Smit & Co

Een gezellig, leuk en informatief Scheepvaartforum
Koos
Berichten: 300
Lid geworden op: 14 mar 2006 14:59

Re: Smit & Co

Bericht door Koos » 15 mar 2018 16:25

HGH heeft gelijk

Koos
Berichten: 300
Lid geworden op: 14 mar 2006 14:59

Re: Smit & Co

Bericht door Koos » 15 mar 2018 16:33

Zeer waarschijnlijk een BB (BreejenBout) zuigertje.
Naam Linquenda werd in opvolgende nummering bij hun gebruikt voor de standaard zuigertjes

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 11522
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Smit & Co

Bericht door Harry G. Hogeboom » 15 mar 2018 17:58

Zeer waarschijnlijk een BB (BreejenBout) zuigertje.
@Koos.
Ik kan niet aan de foto zien welke standaard zuiger het is, maar het is ZEKER een van Rees cutter en aan de spudbokken te zien een zgn. ouder model, dus Linguenda is heel goed mogelijk.
Notitie uit mijn archief:
De Linguenda zuigers voor Breejenbout waren van " veur mien tiet", als ik me goed herinner heb ik er eentje meegemaakt voor een reparatie klus.
LinguendaI is Bouw# 997 van 1965 en LinguendaII is Bouw# 702 ook van 1965.
@Adri.
een containerachtige opbouw/accommodatie
Dat was bij die demontabele Standaard zuigers niet zozeer een "opbouw" maar inderdaad een " doos die op stalen poten boven dek stond, je kon er dus onderdoor lopen.Wat je naast deze "doos" ziet is de achterkant van het bedieningshuis, wat ook "op poten stond" boven de Bodewes gecombineerde ladder en zijdraad lieren, als je wilt weten welke bankwerker de pneumatiek voor die lieren heeft aangelegd kan ik je dat "indien gewenst" ook nog vertellen :lol:
een schoorsteen die mij eerder aan een vetput met stoom dan aan diesel doet denken
Tjaaaa....ik zou me dat wel voor kunnen stellen dat "doet denken"....maaaar dat heppie in dit geval dan toch kats verkeerd, als je foto's van de toenmalige Standaard van Rees cutters bekijkt dan zie je die typische " Van Rees pijp schoorsteen" op bekant alle zuigers i.v.m. de uitlaatdemper(s) in de piep, verder kun je d'r ook " donder op zeggen" dat er onder die pijp in de MK een Cat D398 tandem set staat. ( nu even de eerste en kleinere van Rees cutters buiten beschouwing gelaten!) Er was een periode in mijn vroegere en jongere leven dat ik " met deze zuigers opstond en er mee naar bed ging" en er vaak ook nog van droomde....bij wijze van spreken :lol: De oudere types hadden b.v. in de " generatortrein opstelling" een overbrenging d.m.v. een brede riem over 2 pulleys, later werd dat een tandwielkassie.
Wat ik niet zie is:
Tjaaa....in dit geval.....ik zie ik zie wat jij niet ziet!! :lol:
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Gebruikersavatar
Breeze
Berichten: 289
Lid geworden op: 30 jan 2017 20:43
Locatie: Nw. Lekkerland

Re: Smit & Co

Bericht door Breeze » 15 mar 2018 20:08

Door discussie wordt je wijzer.

Linquenda
Die firma T. den Breejen van den Bout heeft toch wel een mooie naam verzonnen voor de standaard zuigertjes. Dit vond ik:
Het woord Linquenda staat voor de Latijnse spreuk van de Romeinse dichter en filosoof Horatius (65 – 8 v.C.) en luidt voluit: Linquenda tellus, et domus, et placens uxor, en betekent: Eens moeten wij deze grond, dit huis en de dierbare echtgenote verlaten.
Stoom <--> Diesel
Denk ik aan een stoomboot, zie ik dit:

Afbeelding(Lekkere trek)

Denk ik aan een dieselboot, zie ik dit:

Afbeelding(Waar is die schoorsteen?)

Maar als Harry en Koos zeggen dat er op de standaard van Rees zuigertjes een gele Cat onder de schoorsteen lag, dan geloof ik dat direct.

In de baggerwereld deed het volgende verhaal de ronde. Lang nog hadden baggermaatschappijen de keuze voor de aandrijving en voortstuwing tussen het aloude stoom en het nieuwerwetse diesel. Zo ook de firma Breejen van den Bout. Bij het ontwerpproces voor een nieuw baggerwerktuig lag die keuze heel gevoelig, want het laatste woord had altijd degene met de meeste (familie)aandelen. Dus de jonge(re) generatie moest altijd langs bij oma want die bepaalde. En zolang oma leefde was het antwoord altijd: STOOM.

Adri

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 11522
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Smit & Co

Bericht door Harry G. Hogeboom » 15 mar 2018 21:48

Door discussie wordt je wijzer.
Ook daar verschillen soms de meningen over Adri, maar nog even "ter leeringhe ende vermaaack" verder over die " Van Rees stoomboot-schoorstenen" van jou.Zie hieronder een toenmalig standaard Werf van Rees product " uut mien tiet"...we...en ik zeg "we" omdat ik toendertijd met o.a. de " Hades" opstond en naar bed ging :lol: ....we liggen hier proef te draaien in de insteekhaven recht tegenover de Werf aan de Molendijk en ik ben aan boord, wat is te zien aan het langszij liggende witte bootje van Arie Lanser ( R.I.P.) wat ik mocht gebruiken om op en neer te kachelen, dan hoefde Siem Blokland niet met de Corrie daar te blijven.
Zie hieronder de " Hades" Bouw# 735 uit 1975 voor Dirk Blankevoort. Zij was- voor zover ik me dat nu herinner zonder mijn archief op de kop te ztten!!- de laatste uit de kluiten gegroeide vanRees Standaard zuiger.Zij heeft dus 4-vier- stuks van die typische vanRees stoombootschoorstenen die ik voor je gemak maar even heb genummerd, waar dus in alle gevallen een of meerdere Cats ( al of niet aan elkaar geknoopt!) onder staan. De container doos acommodatie is hier onder deks verdwenen.
Onder stoompijp 1 & 2 staan bij ieder een Cat D398 tandemset achter een zandpomp. Onder pijp 3 staat een Cat D379 voor de generator set en onder pijp # 4 staat een D399 voor de onderwater zandpomp ( vanRees Diamond Alloy Pettibone pomp) en een D398 voor de cutter.Al met al was dat toendertijd voor dit type cutter "een heel spul". Als ik nu de baggerwereld wat volg dan zeg ik met Bob Dylan " The times are uh changing" :roll:
Bijlagen
Hades1.jpg
Hades1.jpg (178.29 KiB) 2611 keer bekeken
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Hans Reints
Berichten: 25
Lid geworden op: 18 apr 2017 19:33

Memorabele reis van "Het Maasje" in 1965-66

Bericht door Hans Reints » 25 mar 2018 19:16

Memorabele reis van
"Het Maasje"
in 1965-66
8 Maas hoog.jpg
8 Maas hoog.jpg (52.73 KiB) 2298 keer bekeken

Een verslag van keiharde realiteit en zoete herinneringen opgetekend door Hans Reints
Met medewerking van Ron de Jong Beekhuizen en Teun van der Zee
Foto’s, tenzij anders vermeld; Hans Reints

Proloog
Het is oktober 1965. Het verlof wat ik opgebouwd had van de Humber zit er voor mij al enkele weekjes op. Het was in de jaren zestig van de vorige eeuw de normaalste zaak van de wereld dat als je geen verlof meer had, je in Maassluis "bij” moest komen werken tot dat bemanningszaken een boot voor je gevonden had. Als ik op een avond in oktober thuis kom van een dagje bijwerken, krijg ik van mijn verloofde te horen dat ik binnenkort vader moet worden. Zo das effen Slikken! Maanden thuis en dan in je bijwerk periode deze mededeling krijgen. Op zoiets reken je absoluut niet, maar ja, Je bent jong en je wilt wat zalk maar zeggen. Als of die ene mededeling niet genoeg was, krijg ik de andere dag van van der Wees, ja die van bemanningszaken zoals dat toen nog genoemd werd, te horen dat ik definitief ingedeeld ben op de Maas en deze binnen korte tijd zee zal kiezen.
Het was in de jaren '60 vrij normaal dat als je je kont verbrand je ook op de blaren moet zitten! Dat is dus trouwen met het meisje wat ik zwanger heb gemaakt. Zo zie je maar dat lang verlof lopen ook zijn schaduwzijden heeft. Afijn, na eerst de nodige problemen met mijn a.s. schoonouders opgelost te hebben, die op zijn zachts gezegd, niet zo gelukkig waren met de mededeling dat hun dochter zwanger was van een zeeman, saampjes naar het stadhuis om aangifte te doen van ons voornemen om zo snel mogelijk te willen trouwen. De ambtenaar van de burgerlijke stand in Vlaardingen vertelde ons dat er normaal tussen aanvraag, ondertrouw en het uiteindelijke huwelijk wachttijden gehanteerd worden, en dat iedere burger zich daaraan te houden heeft. Maar......zo ging hij verder, voor zeelieden en visserslui bestaan er uitzonderingen op die regel. Hiervoor moet je bij de Officier van Justitie, die domicilie houdt aan de Noordsingel in Rotterdam, dispensatie op de wachttijden vragen. Je kon wel merken dat de beste man vaker met het bijltje heeft gehakt. Wij waren beslist niet de eerste, en waarschijnlijk ook niet de laatste, die met dit probleem bij hem aanklopten. In no time had hij de benodigde formulieren ingevuld en konden wij met gezwinde spoed naar Rotterdam. Dat is nu het voordeel van wonen in een stad die alles met de zee, zeevaart en visserij te maken heeft. Het beloofd een drukke dag te worden, 's-morgens nog op het Stadhuis van Vlaardingen, in de middag op de brommer, een auto was iets waar je met je toenmalige zeemansgage niet eens van durfde dromen, naar het Paleis van Justitie in Rotterdam. De O.v.J. hoorde ons aan, stelde een paar algemene vragen en gaf vrij vlot dispensatie. Met de verkregen dispensatie terug naar Vlaardingen. Als er echt hoge nood was dan kon er nu direct getrouwd worden. Gelukkig was de nood niet zo heel erg hoog en was het vertrek van de Maas een paar dagen uitgesteld. Van der Wees gaf mij voor de resterende dagen vrijstelling van dienst om zo een en ander te kunnen regelen. In die korte tijd die ons restte was het mogelijk om er toch een echte bruiloft van te maken met trouwauto’s, , witte jurk, gehuurde hoge hoed, receptie en een klein feestje. Buiten deze regelingen moet er moet ook voor de komende zeereis, voor een huwelijks reis was geen geld en ruimte beschikbaar, het nodige besteld worden bij de alom bekende scheepsjood Tuytel in Maassluis. Tuytel leverde op de reut o.a. waspoeder, tandpasta, zeep, snoepjes en niet te vergeten de nodige tinnen zware van de Weduwe. Vlak voor vertrek wordt dit dan aan boord gebracht en door de douane onder zegel gezet. Afrekenen ging via kantoor! Vandaar Tuytel. Op donderdag 13 oktober, de dag dat de Maas aan het proefvaren is, geven wij elkaar het Ja woord en waren vanaf dat moment man en vrouw!!. Het enige min puntje is dat ik tegen middernacht aan boord moest zijn daar het vertrek van de Maas voor morgen vroeg op de rol staat.

2 Monsterboekje. kombuis.jpg
2 Monsterboekje. kombuis.jpg (203.93 KiB) 2312 keer bekeken
Monsterboekje van de schrijver
De reis 2
Officieel was het vertrek uit Maassluis op de 13de gesteld. Voordat de technischedienst de Maas “vrij geeft voor alle diensten voor alle diensten” moet er onderleiding van de heer Biesheuvel op de rivier en op zee proefgevaren worden. Op deze technische proefvaart worden de dan gedane reparaties, vooral die in de Machinekamer, gebreid getest en de gevonden gebreken alsnog verholpen. Aan het eind van deze vaartesten gaat het naar de Waalhaven voor het traditionele kompas stellen en kalibreren. Terug in Maassluis is het afmeren langszij de Humber en wie kan en mag gaat dan naar huis of naar de Kroon. De andere dag vroeg zoeken we op de rivier de duwboot "Vigalant" op en nemen deze aan de tros met bestemming Le Havre. Na het passeren van de nu nostalgische te noemen lichtschepen, Goeree, Noord-Hinder, Sandettie, East Goodwin en Dungeness leveren wij een dag later rond half elf, de "Vigalant" aan zijn eigenaren in Le Havre af. Tijd om te stappen is er niet, anderhalf uur later zitten we al weer in zee op weg naar Maassluis. Onderweg is er nog een klein incidentje te melden; het is de gewoonte dat de 4-8 wacht voor het porren van de kok, de oliekachel in de kombuis aansteekt. Of het nu nieuwigheid, onkunde of gewoon pech was, dat is mij niet bekent, maar net na zessen is er een melding van een uitslaande brand in het kombuis. Toen ik even later op mijn werk verscheen was de brand al geblust en heeft de verf hier en daar een donkerder kleurtje gekregen. Alles zat dik onder het bluspoeder en die troep is moeilijk te verwijderen.! Je weet dat als het lichtschip Goeree gepasseerd is en je kunt lezen dat je zus nog leeft, de reis haast gedaan is en Maassluis nog maar een stief kwartiertje varen is. Om drie uur in de middag lagen we weer afgemeerd langszij de Humber en sprak Kapitein deze wijze woorden “Als jullie beloven morgenavond om vijf uur weer aan boord te zijn, dan mag je nu naar huis”
3maasIV2.jpg
3maasIV2.jpg (66.67 KiB) 2307 keer bekeken
Foto van internet

De volgende dag is iedereen, op de handlanger na, weer present. Waarom de handlanger had afgemonsterd is mij niet bekend, maar Jaap van der Most is zijn opvolger voor de volgende reis. Opstomen naar Zeebrugge en daar de zuiger "pompstation 1" met de sleepboot "Caranque"aan de tros nemen voor La Vera in de Middellandse zee. Voor deze reis is de equipage uitgebreid met drie runners, Aat Huygens is chef en Gerrit van Eyk en Jan Ypelaar zijn zijn kompanen. Al met al moet er op dat kleine Maasje voor 21 verplichte kennissen slaapplaats gezocht en gevonden worden. In de sleeporder, die Kapitein Groen van kantoor had meegekregen, staat dat voor dat het "Pompstation 1" naar de Middellandse zee gaat het eerst in Duinkerken moet dokken om te knippen en te scheren. De Maas heeft als enige uitzondering op de kleine bootjes, twee apart bedienbare sleeptrommels en kunnen de slepen ieder op een eigen draad genomen worden. Wil je het nog makkelijker hebben. Geplant is dat het transport op de twintigste 's-morgens vroeg uit Zeebruggen moet vertrekken. Op het moment suprême laat om een uur of zes de plaatselijke sleepboot het afweten en is het wachten op zijn vervanger. Ook nu zijn naar goed vaderlands sleepbootgebruik de slepen langszij genomen en is het om die reden voor de enkelschroefs Maas onmogelijk om zonder hulp van een plaatselijke havensleepboot van de wal te komen. Let wel; dubbele schroeven en een boegschroef waren bij het oer conservatieve Kwel en Co zaken die haast niet bespreekbaar waren. Na een stief uurtje wachten komt de "Elizabeth Letzer" ons helpen om weg te komen. Het is maar een kort reisje over zee. Om vier uur in de middag zitten we al voor Duinkerken, nemen buitengaats de sleper "Caranque" langszij en twee plaatselijke Franse havenboten nemen het Pompstation van ons over. Helaas loopt bij het binnenlopen van Duinkerken de lagedruksmeeroiliepomp van de tandwielkast vast. Om deze belangrijke reparatie te begeleiden laat Maassluis de heren Biesheuvel en van Zessen naar Duinkerken overkomen. Beide heren hebben tot de 23ste de tijd om hun zaakjes te regelen, dan moet het klaar zijn daar wij dan de lange reis op gaan.
3
De reis door het Kanaal, de Golf van Biscaye en de Portugese Noord is een genot om te doen. NNO 2, Flauwte en lichte koeling beheersen de bladzijden van het logboek. Het enige wat roet in het eten gooit is de hoge en lange deining. Deze deining laat de vaartuigen buizen, rollen en stampen. Tijdens het dagelijkse uitluisteren van de PCH verkeerslijst hoort Marconist Sluysmans dat we in de PISL zitten met een bericht uit Maassluis. Bestemming sleep is veranderde in Port San Louis du Rhône bij Marseille. Op pompstation1 meldt Chef runner Aatje Huygens via de radio, dat de sleepketting op de zuiger een stukje doorgeschoten is en hierdoor de borglijn en thuishaler op breken staan. Als de Maas er een klapje af doet kunnen zij het probleem verhelpen! U vraagt en wij draaien!!!! Op 4 november wordt met stampende en briesende vaartuigen, Cabo de Sao Vicente gepasseerd. Na het ronden van deze beroemde kaap is het niet ver meer naar de Middellandse Zee. Gibraltar passeren we in een ZZO 7 tot 8 Bfr. Na het passeren van de rots loopt de wind op naar NW 9-10 en ronden we een paar dagen later met zwaar werkende en water overnemende vaartuigen, Gabo de Gata waar ik nu nu, anno 2018, in de zon naar een rimpelloos zeetje zit te kijken. Op verzoek van de runners gaan we West voor liggen daar de motorpomp op de zuiger door zijn sjorringen en uit de hoekstalen is geslagen. Eindelijk lopen we op 14 november in aanmerkelijk betere omstandigheden Port San Louis du Rhône bij Marseille aan. Helaas gebeurde er bij het terug nemen van het sleep- en runner materiaal een vervelend ongeval. Tijdens het overgeven van de bergingspomp bleef de trouwring van runner Gerrit van Eyk achter een haakje van de pomp hangen. Dit had als vervelend resultaat dat de vinger vanaf het eerste kootje compleet afgestroopt is en er alleen nog maar bot te zien was. De opgeroepen dokter was snel ter plaatse maar kon met de inmiddels aan Gerrit terug gegeven “lege vinger” ook niets meer doen. Gerrit moest direct mee naar het Hospitaal voor een amputatie van het overgebleven vingerdeel. We hebben Gerrit, en de vinger niet meer teruggezien.
4 Gabo de Gata.jpg
4 Gabo de Gata.jpg (87.96 KiB) 2307 keer bekeken
Gabo de Gata
Na de sleep in Marseille afgeleverd te hebben gaat het terug naar Gibraltar. In Gibraltar liggen drie bakkies op ons te wachten die graag naar Palermo op Sicilië gebracht willen worden. Of wij dat maar even wilden doen! Passeren op 8 mijl radarafstand Gabo de Gata. In Gibraltar krijgt de Maas op de achttiende dag van de laatste mand van vijfenzestig een plekje aan de bunkerpier, waar toevallig ook onze drie slepen liggen, toegewezen. Om het verblijf onderaan de rots zo kort mogelijk te houden wordt er onmiddellijk begonnen met het sleepklaar maken van de drie objecten. Na inspectie van de slepen is Kapitein Groen niet tevreden met het resultaat en geeft opdracht om enkele reparaties aan o.a. het bodemvlak van een van de bakken uit te voeren. Een plaatselijke sleepboot komt ons assisteren bij het langszij brengen van de bakken. Da het middagmaal komt de agent aan boord met een dringend telegram uit Rotterdam. Hierin staat dat Rotterdam de Maas voorlopig stand-by in Gibraltar wil houden en absoluut niet wil hebben dat wij met de sleep naar Italië vertrekken. Na dat de agent vertrokken is krijgen we van de havenmeester te horen, als we dan niet naar zee vertrekken, we ook niet aan de bunkerpier kunnen/mogen blijven liggen! Er moet zo snel als mogelijk met heel de handel verhaald worden naar de Detached Mole. Als de bakken sleepklaar zijn en de reparaties naar tevredenheid zijn uitgevoerd, komt de loods aan boord en verhaald ons naar eerder genoemde Detached Mole. In principe kunnen we, als het moet, direct met onze sleep naar zee vertrekken maar mogen niet! Zo gaan we de nacht in met een o/g als nachtwacht. De volgende morgen krijgen we opdracht van Rotterdam om onmiddellijk en met volle kracht op te stomen naar de Ierse Zee/Golf van Bisqaie waar onze sleepboot "Ierse Zee" (ex Zwarte Zee) met de tin baggermolen Banka 1 in moeilijkheden is gekomen. Laten de bakken onmiddellijk van langszij halen en vertrekken zonder loods naar buiten. (Foutje waar we later op worden afgerekend) Naar wij hoorden was de Ierse Zee (ex Zwarte Zee) in het slechte weer een paar maal gebroken en was aan het eind van zijn reservemateriaal gekomen. Mocht de “Ier” weer breken dan had hij geen materiaal meer aan boord om op nieuw vast te kunnen maken. Het houdt een keer op niet waar! Rotterdam had bedacht, dat als de "Ierse Zee" weer zou breken, de Maas met zijn twee sleepdraden en 700 kreupele ezels in de machinekamer, de boel tijdelijk kan overnemen tot dat de zwaardere cavalerie gearriveerd is. Hoe verzin je het?
5 Ierse Zee met Banka 1, Internet.jpg
5 Ierse Zee met Banka 1, Internet.jpg (94 KiB) 2307 keer bekeken
Ierese Zee met Banka 1 vlak na vertrek uit Glasgow

Op 21 november wordt op 1.5 mijl afstand Cabo Sao Vincent gepasseerd en komen een dag later op positie 42.14N en 1.56W bij het transport aan. Gelukkig voor ons en Rotterdam is de Ier niet meer gebroken en lijken de problemen opgelost. Helaas gaat dat niet op voor het Maasje! Machinekamer laat weten dat BB- motor gestopt moet worden voor een niet uittestellen spoed reparatie. Als of dat niet genoeg is, geeft na het vrijgeven van SB- motor nu BB- motor de geest. Zo blijf je natuurlijk wel van de straat.! In de nacht van de 24ste november ziet de 8-12 wacht witte flares aan de kim. Een ongebruikelijk gegeven! De Maas vraagt toestemming aan de "Ierse Zee” om het transport te mogen verlaten en gaat volle kracht richting het waar genomen verschijnsel. (Beide karren doen het ondertussen weer) Het verschijnsel blijk van een tanker afkomstig te zijn die na onze komst zegt nergens vanaf te weten? Waar hebben jullie het over? Keren spoorslags terug naar het konvooi en hervatten de konvooidienst. Conform de orders uit Rotterdam blijven wij met de Maas het transport escorteren tot in Gibraltar Tijdens het konvooieren is de "Ierse Zee” niet meer gebroken en kan zonder problemen de reis naar Gibraltar vervolgen. Tijdens deze uit en thuisreis naar en van de Ierse Zee is de wind nooit meer boven de 2 tot 3 Bfr gekomen. Af en toe was er een uitschietertje tot 4, maar dat mag geen naam hebben. Onder zulke binnenvaart conditiën wil de bakker en de slager ook wel naar zee! Als het transport op de 27ste Gibraltar aanloopt is het gewenst dat er drie loodsen aan boord komen en deze worden dan ook besteld. De loods die bij ons aan boord stapt, krijgt nog voordat hij zich voorgesteld had,van zijn superieuren te horen dat hij het vaartuig onmiddellijk weer moet verlaten verlaten. Hij mag ons onder geen enkele voorwaarde vandaag beloodsen! De "Ierse Zee" met de Banka 1achter zich krijgt ook te horen dat zij vandaag niet meer behandeld zullen/kunnen worden. Gaan met zijn alle rond en verlaten Gibraltar Bay en wachten de dingen van morgen maar leidzaam af. De andere morgen is er geen vuiltje aan de lucht en gaan we onder loods aanwijzing naar binnen. Allen de Maas krijgt van de havenmeester te horen dat wij moeten wachten tot dat de Ierse zee met sleep volledig en veilig zijn afgemeerd. Ten slotte meren wij ook af aan Detached Mole, vlak bij naast de Humber die daar met zijn sleep een plekje gevonden heeft.
6 IMGP6499 Te Gibraltar[3478]-92.jpg
6 IMGP6499 Te Gibraltar[3478]-92.jpg (65.01 KiB) 2298 keer bekeken
"Ierse Zee" (ex Zwarte Zee) met Banka 1 aan de Detached Mole in Gibraltar

4
In de spaarzame vrije tijd die een zeeman van L.Smit&Co gegund is, gaan de vrij van wacht zijnde mannen van de Ierse Zee, Humber, Maas en de runners van de voornoemde schepen, een bezoekje brengen aan de "Kleppertjesbar" in down town Gibraltar. Het is die avond met vijf Nederlandse sleepbootbemanningen een onvergetelijke happening geworden. Na een dagje redelijke rust, als je dat zo noemen mag, is de tijd aangebroken om de drie bakken naar Palermo op Sicilië te brengen. Zoals gebruikelijk is bij vertrek met een of meer slepen, neemt de Maas twee van de drie slepen langszij. De East aan BB en de SDC3 aan SB. De Holland III gaat een plaatsje vinden achter op de kont. Het langszij nemen van slepen is in de vaderlandse zeesleepvaart de normaalste zaak van de wereld, zie ook vertrek uit Zeebrugge en Duinkerke! Met deze methode spaar je een sleepboot uit (Smit blij) en houd je alles in eigen hand en onder controle. Als de Lloyds Surveyor zijn akkoord heeft gegeven komt de loods aan boord en zijn we na het losgooien binnen een kwartier buitengaats. Daar er buiten de havenhoofden een niet verwachte hoge deining staat, met een wind uit het Zuiden van 4 tot 5 (later gaat deze oplopen tot W7) heeft de East aan BB-zij bij het uitvaren van de haven, enige schade aan de Maas gemaakt. De poorten in de poortenbak in de hut van de 1ste stuurman zijn daardoor zo ontzet dat zij niet meer open of dicht kunnen. Blinde kleppen plaatsen is de enige remedie om het waterdicht te houden. De van de poortenbak afgesprongen verf ligt tot in zijn kooi welke zich aan het andere kant van zijn hut bevind. Wonder boven wonder is er in mijn hut, die naast die van de 1ste stuurman gelegen is, niets van dit voorval te zien en staan de bloemetjes nog recht op tafel!. Met een beetje improvisatie en menselijk vernuft is alles toch nog goed gekomen. De drie slepen worden op lengte gevierd en het weer houdt zich tijdens de reis redelijk goed. Op de dertigste dag van november passeren we wederom Gabo de Gata maar nu op 12.5 mijl radarafstand. Op de eerste dag van de laatste maand laat het gezag de sleepdraad van bak SDC3 vervangen door een langere draad. De schipper doet dit om de SDC3 meer lengte te geven i.v.m. de toenemende deining die de bakken flink laat werken. Vandaag krijgen we te maken met WZW 7tot 8 met hoog oplopende zeegang. (vandaar die langere draad) Ook de volgende dag is het nog geen Middellandse zee strandweer! Door de zware regenbuien is het zicht matig maar heeft wel als voordeel dat door deze buien de deining wat afvlakt en het leven aan boord ietsje comfortabeler maakt. De dag na Sinterklaas lopen we zonder Zwarte Piet Palermo aan. In schitterend weer wordt de sleep opgekort en gaat de Maas met de hele handel voor anker. Als de lokale sleepboten van de S.A.I.L.E.M. de bakken een voor een van ons over hebben genomen gaat de Maas anker op. Als de spijker boven water is gaat het onder loods aanwijzingen naar binnen en doen de mannen aan dek de sleepdraden, voorlopers, nylonrekkers, stroppen en kettingen opruimen en wegschieten. Aan de kade gelegen komt de rest van het sleep-en runnerspul met een vrachtwagen terug aan boord . Na het opruimen is het vierkantwerk maken en afnokken. We blijven minstens een nachtje over liggen in de haven van Palermo.

Niet lang na het verlaten van Palermo, het is nog steeds schitterend en bladstil weer, plukt Marco Sluysmans een May Day bericht van de "Neuwardersand" uit de lucht. De "Neuwardersand" heeft te kampen met zware slagzij en bevind zich in pos.41.59N en 03.34E. Gaan Rond met de kotter en stomen naar de opgegeven positie om te joppen! De Maas is nog maar net rond als de “Neuwardersand” laat weten in Rocas Bay voor anker te zijn gegaan en alleen een reddingsboot nodig heeft. Einde noodoproep. Voor ons helaas pindakaas, volgende keer beter. De Maas gaat weer terug naar de oude koers en vervolgd zijn reis. Wie wel eens in deze contreien geweest is weet dat de Middellandse zee niet altijd zo glad en blauw is als Toon Hermans ons wilde doen geloven. Er staat in de nacht van 10 op 11 december een dikke 9 tot 10 Bft met uitschieters tot 11. In de vroege morgen moet het Maasje halve kracht gaan draaien om een check-out van de bak te doen. Er komt veel water over en daar dit schip een ingevouwen kop heeft, kan het zijn water moeilijk zo niet snel (genoeg) kwijt. Op die manier kan de kop onevenredig zwaar worden en bestaat de kans of mogelijkheid om zonder dat je er erg in heb, het schip onderwater stomen. Het is voor de Officier van de wacht opletten en tijdig ingrijpen! Na de ronde, als de wacht weer terug op de brug is en meldt dat er geen schade of te veel water staat, gaat het weer volle kracht verder. De mannen hebben de koffie nog in de mok als Sparks weer een PAN bericht onderschept. Het is het MS “Emiliatta” wat hulp nodig heeft. Veranderen onmiddellijk van koers en gaan richting opgegeven positie. Na verloop van enkele minuten wordt het PAN-PAN bericht omgezet in een May Day- May Day. Over de juiste positie van het MS “Emiliatta” bestaat nog al wat verwarring, eerst is het 36 Noord of zoals even later doorgegeven wordt 37.54 Noord? Aan alle giswerk komt een eind als het noodverkeer wordt opgeheven met de melding dat het MS “Emiliatta” een prooi is geworden van een net zoals wij, jagende Algerijnse sleepboot. Helaas kan je niet alles hebben in het leven, ook al willen wij dat zo graag.

"Ierse Zee" (ex Zwarte Zee) met Banka 1 aan de Detached Mole in Gibraltar

4
In de spaarzame vrije tijd die een zeeman van L.Smit&Co gegund is, gaan de vrij van wacht zijnde mannen van de Ierse Zee, Humber, Maas en de runners van de voornoemde schepen, een bezoekje brengen aan de "Kleppertjesbar" in down town Gibraltar. Het is die avond met vijf Nederlandse sleepbootbemanningen een onvergetelijke happening geworden. Na een dagje redelijke rust, als je dat zo noemen mag, is de tijd aangebroken om de drie bakken naar Palermo op Sicilië te brengen. Zoals gebruikelijk is bij vertrek met een of meer slepen, neemt de Maas twee van de drie slepen langszij. De East aan BB en de SDC3 aan SB. De Holland III gaat een plaatsje vinden achter op de kont. Het langszij nemen van slepen is in de vaderlandse zeesleepvaart de normaalste zaak van de wereld, zie ook vertrek uit Zeebrugge en Duinkerke! Met deze methode spaar je een sleepboot uit (Smit blij) en houd je alles in eigen hand en onder controle. Als de Lloyds Surveyor zijn akkoord heeft gegeven komt de loods aan boord en zijn we na het losgooien binnen een kwartier buitengaats. Daar er buiten de havenhoofden een niet verwachte hoge deining staat, met een wind uit het Zuiden van 4 tot 5 (later gaat deze oplopen tot W7) heeft de East aan BB-zij bij het uitvaren van de haven, enige schade aan de Maas gemaakt. De poorten in de poortenbak in de hut van de 1ste stuurman zijn daardoor zo ontzet dat zij niet meer open of dicht kunnen. Blinde kleppen plaatsen is de enige remedie om het waterdicht te houden. De van de poortenbak afgesprongen verf ligt tot in zijn kooi welke zich aan het andere kant van zijn hut bevind. Wonder boven wonder is er in mijn hut, die naast die van de 1ste stuurman gelegen is, niets van dit voorval te zien en staan de bloemetjes nog recht op tafel!. Met een beetje improvisatie en menselijk vernuft is alles toch nog goed gekomen. De drie slepen worden op lengte gevierd en het weer houdt zich tijdens de reis redelijk goed. Op de dertigste dag van november passeren we wederom Gabo de Gata maar nu op 12.5 mijl radarafstand. Op de eerste dag van de laatste maand laat het gezag de sleepdraad van bak SDC3 vervangen door een langere draad. De schipper doet dit om de SDC3 meer lengte te geven i.v.m. de toenemende deining die de bakken flink laat werken. Vandaag krijgen we te maken met WZW 7tot 8 met hoog oplopende zeegang. (vandaar die langere draad) Ook de volgende dag is het nog geen Middellandse zee strandweer! Door de zware regenbuien is het zicht matig maar heeft wel als voordeel dat door deze buien de deining wat afvlakt en het leven aan boord ietsje comfortabeler maakt. De dag na Sinterklaas lopen we zonder Zwarte Piet Palermo aan. In schitterend weer wordt de sleep opgekort en gaat de Maas met de hele handel voor anker. Als de lokale sleepboten van de S.A.I.L.E.M. de bakken een voor een van ons over hebben genomen gaat de Maas anker op. Als de spijker boven water is gaat het onder loods aanwijzingen naar binnen en doen de mannen aan dek de sleepdraden, voorlopers, nylonrekkers, stroppen en kettingen opruimen en wegschieten. Aan de kade gelegen komt de rest van het sleep-en runnerspul met een vrachtwagen terug aan boord . Na het opruimen is het vierkantwerk maken en afnokken. We blijven minstens een nachtje over liggen in de haven van Palermo.

Niet lang na het verlaten van Palermo, het is nog steeds schitterend en bladstil weer, plukt Marco Sluysmans een May Day bericht van de "Neuwardersand" uit de lucht. De "Neuwardersand" heeft te kampen met zware slagzij en bevind zich in pos.41.59N en 03.34E. Gaan Rond met de kotter en stomen naar de opgegeven positie om te joppen! De Maas is nog maar net rond als de “Neuwardersand” laat weten in Rocas Bay voor anker te zijn gegaan en alleen een reddingsboot nodig heeft. Einde noodoproep. Voor ons helaas pindakaas, volgende keer beter. De Maas gaat weer terug naar de oude koers en vervolgd zijn reis. Wie wel eens in deze contreien geweest is weet dat de Middellandse zee niet altijd zo glad en blauw is als Toon Hermans ons wilde doen geloven. Er staat in de nacht van 10 op 11 december een dikke 9 tot 10 Bft met uitschieters tot 11. In de vroege morgen moet het Maasje halve kracht gaan draaien om een check-out van de bak te doen. Er komt veel water over en daar dit schip een ingevouwen kop heeft, kan het zijn water moeilijk zo niet snel (genoeg) kwijt. Op die manier kan de kop onevenredig zwaar worden en bestaat de kans of mogelijkheid om zonder dat je er erg in heb, het schip onderwater stomen. Het is voor de Officier van de wacht opletten en tijdig ingrijpen! Na de ronde, als de wacht weer terug op de brug is en meldt dat er geen schade of te veel water staat, gaat het weer volle kracht verder. De mannen hebben de koffie nog in de mok als Sparks weer een PAN bericht onderschept. Het is het MS “Emiliatta” wat hulp nodig heeft. Veranderen onmiddellijk van koers en gaan richting opgegeven positie. Na verloop van enkele minuten wordt het PAN-PAN bericht omgezet in een May Day- May Day. Over de juiste positie van het MS “Emiliatta” bestaat nog al wat verwarring, eerst is het 36 Noord of zoals even later doorgegeven wordt 37.54 Noord? Aan alle giswerk komt een eind als het noodverkeer wordt opgeheven met de melding dat het MS “Emiliatta” een prooi is geworden van een net zoals wij, jagende Algerijnse sleepboot. Helaas kan je niet alles hebben in het leven, ook al willen wij dat zo graag.
7 Avanti 1958  Imo No.5031365 coll. Jan van Oost.jpg
7 Avanti 1958 Imo No.5031365 coll. Jan van Oost.jpg (68.76 KiB) 2307 keer bekeken
Als de teleurstelling van de misser wat verdreven is, plukt onze altijd alerte streepjesbreker een nieuw May-Day op. Ditmaal is het van de 448 ton metende Friese kustvaarder “Avanti” die in positie 37.50N en 07.42E -problemen met zijn lading heeft. De Maas biedt zijn hulp aan op basis van L.O.F.= Lloyds Open Form, een internationaal erkent bergings contract op basis van “Nu cure-No Pay (geen resultaat-geen betaling). De Avanti bevindt zich ter hoogte van Sardinië en heeft een zware slagzij over SB van 30 tot 35 graden. Door het gestaag toenemen van die slagzij is het gevaar van kenteren niet ondenkbeeldig, en heeft de bemanning, waaronder de vrouw van de Kapitein en hun 9 maanden oude baby, het schip verlaten. Zij zijn door de Nederlandse tanker "Gulf Italian"van Vinke&Co opgepikt en naar Port Said gebracht. Het Nederlandse schip "Prins Frederik Hendrik" onderhoud via PCH = Scheveningen Radio, de communicatie tussen reder Houwerda in Heereveen en de diverse schepen onderling. Volgens Kapitein Pasma van de Avanti, die via de radio van de Gulf Italian kort met Kap.Groen gesproken heeft, is door het slechte weer de lading van de Avanti, die bestaat uit zware blokken marmer van 15 ton per stuk, gaan werken. Deze blokken marmer zijn volgens Pasma door hun sjorringen gebroken en leggen nu allemaal in de SB zij. Het is zeer aannemelijk dat enkele van die blokken de huid doorboord hebben en dat daardoor de Avanti water maakt.
Bijlagen
1Maas. Coll HR kombuis.jpg
1Maas. Coll HR kombuis.jpg (134.38 KiB) 2312 keer bekeken

Hans Reints
Berichten: 25
Lid geworden op: 18 apr 2017 19:33

vervolg Maasje

Bericht door Hans Reints » 25 mar 2018 20:53

8 Maas hoog.jpg
8 Maas hoog.jpg (52.73 KiB) 3431 keer bekeken
Met koers 139 op het stuurkompas en een 8 mijls "joppenspeed" loopt de zwaar slingerende en stampende Maas in de zee op naar de verlaten Avanti. Meer snelheid zit er niet in daar het achter- en bakdek vol met water blijft staan, en daardoor de Maas zwaar over BB blijft hangen. Alle nadeel heeft ook zijn voordeel! Door deze gereduceerde snelheid heeft de uitkijk, zonder extra water in zijn ogen te krijgen, meer zicht naar voren gekregen. Door al de aan dek donderende zeeën is inmiddels de houten loopplank, die in de zij gesjord ligt, gebroken. Als we op de opgegeven positie aangekomen ligt daar inderdaad de nog steeds drijvende en verlaten Nederlander. De Avanti heeft zware slagzij over SB, ligt dwars zees, SE voor, slingert enorm op de hoge zee en neemt massa's water over. Het dek en de luiken zitten meer onder dan boven water. Zo te zien ligt het roer midscheeps wat het evt. verslepen vergemakkelijkt. Van de luisterdienst Maassluis krijgen we te horen dat de reder van de Avanti heeft toegestemd in het L.O.F.-contract.
9 Avanti 2 Verz. HR-9.jpg
9 Avanti 2 Verz. HR-9.jpg (126.29 KiB) 3431 keer bekeken
10 Avanti 1 Verz HR.jpg
10 Avanti 1 Verz HR.jpg (128.2 KiB) 3431 keer bekeken
11 Avanti 3 verz, HR.jpg
11 Avanti 3 verz, HR.jpg (120.98 KiB) 3431 keer bekeken
12 Avanti 4 verz. HR.jpg
12 Avanti 4 verz. HR.jpg (98.11 KiB) 3431 keer bekeken
13 Avanti 5 verz.HR.jpg
13 Avanti 5 verz.HR.jpg (116.63 KiB) 3431 keer bekeken
Daar de Avanti sneller dan verwacht naar de wal drift, volgens de radar zitten we nog een kleine 19 mijl uit de wal, neemt Kapitein Groen het besluit om gelijk vast te gaan maken. Er staat nog altijd een dikke NW9 met wilde hoge zeeën. Mensen overzetten op de sleep is geen optie. De Avanti werkt zwaar en heeft zoveel slagzij dat het elk moment kan kenteren en het risico om daar door mannen te verspelen wil Kapitein Groen niet nemen en verbied daar om een ieder om over te springen! Tijdens het zogeheten "inspectie" rondje om de zwaar werkende Avanti is de mannen op het achterdek weinig tijd gegund om sleepklaar te maken. Toch lukt het in die korte tijd op het zwaar werkende achterdek en onder bizarre omstandigheden, tussen de overkomende zeeën door, de Nylonrekker en de stalenvoorloper met dito strop aan dek te krijgen en deze op SB-sleepdraad in te sluiten. Als alles en iedereen klaar staat manoeuvreert de Ouwe de kont van het Maasje onder de kop van de Avanti. (Ik had hem op een stormachtige Noordzee, dat kunstje met de Humber bij het vastmaken van de verlaten Maria Althoff, al eens eerder zien doen.) Op het door zware stortzeeën overspoelde en hevig werkende achterdek, staan de in oliegoed gestoken mannen klaar om het paaloog, wat op de voorloper gestoken is, ergens op de bak, potdeksel of rond het anker te gooien. Waar precies???, dat maakt niet uit, als we maar vast staan.
14 Avanti 6 verz. HR.jpg
14 Avanti 6 verz. HR.jpg (142.71 KiB) 3431 keer bekeken
Even voor de goede orde; voor sommige mensen onder ons ziet het sleepmateriaal van de kleine Maas er op het oog relatief licht uit. Bedenk wel dat ook dit materiaal niet van boardpapier gemaakt is. De stalen strop en voorloper met bijbehorende sluitingen, zijn net als bij de grotere broers, zwaar en moeilijk hanteerbaar, zeker onder deze bizarre omstandigheden. Dat alles weet onze Ouwe ook, dat is de reden dat Kapitein Groen zijn scheepje erg dicht onder de kop van de Avanti moet brengen om de mannen op het achterdek een redelijke kans van slagen te geven. Het leukt de mannen achterop om bij de eerste poging het paaloog om een vloei van het SB-anker te werpen en zo de sleepverbinding in korte tijd tot stand te brengen. Doordat beide schepen zwaar werkten op de onstuimige zee en extreem dicht bij elkaar kwamen, klapten de kop van de Avanti tijdens een neergaande beweging op de omhoogkomende kont van de Maas. Dit toucheren, met alle mannen nog op het achterdek, produceerde een enorm kabaal en gaf een enorme wolk wrijvings rook te zien. Op het eerste gezicht is er aan beide schepen weinig schade te ontdekken. De Maas staat in ieder geval vast en nu maar hopen dat de bemanning van de Avanti, voordat zij weg gingen, de rembanden van het ankerwinch goed hebben aangedraaid! Langzaam wordt de boel op lengte gezet en heel voorzichtig stijf gevaren. Om wat rust in de Avanti te krijgen gaat de Maas op de wind liggen.
15 Avanti 7 verz HR.jpg
15 Avanti 7 verz HR.jpg (162.04 KiB) 3430 keer bekeken
De Marco neemt contact op met Maassluis om het goede nieuws van vastmaken te vertellen. Nu we vaststaan is het zoeken naar een dichtbij zijnde en geschikte haven die ons toe wil laten. Het wordt uiteindelijk de Algerijnse haven Bone, nu Annâbah geheten. Na een dag in aanzienlijk beter weer de Avanti gaande te hebben gehouden, mochten we met assistentie van een plaatselijke havenboot de haven van Bone/Annâbah binnen lopen. De met de havensleepboot meegekomen loods deelde Kapitein Groen onomwonden mee dat de vast makers voor en op de Avanti, door ons zelf geleverd moesten worden! Hij vertelt het dan wel niet met zoveel woorden, maar bedoelde eigenlijk te zeggen dat de plaatselijke Arabieren het te gevaarlijk vinden om aan boord van het scheef liggend schip te gaan! Als wij dat ook weigeren om te doen, jammer dan, maar dan gaat het hele feest niet door en mogen we niet naar binnen! Voor onze derde machinist Bakels, die groot geworden is bij de kustvaart, vormde dat overstappen bij binnenkomst geen enkel probleem. Voordat iemand het door had, was hij beneden en had in no time het hulpbedrijf van de Avanti aan de gang. Hierdoor is er licht en ook stroom op de winches. Dat laatste is uitermate makkelijk bij het afmeren! Even was er nog een spannend moment bij het binnen lopen. Op het moment dat de zwaar gierende Avanti de havenhoofden passeerden brak met een enorme knal de manillatros van de stuurboot. Heel snel, voor Arabieren zelfs uitzonderlijk snel, haalde zij op de hand het resterende stuk van de tros binnen, voeren naar het andere stuk wat van de Avanti in het water hing, viste dit op, en legde in die twee opgeviste stukken tros een doodgewone platte knoop!. Waarom moeilijk doen als het ook (erg) makkelijk gaat. De sleper stond in no-time weer vast en behoede zo de Avanti tegen omhoog lopen. De hulp van de stuurboot was van essentieel belang daar door het zwaar gieren van de Avantie de sleepdraad in een hoek van de reepgeleider bleef steken en hier ongekende kracht op uitoefende. Deze krachten zorgde ervoor dat er uit de tandwielen van SB-reepgeleider enkele tanden braken en hierdoor onbruikbaar is geworden. (We konden niet meer op de normale manier de tros inhalen) Na dit curieuze intermezzo meerden we aan de voorzijde van de Avanti aan de Quai du Nort af. Na gemeerd te zijn gingen Kapitein Groen en 1ste Stuurman van der Gulik de Avanti inspecteren. Zij constateerde dat de bovenpressenning van luik II geheel gescheurd is,er in beide ruimen geen water staat en zij zijn droog gebleven. Wel waren in beide ruimen alle blokken marmer verschoven zonder veel schade aangericht te hebben. In ruim II heeft een (1) blok twee spanten beschadigd en een (1) blok rust met een hoek tegen de huid maar is er niet doorheen. De staaldraden waarmee de blokken gezekerd zijn staan harp stijf en zijn, zoals eerder gedacht, niet gebroken. De MK is droog, net zoals de verblijven. De schade aan Stuurboords verschansing, die ontstaan is tijdens het vast maken, is nogal groot in vergelijk met die van de Maas. Er zijn enige stutten verbogen evenals de langsdrager op halve hoogte. Door de verbuiging van de stutten is het bakdek en een gedeelte van het potdeksel hier en daar ingedrukt. Er is niets gescheurd en er is geen lekkage waargenomen. Nu het schip volkomen rustig aan de kade ligt is de slagzij volgens de clinometer van het stuurkompas niet meer dan 23 graden. Tijdens onze inspectie gaat de aan boord gekomen douane over tot verzegeling van alle deuren, en openingen die er op de Avanti te vinden zijn. De verblijven kunnen niet op slot gedaan worden daar de sleutels van de deuren onvindbaar zijn! Dit vraagt om een extra nachtwacht op beide schepen.!

Da Silva
Berichten: 320
Lid geworden op: 10 jun 2014 22:37

Re: Smit & Co

Bericht door Da Silva » 25 mar 2018 21:34

Mooi Hans. Ik hoop dat er nog meer komt.
Grt.
Mario

Gebruikersavatar
cor
Berichten: 1696
Lid geworden op: 16 sep 2005 23:47
Locatie: Papendrecht
Contacteer:

Re: Smit & Co

Bericht door cor » 25 mar 2018 22:58

Hallo Hans

Hier een stukje uit De Sleeptros 19e jaargang No 3 december 1965

Cor Boer
Bijlagen
IMG_0001.jpg
IMG_0001.jpg (93.12 KiB) 3362 keer bekeken
IMG_0002.jpg
IMG_0002.jpg (94.94 KiB) 3362 keer bekeken
IMG_0003.jpg
IMG_0003.jpg (126.66 KiB) 3362 keer bekeken
Ik heb in het verleden gevaren zie mijn home page http://www.corboer.nl

Gebruikersavatar
Leo Bokkum
Berichten: 449
Lid geworden op: 15 dec 2006 05:30
Locatie: Wieringermeerpolder

Re: Smit & Co

Bericht door Leo Bokkum » 25 mar 2018 23:26

Je verhaal loopt als 1 van die boeken "die je in één adem uitleest" Hans, dus van mij mag je nog wel even doorgaan. :)
Pas geen oplossingen toe voordat je weet wat het probleem is

Hans Reints
Berichten: 25
Lid geworden op: 18 apr 2017 19:33

MAASJE vv Avanti en Gulf Italian

Bericht door Hans Reints » 26 mar 2018 11:41

Hierboven wordt zo tussen neus en lippen door aangeven dat de bemanning van de Avanti door de Nederlandse tanker "Gulf Italian" is gered. In het verslag dat Radio-Officier Jan Evenhuis van de "Gulf Italian" over deze redding maakte komt duidelijk naar voren dat het geen Appeltje-Eitje verhaal is maar durf en zeemanschap daaraan ten grondslag liggen.
18 GULF ITALIAN kaart van Vinke F-642[2482].jpg
18 GULF ITALIAN kaart van Vinke F-642[2482].jpg (110.64 KiB) 3258 keer bekeken
Foto Teun van der zee

Op de reis van Antwerpen naar de P.G. werd tijdens een zware storm op 11 december 1965 zo rond 17.00 via een Italiaans kuststation een alarm op de MF-telegrafie noodfrequentie 500 kHz ontvangen met vervolgens het bericht, dat de Nederlandse coaster "Avanti" in ernstig en dreigend gevaar verkeerde tussen Sardinië en de Tunesische kust en onmiddellijke hulp nodig had. De opgegeven positie was redelijk dicht in de buurt, waarop kapitein Komdeur uit Hoek van Holland, besloot te hulp te komen en waarover iedereen werd geïnformeerd. Een bijzondere moeilijkheid was wel, dat de Gulf Italian niet rechtstreeks contact kon opnemen met de Avanti! Wij hadden niet de beschikking over een MF-telefonie zend-ontvang installatie met de noodfrequentie 2182 KHz en de Avanti had geen VHF met kanaal 16. (Dat was in die tijd nog niet verplicht). Intussen was er contact met een aantal andere schepen, die ook onderweg waren en waarbij een grote Britse bulkcarrier Opawa de bemanning van de Avanti informeerde over de in gang gekomen reddingsactie van henzelf en die van de Gulf Italian. Toen wij in het donker op de noodpositie arriveerden was daar het Britse schip al aanwezig met heldere dek verlichting als een slingerend en stampende stuk straat met het kleine Nederlandse potje, de "Avanti" (nog net geen 500 ton) met zware slagzij slingerend in de buurt. Waarna de ooh's en aah's aan boord van de Gulf Italian wel aangaven hoe ernstig de situatie was. Het Britse schip gaf te kennen niet dichterbij te kunnen komen en niet in staat was directe hulp te verlenen. Toen werd het tijd voor een wel heel bijzondere actie. Op de brug van de Gulf Italian was het inmiddels wel mogelijk de communicatie op de telefonie noodfrequentie 2182 KHz te volgen en de telegrafist aan boord (een slimmerik) had kans gezien om de communicatie van ons op VHF-kanaal 16 via zijn telefonie-zender weer op de 2182 KHz uit te kunnen zenden. Groot was de opluchting toen kapitein R. Pasma van de Avanti van kapitein Komdeur te horen kreeg, dat de Gulf Italian een Nederlands schip was en de benarde reddingsoperatie zou aanvangen. Van de Avanti was inmiddels hun reddingssloep door de storm verloren gegaan evenals hun dinghy, waarvan naar ik nog weet het opblaassysteem tegen de scheepshuid was stukgeslagen.
Kapitein Komdeur meldde vervolgens, dat de Gulf Italian zich met de kop in de wind voor de Avanti zou laten afzakken en waarbij vanaf het achterschip een dinghy te water zou worden gelaten, waaraan een tros bevestigd, die vervolgens langszij de Avanti zou worden gevierd. Eerste stuurman de Ruiter gaf hieraan leiding, waarbij het de bedoeling was de dinghy met de bemanningsleden van de Avanti vervolgens terug te slepen in de buurt van de Gulf Italian. Dat alles lukte wonderbaarlijk. Bemanningsleden van de Avanti inderdaad in de dinghy en alles ging goed totdat de bevestiging met de dinghy brak. Dinghy op drift, maar tenslotte door de Gulf Italian achterhaald en op een gegeven moment aan bakboord aan de luwzijde langszij, waar inmiddels stalen netten over de railing waren gehangen. Gulf Italian dwarszees slingerende door de storm heftig en dat bekende dat de overstap vanuit de dinghy op het juiste moment moest worden gedaan. Aanmoedigingen van de bemanningsleden van de Gulf Italian hielpen de opvarenden van de Avanti om het juiste tijdstip te kiezen en de stap te wagen. Tot onze verbijstering was een van de opvarende het kind van kapitein Pasma en zijn vrouw, die was verpakt in een grote nu ouderwetse leren boodschappentas, dichtgeritst met het hoofdje erbuiten. Die werd op het juiste moment aangepakt en naar boven gehaald door een Kaap-Verdiaanse matroos, van wie ik de naam niet meer weet. Eerst waagden de stuurman en een matroos van de Avanti als voorbeeld de overstap op het juiste moment en vervolgens de vrouw van de kapitein, maar die stapte stijf van paniek op het verkeerde moment en verdween met net en al onder water. Door de verlichting konden we zien hoe zij zich helemaal verstijfd krampachtig vasthield en met de volgende haal weer boven water verscheen.
20 Echtgenote en baby Kapt. Pasma.jpg
20 Echtgenote en baby Kapt. Pasma.jpg (109.21 KiB) 3258 keer bekeken
Mevrouw Pasma en haar zoontje 53 jaar geleden! foto Vinke&co

Wederom sprong een matroos van de Gulf Italian langs het net naar beneden en sleurde de vrouw mee naar boven. De vrouw werd met kleren en al aan direct onder de douche gezet daar de zee natuurlijk ijskoud was. Op 12 december 1965 zo rond 03.00 alle opvarenden gered, hartstikke blij en dankbaar!! Jawel, jawel. Nederland werd via PCH=Scheveningenradio geïnformeerd over het verloop van de reddingsactie. Het noodverkeer werd opgeheven met de melding, dat de Avanti nog steeds drijvende op drift zou raken en een gevaar voor de navigatie zou kunnen vormen.

Niemand aan boord van de Gulf Italian gaf nog een cent voor de coaster en verwachtte elk moment een kapseizen, zulke zware halen maakte dit vaartuig. Inmiddels had ik radiocontact met de Nederlandse sleepboot "Maas" (in de originele tekst heeft men het over de "Loire") en hen geïnformeerd over de situatie. Zij gingen er toch op af en nog wonderbaarlijker troffen het schip nog steeds drijvende aan ongeveer tien mijl boven de kust van Tunesië. De bemanningsleden van de Avanti gingen in Port Said van boord, terug naar Nederland Ik had in mijn carrière als radio-officier al veel mee gemaakt, zoals tropische stromen, moeilijke omstandigheden bij de Vulcano-lijn etc. en ook nu op dit moment 53 jaar later ben ik nog steeds vol bewondering voor het doorzettingsvermogen en zeemanskunst van gezagvoerder Komdeur, 1ste stuurman de Ruiter en overige bemanningsleden van de Gulf Italian. Waarvan acte!
Cees de Ruiter, de toenmalige eerste stuurman, heeft nog enkele aanvullingen op het verslag van de Sparks; Nabij de Avanti te zijn gearriveerd werd het idee geopperd om de onstuimigheid van de golven te "breken" door middel van golf stillende olie. Dit tankje stond onder de bak met een pijpje naar buitenboord. Het succes was echter te verwaarlozen, de hoeveelheid olie was waarschijnlijk te gering. Om verbinding met de Avanti te maken werd het Schermuly pistool (lijnwerptoestel) gebruikt. Aangezien we met zulk "vuurwerk" nog nooit hadden geoefend was het, met zulk een stormachtige wind, al bij voorbaat gedoemd te mislukken. In ieder geval werden er pogingen gedaan tot de laatste " raket", zonder enig resultaat, was verschoten. Toen de Avanti ook nog zijn laatste sloep verloor werd het besluit genomen om ons eigen vlot te water te laten en dit vlot bovenwinds met een lange lijn te laten afzakken. Het werkte wonder boven wonder. Langzaam werd de sleeplijn op de winch ingehaald tot er blijkbaar te veel kracht kwam op de doft van de dinghy en deze bezweek en het vlot weer wegdreef. Kapitein Komdeur besloot toen om ons schip langszij van het vlot te brengen. Een koelbloedig staaltje manoeuvreren en zeemanschap, zo'n grote tanker in ballast, zo'n klein reddingsvlot, aardedonker, zoveel wind en zeegang. Hulde aan de wtk's die, ondanks ze niet konden zien wat wij aan dek uitspookten, feilloos manoeuvreerden en mede debet zijn aan de succesvolle operatie Niet te vergeten de bemanning, waarvan sommige overboord klommen via laadnetten en loodladders (levensgevaarlijk) om te assisteren bij het aan boord klauteren van de opvarenden van de Avanti. Mijn echtgenote, op haar eerste zeereis, werd ook geacht deel te nemen aan de reddingsoperatie en werd ter plekke gepromoveerd tot het bedienen van de telegraaf. De vrouwen aan boord hebben zich toen ontfermd over de vrouw en de baby van de kaptein. Eén van de bemanningsleden kwam op ons toegelopen, verteld een van de vrouwen, met in zijn armen de weekendtas met de baby. Het kindje zat met grote ogen rond te kijken waar hij beland was. In het reddingsvlot had hij nog liggen slapen, zijn moeder was er slechter aan toe, zij was compleet in shock. Tot aan Cairo is zij in de hut gebleven en toen moest zij toch alleen met de baby naar huis vliegen waar zij erg tegen op zag. Cees de Ruiter: Wij waren natuurlijk wel erg benieuwd of wij zouden worden vermeld in het programma van de Wereldomroep en jawel " De Engelse Shell tanker Gulf Italian had in de Middelllandsezee 10 opvarenden van een Hollandse kustvaarder gered " !!!!!! Het pittige commentaar laat ik verder maar achterwege. Dit was voor Vinke een gemiste kans om de Nederlandse Gulfvloot onder de aandacht te brengen. De scheepvaartinspectie was natuurlijk heel erg benieuwd naar de ervaringen met het reddingsvlot en de oorzaak van het afbreken van de voorste doft. Aan de hand hiervan werden aanbevelingen uitgegeven om de voorste doft zodanig te versterken dat er een sleeptros op kon worden vastgemaakt. Ook Kapitein Pasma reageert nog even op zijn schipbreuk en redding: De Gulf Italian bracht ons naar Port Said en van daar vloog de bemanning en mijn vrouw en kind door naar Amsterdam. Wij, kapitein Rudolf Pasma en machinist Karel den Heyer, vlogen naar Bone/Annâbah in Algerije en aldaar zijn we weer aan boord van de Avanti gegaan. Na de nodige reparaties en herbelading van de Avanti hebben we met een paar opstappers de lading marmerblokken (5 tot 25 ton) in Rotterdam afgeleverd. Daarna zijn we verder doorgevaren met de Avanti.
7
Het is december 1965, de bloedige schermutselingen in dit deel van Afrika behoren nog niet zo lang tot het recente verleden. Achter ons aan de Quai de Nort ligt op de bodem van de haven het wrak van het op 23 juli 1964 ontplofte munitieschip "Star of Alexandrië" Deze Ster van Alexandrië was ooit een trotse koopvaarder van 2738 BRT maar ziet er nu uit als een slecht opgerold sardineblikje. Dat de klap van de ontploffing enorm moet zijn geweest is te zien aan het opgekrulde bakdek wat met het ankerspil en een deel van het voordek over en achter de brug in de midscheeps ligt. Volgens de loods zat er tussen de lading munitie een tijdbom verstopt die ontplofte op het moment dat een derde van de lading gelost was. Deze sabotagedaad resulteerde in een totall-loss van de Star of Alexandrië en een gigantische puinhoop en schade aan kade en gebouwen. Het voorval koste aan 85 mensen het leven, voornamelijk havenarbeiders en bemanningsleden van de Star of Alexandrië. 162 personen raakten gewonden en zijn opgenomen in de diverse ziekenhuizen. Volgens de lokalen moet er onderin het wrak nog onontplofte raketten liggen, maar dat wilde niemand bevestigen of ontkennen. De kade waar wij aan afgemeerd liggen is voor een groot deel voor en achter ons verdwenen. Wat er nog van over is ligt bezaait met lege en volle patronen variërend van punt 22 pistool tot punt 50 zwaar kaliber. Bijna ieder lid van de bemanning is eigenaar geworden van een enorme hoeveelheid clandestien verkregen koper en heeft dit en aan boord opgeborgen. Ik zelf heb ook een aardige verzameling van dit al dan niet ontplofte kopen opgebouwd!
16 Avanti 8 verz  HR 2.jpg
16 Avanti 8 verz HR 2.jpg (95.08 KiB) 3258 keer bekeken
Achter de Avanti is het wrak van de "Star of Alexandrië" te zien

In de vroege morgen van de 15e december gaat een walploeg beginnen met het voorzichtig lossen van de verschoven lading van de Avanti. Vermeldenswaard is nog dat het maar een haartje gescheeld heeft of de Avanti was in de haven alsnog gekenterd. Zonder er bij na te denken gooiden enkele Arabische bootwerkers in het ruim, de sjorring die de marmerblokken op hun plaats hielden, los. Tot grote opluchting van een ieder die het voorval zagen gebeuren, bleven de blokken op hun plaats staan, en gebeurde er niets, maar voor het zelfde geldt ................!!! Wij staan op een veilige afstand toe te kijken hoe een kraanmachinist van het havenbedrijf probeert om met een 5 tons kraan marmerblokken van 25 ton te verplaatsen.(wat hem nog gedeeltelijk lukt ook!) Je wilt niet weten wat voor een geluid er uit een dergelijk kraan en kraandrijver komt, als de kraan door al zijn beveiligen heen gaat en staat te dansen als een hitsige balletdanseres! Zo moet het waarschijnlijk in de haven van Hamburg ook gegaan zijn bij het breken van de stroppen van de Magnus 1 toen deze achterover klapte. In de loop van de dag komt de Avanti langzaam recht te liggen en blijft alles onder controle. De Havenmeester van Bone wil hebben dat Kapitein Groen in de loop van de dag op het Nederlandse Consulaat een scheepsverklaring over de berging van de Avanti laat opmaken en dat hij van deze deze ondertekende verklaring een kopie krijgt. Als de schipper terug is van het consulaat klaart de douane ons uit en is het wachten op de aan de wal gestuurde tandwielen van de reepgeleider. Als in de late avond van de 16e december de gerepareerde tandwielen terug aan boord komen gaan de trossen los en vertrekken we richting Glasgow in Schotland.

8

Deze keer is Neptunus ons goed gezind. Passeren onder gunstige omstandigheden met een West ten Zuiden windje 3 tot 5 de straat van Gibraltar. Zien het licht van Cabo Sao Vicente en gaan bij Lisboa de Atlantic in richting South Channel en Ierse Zee. Smit had een opdracht aanvaard om een gloednieuwe emmerbaggermolen van Schotland naar Durban in Zuid Afrika te verslepen. Het is de bedoeling dat de Maas het geval door de Ierse Zee zal slepen en dan ergens voor in de Atlantic de molen over te geven aan een zwaardere eenheid die de molen dan door naar Zuid Afrika zal brengen. Het kan verkeren! Na een dikke week varen naderen we South Bishop, de ingang van South Channel en de Ierse Zee. De goed gemutste Neptunus heeft ons een paar dagen geleden verlaten en het is nu op zijn Hollands gezegd, kloten weer. Er staat een ruwe hoge en een wilde zee, NW 9 met 994Hp op de barograaf. Twee dagen voor Kerst, bereiken we onder aanmerkelijk betere omstandigheden de river de Clyde. ENE windje krachtje 4-2, het vriest en het is erg koud,. Ter hoogte van Kemphock Point komt de loods aan boord en brengt ons naar Great Harbour in Greenock waar we langszij de baggermolen "Steenbok" afmeren. Direct na het afmeren komt gelijk met de agent de zwarte bende aan boord!. Buiten de fel begeerde post van thuis heeft de agent ook de nieuwe 3e WTK Bakels en runner Nico Valk bij zich. Nadat de Douane, c.q. zwarte bende, hun werk grondig hebben gedaan wordt de kast verzegeld en laten zij ons, kerstfeest of niet, met een droog strotje en zonder rokertje achter. De Agent verzorgt de nodige formaliteiten en neemt de store lijsten en de voormalige 3e WTK Zwart mee van boord. Zwart die had aangegeven het niet zo naar de zin te hebben op een zeesleper, heeft om aflossing gevraagd en deze ook gekregen. Tijdens de reis van Bone naar Schotland voelde matroos Henk Oosterbaan zich niet al te senang en moest na een paar dagen ziek zijn op gezag van de 1e stuurman het bed houden. In de loop van de dag gaat het nog steeds niet lekker met Henk en laat de Stuur de dokter komen. Henk moet met een acute appendicitis direct opgenomen worden in het ziekenhuis, wat dan ook gebeurd.
Op 1e kerstdag heeft de agent de hele bemanning van de Maas, inclusief de drie runners, uitgenodigd voor een bustocht met verrassing naar de Highlands. Ik kan helaas niet vertellen waar de reis heen geweest is of wat de verrassing was, daar ik (geheel vrijwillig) aan boord ben gebleven om het kerstdiner, wat normaal op deze dag gegeven wordt, aan het voorbereiden ben. Tegen achten is de hele club weer terug aan boord, maar niet voor lang! De wal roept!!! Gaan eerst nog even bij Henk in het hospitaal kijken, en dan de Pub in, kerstfeest vieren met Community Singing tot zwaar in de kleine uurtjes. Tweede kerstdag, is voor mij en mijn koksmaat Ceesie een drukke dag. Het uitgestelde kerstdiner moest er op tijd uit!!!! Na pikheet allemaal in de hut van de Kapitein verzamelen en luisteren naar zijn traditionele kersttoespraak. Hierna gaat onder het genot van enkele glaasjes schoot-an, de “kerstfeest op Zee” surprise kist van Smits vrouwenclub open. Voor ieder lid van de bemanning is er altijd wel wat in die kerstkist te vinden. Als de fles en de kist leeg zijn, gaat een ieder aan tafel voor het diner. Zowel Ceesje en ik hebben na afloop geen klachten mogen ontvangen en mogen er dus van uitgaan dat het diner een succes was. De volgende dag is een gewone werkdag en een ieder gaat weer aan de bak. Er lag een sleep langszij die sleepklaar gemaakt moet worden. Niet alleen de Steenbok vraagt de aandacht, ook de bunkerboer met zijn handel en de op wal staat de scheepsjood klaar met de bestellingen waar hij graag van af wil. Het is al met al een flinke bestelling geworden. Als ik op dat moment geweten had wat voor kunstje die jood ons flikte, dan was hij ter plekke kop voor de majem in gegaan en had ik hem zeker 10 minuten onder water gehouwen, de boef. Wat is het geval; het is winter in Schotland en dan kan het aan de Clyde behoorlijk vriezen. Voor diepvries spul is dat niet zo heel erg, maar aardappelen kunnen daar absoluut niet tegen. Volgens mijn heeft de scheepsjood een partij piepers, waartoe ook onze bestelling behoorde, gewoon laten bevriezen en zijn kop tegen ons gehouden onder het mom van, die lui zie ik toch nooit meer terug! Aan de buitenkant van een jutezak met aardappelen kan je niet zien of de piepers binnenin bevroren zijn, maar o wee als het gaat dooien.!!! Hier komen we later nog op terug. Daar een mens maar twee handen en 1 lijf heeft kan het gebeuren dat de ene partij op de ander moet wachten. Sleep klaarmaken gaat in dit geval voor al het andere werk. Bij inspectie van de sleep waren enkele kleine onvolkomenheden geconstateerd die volgens de scheepsleiding veranderd moeten worden. Zo moeten er o.a. wat extra keggen tussen de emmerladder en het bun geplaatst worden om evt. horizontale speling op te heffen. Aan het eind van de sleepverbinding zit de kettingspruit. Deze kettingspruit bestaat uit 2 x 18 meter ketting verankerd in puttings op de Steenbok. Als reserve materiaal krijgt de Steenbok nog 2 x 15 meter stroppen en 60 meter drijflijn aan boord. Tijdens het aanbrengen en opbinden van deze kettingspruit gebeurde er een nog al vervelend voorval. Op een gegeven moment slipte een van de ketting op de Steenbok weg, greep matroos Aat Visser, en sleurde hem zo het koude en diepe water van Great Harbour in. Gelukkig heeft Aat aan dit avontuur alleen een koud en nat pak overgehouden en verder niets bijzonders. De agent komt vertellen dat Henk Oosterbaan na zijn operatie niet meer terug aan boord zal keren en Smit Frits Kramer als zijn vervanger heeft gestuurd. Zo tussen neus en lippen door is met de nodige hulp van derden de proviand aan boord gekomen en is er gebunkerd. De proviand wordt voor het gemak aan dek onderverdeeld in drie afdelingen; droge stores, koel en vrieskast en apart de aardappelen. De droge stores gaat direct naar voren, eieren, kaas, worst, verse melk, vers fruit en de diverse kwetsbare groenten naar de koelkast en het vlees, vis, en ijs gaat de vriezer in. De koel- en vriesruimtes, en een deel van de droge store, is te vinden onderin het voorschip tegen de voorpiek aan. Deze ruimtes zijn via het tussendek, wat onder het hoofddek gelegen is en waar de bemanning woont, te bereiken. Harde groentes, zoals Koolsoorten, spruitjes en uien verdwijnen onder het sloepskleed van SB roeisloep! Ventilatie is door de openingen tussen de landen verzekerd! De piepers gaan in opslag onder de lanen, en een deel hiervan gaat naar de pompkamer in de walegang waar ook nog een deel van de oude voorraad opgeslagen ligt. De rest, gaat in de aardappelkist naast de Dinghy kist op het schavotje Met deze verse voorraad kunnen we met een gerust hart aan de nieuwe reis beginnen.
Lang hebben we niet van de Schotse gastvrijheid mogen genieten. Het vertrek was vastgesteld op de 28ste december, dat is net tussen kerst en Nieuwjaar in, van het jaar des Heren eenduizendnegenhonderdenvijfenzestig,. Het wachten is op een late nalevering van enkele flessen gas die nodig zijn voor de verlichting van de sleep. Als deze aan boord van de Steenbok zijn is het vertrek daar. Met de komst van de loods kan er voor en achter gegeven worden en neemt de reis een aanvang. Daar de Nederlandse consul in Greenock niet aanwezig is om te monsteren gaan 3e WTK Zwart, Matroos Frits Kramen en Runner Nico Valk deze reis ongemonsterd beginnen. Een vermelding in het scheepsdagboek is vooralsnog voldoende om hun aanwezigheid aan boord te wettigen. Monsteren gebeurd later wel in een haven waar een Nederlandse consul aanwezig is.
21 Maas met  Steenbok. James Hall-9.jpg
21 Maas met Steenbok. James Hall-9.jpg (90.83 KiB) 3258 keer bekeken
Vertrek uit Glasgow met de Steenbok. Foto James Hall
Tegen de middag ligt de Maas met de Steenbok langszij, gesterkt in de Firth of Clyde. Nabij Kempshock Point gaat de sleep van zij af en wordt de Steenbok vanwege het slechte zicht kort achter de kont gehouden. Curieus is wel dat een van de stuurlieden het standaardkompas hoorden hoesten? Hij neemt aan dat het kompas verkouden zal zijn en dat daarom de roos van het kompas in het huis blijft hangen. Nemen aan dat het door de vrieskou komt. Bij een krachtige ZZW-7 steekt het transport van Maas en Steenbok de Ierse Zee in. Vanwege de forse zeegang wordt de draad tot anderhalve schijf gevierd. Daar wind en zee aardig beginne aan te trekken laat Kapitein Groen wat opsturen om een oppertje van de wal te vinden. Op de 30ste dag van de twaalfde maand bereikt het transport met een zwaar werkende sleep de Noord Atlantic. Maas en Steenbok nemen veel water over. De wind komt nu uit het WZW en neemt toe naar kracht 9 tot 10. Van een e.v.t. overname door een zwaardere boot is na vertrek niets meer vernomen! Rotterdam zwijgt in alle talen. Met deze 9 tot 10 kan ik je verzekeren dat het geen pretje is om nu in het kombuis te staan. Het weerbericht beloofd voor de komende dagen niet veel goeds en zal eerder verslechteren dan verbeteren, daarom is in overleg met "boven", besloten om voor de jaarwisseling geen traditionele oliebollen te bakken. Een pan met hete olie in windkracht 10 tot 11 op een oliekachel met open vuur, dat vraagt om moeilijkheden. Je moet de kat niet op het spek binden. Helaas kan niet ieder lid van de bemanning deze beslissing respecteren. Het zij zo.

Nu de temperatuur van het zeewater aan het oplopen is, zijn de onder de lanen opgeslagen piepers langzaam aan het ontdooien. Op een gegeven moment constateren de bewoners van het tussendek dat er meer vliegjes dan normaal aanwezig zijn en er een zacht klotsend geluid van onder de lanen vandaan komt. Onderzoek leerde snel dat de onderste laag aardappels al tot moes verworden waren en het voor de rest ook niet lang meer zal duren. Je hebt geen idee hoe rotte aardappelen in een afgesloten ruimte kunnen stinken. Het is dus alle hens aan dek en die stinkende troep naar dek. Op zondag de 2e dag van het nieuwe jaar hebben we nog steeds te maken met een winkracht 10 en rotte aardappels op de Noord Atlantic. De Maas ligt met de Steenbok bijgedraaid en met de kop op de wind de zeeën af te rijen. Voortgang is alleen over het achterschip te melden. Zo wel de Maas als de sleep nemen veel water over. Het weer blijft erg wisselvallig, voor minder als een 7 doen we het deze reis niet. In de dagen hierna knapt het weer langzaam op, neemt de deining af en liggen wij weer op koers. Iedere dag moet nog steeds uit de rotzooi aan dek gezocht worden naar goede piepers als op een dag besloten is om als het weer redelijk genoeg is om een sloep te strijken, de runners te verblijden met een grote hoeveelheid gevulde jutezakken die zij onder de reis uit mogen zoeken! Uiteraard is eerst gevraagd of zij daar toe bereid waren. Zo ja, als zij enkele goede exemplaren vinden deze dan graag weer retour sleepboot!. De mannen zijn dagenlang bezig geweest om enkele goede piepers uit de soep te vissen maar hebben daar weinig succes mee gehad. Als het weer eindelijk echt opknapt valt de zoutkoelwaterpomp uit en moeten we het voorlopig met een motor doen. Zo sukkelen we verder richting het zuiden
22 Maasje IMG_1693.JPG
22 Maasje IMG_1693.JPG (122.82 KiB) 2976 keer bekeken
Het Maasje vlak voor dat de Steenbok los breekt
Volgende keer gaan we verder de zuid in.
Laatst gewijzigd door Hans Reints op 27 mar 2018 13:35, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 11522
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Smit & Co

Bericht door Harry G. Hogeboom » 26 mar 2018 21:22

Volgende keer gaan we verder de zuid in.
Nou daar zie ik met belangstelling naar uit Hans-- praaachtig verhaal EN mooi geschreven-- nadat ik eerst even flink "aan de pet heb getikt" voor de hele bemanning van sleepboot " Maas" en ZEKER voor die ouwe en zijn crew op de " Gulf Italian", waarbij die ongenaamde Matroos buitenboord hangende aan dat net die genoemde dame uit het water viste in feite een "Ridderorde" heeft verdiend.In die tijd maakte ik net mijn 2e reis als 7e massinist op de " enige echte Reus van Heusden" :roll:
PS.je: Als ik me goed herinner waren in die tijd die "Gulf bootjes" van die Linke Binke van Vinke, nogal eens - weliswaar als Flinke Binke!!- bij een bakkie betrokken :mrgreen: :roll:

PS.je 2. Wat me nu zomaar "te binnen schiet" als ik zo'n " Jongens van Jan de Wit" sleepboot verhaal van de " Maas" lees.....mede i.v.m. de op " Vaarbevoegdheid" genoemde ongeldig geworden "ouwe paperassen"-waaronder dus ook de mijne!- hoe het dan toch komt dat....om slechts een enkel recent voorbeeld te noemen....dat bij een gerenommeerde klub als Maersk, met ongetwijfeld plenty personen met " nieuwerwetse academische paperassen" 2 van hun eigen anchorhandlers gesleept achter hun eigenste sleepboot gebaseerd op hun eigenste zeer vakkundige sleepplan, ondanks AL die nieuwerwetse papieren als een kei zinken! :roll:
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Hans Reints
Berichten: 25
Lid geworden op: 18 apr 2017 19:33

Re: Smit & Co

Bericht door Hans Reints » 27 mar 2018 12:58

Heeft te maken met het Manager zijn, lege kop, twee linkerhanden, geen verstand van zaken en het beter weten!!

Gebruikersavatar
K.Brouwer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 03 dec 2005 18:18

Re: Smit & Co

Bericht door K.Brouwer » 27 mar 2018 23:12

:-D :-D :-D Das een goeie!

Groeten, K.Brouwer

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 11522
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Smit & Co

Bericht door Harry G. Hogeboom » 27 mar 2018 23:34

Heeft te maken met het Manager zijn
Maaaar......H & K.....eerlijkheidshalve dient het te worden vermeld dat zo af en toe en "bij tijd en wijle" liep er tijdens mijn werkzame leven oooook wel eens " een hele goeie" tussendoor........een vakman zogezeid van " het ouwe stempel " en die dan ook nog eens niet te belazerd was om zijn ervaring en wijsheid met je te delen!! DAT heeft mij persoonlijk dus geen windeieren gelegd. :roll:
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Hans Reints
Berichten: 25
Lid geworden op: 18 apr 2017 19:33

Re: Smit & Co

Bericht door Hans Reints » 28 mar 2018 13:07

vervolg Maasje 1965
Het nieuwe jaar begint net zo als het oude geëindigd is, met veel wind, slecht weer en dito aardappelen. Aeolis, de Griekse god van de wind, heeft het niet zo op met het Maasje en zorgt er voor dat wij iedere dag van zijn aanwezigheid mogen genieten! Voor minder dan 7 Beaufort doet hij het niet. Aeolis krijgt het toch met ons te doen en laat na het passeren van de kreeftkeerkring, als de subtropen er aan komen, het weer langzaam op knappen. Als je nu denkt dat met het varen in de tropen de problemen zijn opgelost, kom je bedrogen uit. Voorlopig gaat er weer een motor buitendienst daar de zoutkoelwaterpomp kuren gaat vertonen en nodig in reparatie moet. De Maas zal het voorlopig met een motor moeten doen. Uiteindelijk komt ook aan deze ellende een einde net zoals aan het slechte weer. Helaas kunnen we dat niet van de piepers zeggen! Nu we het toch over de piepers hebben, door de verrotting is de voorraad aardappelen aardig geslonken en baard enige zorgen voor van het middagmaal. Om de continuïteit van de samenstelling van het middagmaal, zijnde soep, Aardappelen, groenten/bonen, vlees of vis met jus en een fruitje toch voort te laten gaan is gekozen voor een afwisseling in de dagelijkse samenstelling van het menu. De ene dag staat er rijst op het hoofdmenu, de andere dag zijn er weer aardappelen bij het middagmaal. Deze dagelijkse afwisseling gaat door zo lang de voorraad strekt! Deze noodgedwongen afwisseling is voor de 1 een zegen en voor een ander een ramp. Heel langzaam tikken de dagen weg. Geruisloos worden de Canarische eilanden gepasseerd en lopen we zo de Paardenbreedte of Doldrums binnen. Globaal gerekend kan je dit gebied vinden tussen de 30 graden noord en 30 graden zuid. In een telegram heeft Rotterdam laten weten dat er in Dakar, Senegal gebunkerd en geproviandeerd moet worden. Kantoor heeft per telegram 60 ton gasolie voor ons gereserveerd. Proviand moeten we zelf doen, dus een lijstje van benodigdheden opgemaakt en klaar gelegd. Verwacht wordt dat ETA Dakar zondag de 23ste januari is. Niet alleen de bunkers gaan vol, maar dit betekend ook het einde van het rijst en piepers drama. Het weer is uitstekend, met een vlakke zee en hooguit NtO 1-2, als de draad wordt opgekort en de Steenbok tot vlak achter de kont komt te hangen. In deze configuratie gaat op de rede de spijker in de grond. Als het geheel ten anker is gekomen halen we de Steenbok stijf tegen de kont en brengen de mannen twee zeven duim kruiseinde aan. Met de komst van de loods komt de Steenbok BB langszij, gaat het anker op en onder loods aanwijzing naar binnen. Net over negenen meert het transport met SB zij af aan de Petroleum Wharf in Dakar en krijgen wij er 60 ton brandstof bij. De plaatselijke scheepsjood laat zich op deze zondag ook even zien en neemt mijn proviandlijst in ontvangst. Hij beloofd dat de verse stores vandaag nog aan boord komen en dat runners niet vergeten worden. Tijdens het bunkeren, gaat de ouwe met de 1e stuurman de sleep inspecteren en zij bevinden alles in orde. Na het provianderen en het middagmaal, komt de bestelde loods aan boord, wordt voor en achter gegeven en zijn binnen een half uur buitengaats. Als de loods ons verlaten heeft gaat de sleep op ruim een schijf achter de kont. Het weer is schitterend met een flauw NtO windje van hooguit 2 Beaufort. Wat wil je nog meer? Na een uurtje varen krijgt de sleep er nog een schijf bij en onder de acht-twaalf wacht wordt de 100 vadem lijn gepasseerd. Leefde er aan boord het idee dat alle technische problemen eindelijk opgelost waren, komt meester Jongbloed, dat is onze hoofdstoker, doodleuk vertellen dat SB motor af moet daar de smeeroliepomp van de koppeling er geen zin meer in heeft. Het is voor de mannen in de vetput even door buffelen maar als de pomp tegen middernacht ontlucht is, gaat de 2e motor weer bij en kan er gebruik gemaakt worden van alle 700 kreupele ezels, zoals die hier liefkozend genoemd worden. De Maas zit nog steeds op het noordelijke deel van de zuidelijke Atlantische Oceaan! Maar dat zal niet lang meer duren. Het was al donker toen gisteren avond Marco Sluysman heel omzichtig en haast stiekem, hij dacht dat niemand hem gezien heeft, een papier aan de Ouwe overhandigde! Achteraf bleek het een bericht van Zijne Majesteit Neptunus te zijn die via zijn geheime kanalen had laten weten om samen met Koningin Neptunia , een bezoek aan de Maas te brengen.! Z.M.Neptunus heeft de intentie om alle onbevaren zeebaren die er aan boord zijn, en dat zijn er nog al wat, gekwalificeerde en volwaardige zeebaren te maken. Of wij hem daarbij terzijde willen staan. Volgens het weerbericht zal het weer zich de komende goed houden. Kan eigenlijk ook niet anders daar wij ons in de beroemde en beruchte stilte gordel langs de evenaar bevinden.
Op dinsdag 1 februari is het grote moment daar. De Maas gaat met de Steenbok op sleeptouw op 09°47.7’W de linie passeren. Uiteraard laten wij deze bijzondere gebeurtenis niet geruisloos aan ons voorbij gaan. ’s-Morgens vroeg staat een delegatie van helpers Neptunus al op te wachten. De beste man en zijn Ega worden door vele welwillende handen aan boord geholpen en Kapitein verwelkomt Neptunus en zijn party met een onvervalste, niet versneden glaasje Schiedams Nat. Waarvan akte!
3.jpg
3.jpg (84.85 KiB) 2749 keer bekeken
4.jpg
4.jpg (78.86 KiB) 2749 keer bekeken
5.jpg
5.jpg (78.62 KiB) 2749 keer bekeken
7.jpg
7.jpg (65 KiB) 2749 keer bekeken
8.jpg
8.jpg (80.49 KiB) 2749 keer bekeken
9.jpg
9.jpg (64.56 KiB) 2749 keer bekeken
10.jpg
10.jpg (67.3 KiB) 2749 keer bekeken
11.jpg
11.jpg (68.35 KiB) 2749 keer bekeken
Laatst gewijzigd door Hans Reints op 31 mar 2018 11:02, 1 keer totaal gewijzigd.

Plaats reactie