Varen in het Verre Oosten bij de RIL / KJCPL

Een gezellig, leuk en informatief Scheepvaartforum
KJHvanBeek
Berichten: 536
Lid geworden op: 19 aug 2009 10:14
Locatie: Puiflijk

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door KJHvanBeek » 04 mar 2016 09:40

Word spannend Koos.

Gebruikersavatar
Henk van der Moolen
Berichten: 1017
Lid geworden op: 04 aug 2004 13:11
Locatie: Amsterdam

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Henk van der Moolen » 04 mar 2016 10:27

Hallo Koos,

Je hebt toch wel een foto van haar genomen?

vr gr Henk

Gebruikersavatar
Coco E
Berichten: 265
Lid geworden op: 24 sep 2013 21:56
Locatie: Oegstgeest

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Coco E » 04 mar 2016 23:03

De meer of minder spannende dingen hou ik voor mezelf, Karel.
In de jaren ‘60 waren er nog heel wat vrachtschepen met accommodatie voor 12 passagiers. Zelfs op een liberty van de VNS hadden we passagiers en op de Es-boten van de KNSM voer zelfs een passagiersbediende. Toch vind je op Kombuispraat weinig over varen met passagiers. We zijn dus discreet.
Ook geen foto’s, Henk, behalve dan van een stel willekeurige meiden op de ijsbaan van Hakone, in de buurt van Yokohama.
Bijlagen
Hakone IJsbaan met Japannertjes.jpg
Hakone IJsbaan met Japannertjes.jpg (158.89 KiB) 3116 keer bekeken

Gebruikersavatar
Coco E
Berichten: 265
Lid geworden op: 24 sep 2013 21:56
Locatie: Oegstgeest

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Coco E » 08 mar 2016 22:49

Het schip koerst na vertrek Hongkong in noordelijke richting naar Japan. Het is inmiddels februari, dan is het winter op het noordelijk halfrond, zoals bekend. Het weer wordt met de dag slechter en ook het zicht laat te wensen over.
Op zekere ochtend geeft de radar er de brui aan. Dat is al vaker voorgekomen op dit schip, maar gelukkig is het een betrekkelijk eenvoudig apparaat dat meestal weer gauw aan de praat is te krijgen. Deze keer wil de antenne niet meer ronddraaien. In de laskast in het dekhuis is de voedingsspanning voor de antennemotor aanwezig, dat is in orde. Ik zou nu naar de antenne moeten om daar het een en ander te onderzoeken. Maar ja, de antenne zit hoog in de voormast, er staat een behoorlijke zee en de Straat Bali maakt flinke halen, dus naar boven gaan is eigenlijk niet verantwoord. Als ik kapitein Kroone op de hoogte heb gebracht van de stand van zaken stelt hij voor het schip bij te draaien, dan ligt het rustiger, en of ik het dan zou aandurven om de mast in te gaan. Prima idee, dat zie ik wel zitten. De machinekamer wordt alvast gewaarschuwd en een tijdstip vastgesteld. We hebben nog tijd genoeg voor de voorbereiding en zelfs nog tijd om pikheet te houden.
Als het schip daarna is bijgedraaid ga ik, met de benodigde spullen aan mijn broekriem bevestigd, de mastladder op terwijl de tweede stuurman - chef navigatiemiddelen - beneden blijft staan voor morele ondersteuning. Boven is het gelijk prijs, er staat geen spanning op de aansluitklemmen van de motor. Omdat er in het dekhuis beneden aan de mast wel spanning aanwezig is, moet er onderweg iets niet in de haak zijn met de bedrading. Gelukkig zitten er een paar reserve aders in de kabel. Als die reservedraden op de motorklemmen zijn overgezet blijf ik nog een poosje lekker op het antenne platform zitten meedeinen, vanzelfsprekend in een werkzame houding. Als tenslotte ook beneden de draden zijn overgezet en de radar is ingeschakeld, draait de antenne weer lustig zijn rondjes. Iedereen blij, behalve de kapitein. Die wil weten wat er aan de hand is met de draden die ik verwijderd heb. Geen idee, het is een raadselachtige zaak. Maar hij doet het weer. Dan blijf ik er verder maar liever van af.
’s Avonds komt onze Japanse passagier - ze heet Keiko – gewoontegetrouw weer op visite in de radiohut.
Ze drukt zelf op de knop om koffie te bestellen.
Ik vraag haar natuurlijk met enige trots wat ze vindt van de exercitie van vanmorgen. Jammer, ze heeft niets gezien of gemerkt. Ze was zeeziek en heeft de hele ochtend in haar kooi gelegen.
Op 4 februari arriveert de Straat Bali in Kobe en maakt vast op de boeien.

Groeten,

Koos van der Elst
Bijlagen
Op de boeien in Kobe.jpg
Op de boeien in Kobe.jpg (186.07 KiB) 2940 keer bekeken

Gebruikersavatar
Sparkymul
Berichten: 477
Lid geworden op: 06 aug 2012 21:14
Locatie: Warder

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Sparkymul » 13 mar 2016 11:37

Nostalgie...

Dank Koos voor weer een mooi praktijkverhaal.

Ik vond vanmorgen bij het opruimen van spullen een paar bierviltjes...

Vaak heb ik mijn biertje op een dergelijk rond schijfje gezet. Brengt goede herinneringen naar boven. Het ge-OH aan de bar voor het aan tafel gaan of na de wacht. Soms diepzinnige gesprekken, dan weer de belevenissen van die dag aan de wal, de fauwe moppen, kastje 24, bamzaaien.

Ik heb vaak achter de bar gestaan volgens mij deden veel sparksen dat. Vierentwintig borrels uit een jeneverfles, bijhouden wie wat gedronken had. De voorraad op peil houden samen met de hofjood. Deze laatste schreef dan maandelijks de 24607 uit “BAR ACCOUNT”.

Goeie tijden :-D ...

Sparkymul
Bijlagen
RIL 2.jpg
RIL 2.jpg (272.6 KiB) 2723 keer bekeken
RIL 1.jpg
RIL 1.jpg (221.32 KiB) 2723 keer bekeken

Gebruikersavatar
Coco E
Berichten: 265
Lid geworden op: 24 sep 2013 21:56
Locatie: Oegstgeest

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Coco E » 16 mar 2016 00:15

Op de boeien liggen in Kobe is best lastig, als er maar enkele malen per dag een bootje naar de wal gaat.
Keiko is al van boord maar is nog niet doorgereisd naar haar woonplaats. In Japanse karakters heeft ze op een briefje geschreven waar ik haar kan ontmoeten. Als ik later op de dag de wal op ga en in de stad het briefje laat lezen aan een voorbijgangster - die geen woord Engels verstaat maar wel de karakters onmiddellijk begrijpt - is die zo vriendelijk om me door een doolhof van straatjes naar het aangegeven adres te brengen. We gingen nog wandelen in het park Mount Rokko, dat ’s zomers best mooi moet zijn, maar in de winter was er weinig te beleven. Op de terugweg namen we de kortste weg naar de uitgang en dat was dwars over een gazon, maar daar zakte Keiko een beetje hulpeloos in weg, want ze bleek schoenen met punthakken aan te hebben.

De kustreis van de Straat Bali gaat verder naar Nagoya, Yokkaichi en Yokohama. Daar gaat het schip na leeglossing het droogdok in, dat was een vaste gewoonte na elke rondreis van 5 maanden.
Op deze kustreis is de verbinding met Scheveningen Radio nog steeds redelijk, ik heb geen relayschepen nodig gehad. Ook tijdens de dokperiode is de ontvangst van de dagelijkse persuitzending van de Oceaanpost nog tamelijk goed. Op zekere dag is de nieuwsuitzending dermate lang dat ik niet alles op één Oceaanpostblad kwijt kan, zodat ik een paar artikeltjes van minder belang maar weglaat. Normaal gaat alles wèl op 1 blad. Daarmee kom ik weer in aanvaring met de kapitein. Die gaat toevallig op bezoek bij zijn collega op een ander RIL schip en ziet daar een dubbele uitgave van de Oceaanpost op tafel liggen, terwijl hij verdorie maar een enkel blad heeft gekregen. Daar moet ik maar eens uitleg van geven.

Voor het sportieve vertier heeft Yokohama een skating rink, oftewel een overdekte ijsbaan.
Daar gaan we ’s avonds schaatsen, het is tenslotte hartje winter. Er komen daar op die ijsbaan vast niet vaak schaatsende zeelieden want we hadden nogal wat bekijks. Wij werden - mag ik wel zeggen – met bewondering nagekeken door de aanwezige Japanners en Japansen, want die hadden zelf van schaatsen niet zoveel kaas gegeten. Na het schaatsen nemen we - om weer op te warmen - plaats achter de potkachel, in zo’n zaakje waar het met vier bezoekers al vol is. De overige clientèle kwam daardoor wel een beetje krap te zitten. Maar daar klaagde niemand over.

Groeten,

Koos van der Elst
Bijlagen
Yokohama -  achter de potkachel.jpg
Yokohama - achter de potkachel.jpg (76.35 KiB) 2483 keer bekeken

Gebruikersavatar
Sparkymul
Berichten: 477
Lid geworden op: 06 aug 2012 21:14
Locatie: Warder

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Sparkymul » 21 mar 2016 17:44

Dokbeurt in Yokohama...

Het was inderdaad vaste prik voor schepen die in bepaalde diensten voeren om in Japan te dokken. Op de dekken verschenen dan bij kromme relingen, trapleuningen en rot plaatwerk steigertjes. Het kon er vol van staan. Gehelmde arbeiders in veiligheidshesjes, Safety first! In Japan liep men daarmee voor op. Her en der een eerste hulptrommel. De Japanners hadden het goed voor elkaar.

Geluncht werd aan boord, ergens in het zonnetje aan dek. Rijst, groente en vis verpakt in zwarte dozen met twee etages bij elkaar gehouden met een elastiek met daartussen dan ook nog de niet weg te denken chopsticks.

Wij hadden genoeg tijd voor vertier. Clubs, dancings en heel speciale shows werden bezocht. Bij vertrek was alles weer spic en span aan boord. Toch vond ik een keer in de accuruimte een zwart souvenir... een vergeten lunchbox. Ik heb hem nog steeds. (zie foto's)

Sparkymul
Bijlagen
2610a.jpg
2610a.jpg (158.18 KiB) 2232 keer bekeken
2611a.jpg
2611a.jpg (153.61 KiB) 2232 keer bekeken

Gebruikersavatar
Coco E
Berichten: 265
Lid geworden op: 24 sep 2013 21:56
Locatie: Oegstgeest

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Coco E » 23 mar 2016 21:57

De Straat Bali ligt inclusief de dokperiode een dag of tien in Yokohama. ‘s Zondags gaan we een tripje maken naar Hakone. Om daar te komen moet je eerst met de trein naar Odawara. Op het station van Yokohama staat het perron zwart van de mensen. Als de trein is gearriveerd blijkt die al tamelijk vol te zitten, maar met het nodige duwwerk kunnen er nog wel mensen bijgepropt worden.
Onderweg kijk ik eens uit het coupéraampje en zie zowaar de berg Fuji in de verte. Meestal vallen de bekende bezienswaardigheden mij een beetje tegen, maar toen ik deze berg toevallig zag, sereen en mysterieus afgetekend tegen de blauwe lucht, met de top in de sneeuw, werd ik wel even stil, bij wijze van spreken. De Tafelberg, het Suikerbrood, de Rots van Gibraltar of de Grossglockner mogen er ook wel zijn, maar deze berg was voor mij toch van een andere orde.
Van Odawara ging de reis per bus verder naar Hakone.
Hakone ligt tamelijk hoog in de bergen. Er was een natuur ijsbaan waarop geschaatst kon worden. Alleen was het ijs niet zo best, we moesten er maar wat van zien te maken, het ging tenslotte om de lol. Er was ook een skipiste, maar die stelde niet veel voor. Maar het was prachtig weer en er was ook nog een gezellig restaurant.

In Yokohama gingen de RIL-mensen naar de RIL-Bar. Zelf ging ik meestal naar de Blue Canary. Die zaak heette zo omdat er blues werd gespeeld, waar zwarte Amerikanen – en ikzelf – naar luisterden terwijl we een drankje dronken.
Er was ook een Philippijnse jongedame aanwezig. Die zag er op toe dat de sfeer niet al te droevig werd.
Als er genoeg klanten binnen waren – zo’n man of zes – deed de baas de neonreclame uit.
Die neonreclame had de vorm van een grote blauwe kanarie, die aan de voorgevel was bevestigd. Als die uit was dan leek de zaak gesloten, vanaf de straat gezien, zodat er niemand meer kwam binnenlopen.
De laatste avond voor vertrek Yokohama ging ik ook maar eens naar de RIL-Bar. Het bleek een mooie grote zaak te zijn, zonder Philippina’s en zonder Soul People. Er waren wel een soort geisha’s in kimono, die precies wisten hoe ze het iemand naar de zin moesten maken.

Op aanraden van de maten kocht ik in Japan een theeservies. Verder kocht ik nog een ochtendjas en twee pulletjes. Van Keiko had ik al een elpee gekregen, getiteld Golden Melodies from Japan. Later, toen ik terug was in Nederland heb ik alle spullen weer weggegeven met uitzondering van één pulletje en de elpee.

Groeten,

Koos van der Elst
Bijlagen
Straat Bali in droogdok Yokohama.jpg
Straat Bali in droogdok Yokohama.jpg (539.91 KiB) 2056 keer bekeken

Gebruikersavatar
Coco E
Berichten: 265
Lid geworden op: 24 sep 2013 21:56
Locatie: Oegstgeest

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Coco E » 03 apr 2016 21:24

Nadat de Straat Bali was geknipt en geschoren werd het schip verhaald van de werf naar de kade om stukgoed te laden. Vervolgens werd nog stukgoed opgepikt in Nagoya en Kobe.
Na een maand in Japanse wateren ging het daarna weer de reis op, met als eerste aanloophaven Hongkong.
Het leek er op dat op dit traject een front met ons mee trok want het was dagenlang bewolkt en regenachtig zodat op gegist bestek moest worden gevaren. Op een dag komt zo tegen de middag de vierde zeggen dat de kapitein wil dat ik radiopeilingen kom nemen. We naderen Straat Formosa, daar zitten genoeg radiopeilstations dus dat moet wel te doen zijn. In de kaartenkamer staan de kapitein en de stuurlieden al te wachten. Met hun sextant kunnen ze niets uitrichten want het is nog steeds zwaar bewolkt.
Ik neem peilingen van minstens vijf stations die in een cyclus zitten, dat gaat alvast lekker vlot.
De kapitein zal de peilingen zelf in de kaart zetten, hij staat al klaar met potlood en parallellineaal. Maar aan zijn misprijzende gezicht is te zien dat hij er niet veel van verwacht. Ik lees de peilingen nr. 1 en 2 voor van mijn briefje. Ze kruisen elkaar niet ver van de koerslijn. Dan peiling nr. 3.
Die gaat precies door het kruispunt van de eerste twee. Ook peiling nr. 4 gaat warempel door het kruispunt. Tenslotte geef ik peiling nr. 5 op en de kapitein trekt deze ook precies door het kruispunt. De onvermijdelijke foutjes hebben elkaar blijkbaar opgeheven. Ik sta erbij met een brede grijns. De kapitein gromt alleen maar wat onvriendelijks, de stuurlieden staan achter zijn rug stilletjes te grinniken.

Tijdens de laatste nacht voor aankomst Singapore word ik nog gepord omdat de radar weer eens defect is.
Na een uurtje zoeken doet ie het weer, nadat ik een buis heb vervangen. Kapitein alweer niet blij: zet die radar maar uit, zegt hij, want het begint al licht te worden, en de loods van Singapore komt er al aan.
Een uur of wat later liggen we vast.

Hiermee zit mijn Verre Oosten term erop, want Radio Holland heeft al een vlucht naar Nederland voor mij besteld.
Op 16 maart 1965 ga ik na 1 maand Connell House, bijna 20 maanden KPM en 5 maanden KJCPL weer op huis aan.
Ik ben ruim op tijd op Changi en ben net goed en wel verdiept in de Straits Times als meneer Walstra van Radio Holland komt aangewandeld om als laatste mij af te duwen.
De avond tevoren was dat al op passende wijze gedaan door de maten, met een hapje en een drankje in Toby’s Paradise.
Bijlagen
Afscheid KJCPL-maten in Toby's Paradise.jpg
Afscheid KJCPL-maten in Toby's Paradise.jpg (81.44 KiB) 1845 keer bekeken

Evert Sikkema
Berichten: 791
Lid geworden op: 31 dec 2004 18:07

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Evert Sikkema » 04 apr 2016 11:47

Zaterdag (2 april) was op de Witte Zwaan in Groningen de halfjaarlijkse bijeenkomst (district Noord) van de Vereniging Van Oud-Employé’s Der Koninklijke Paketvaart-Maatschappij en de Vereniging van oud-personeel der Koninklijke Java-China-Paketvaartlijnen NV.
Omstreeks 11 uur kwamen de deelnemers aan boord en werden welkom geheten met een kop koffie (thee) en spekkoek.
Er waren ongeveer 90 oud KPM-ers, KJCPL-ers, Marconisten, nog varende personen (Wagenborg) en een paar mensen uit de scheepsbouw. Een 'volle bak' dus.
De aanwezigen kwamen niet alleen uit het Noorden van het land.
Sommigen wonen bij wijze van spreken om de hoek (Delfzijl, Dokkum enz.), anderen kwamen van ver (Breda, Eindhoven, Amersfoort enz.). Ook uit Duitsland was iemand naar Groningen gekomen.

Om 12 uur werd de documentaire Een leven op zee van Linda Lyklema vertoond.
Hier kunt u iets lezen over deze documentaire uit 1999:
Trouw: http://www.trouw.nl/tr/nl/4512/Cultuur/ ... eden.dhtml
Volkskrant: http://www.volkskrant.nl/recensies/het- ... a~a530713/
NRC: http://www.nrc.nl/handelsblad/1999/10/0 ... er-7464830

Na afloop van de documentaire was er weer de geweldige Indische rijsttafel van Binsar Sipahutar van Toko Semarang.

Aan boord van de Witte Zwaan was ook weer ruimschoots gelegenheid om met oud collega's herinneringen op te halen aan de vroegere vaarperiode.
De ongeveer 90 aanwezigen hebben daar ook volop gebruik van gemaakt.
Ik was weer op uitnodiging aanwezig met mijn scheepsportretten, die met wasknijpers aan de rolgordijnen van de Witte Zwaan konden worden opgehangen.

Indien u, als oud opvarende ook nog eens op een gezellige manier met vroegere collega's wilt praten en van een heerlijke Indische rijsttafel wilt genieten neem dan contact op met Anne Mulder (vaerderij@gmail.com)
De volgende bijeenkomst in Groningen is op zaterdag 8 oktober 2016.
Aquarellen in de Witte Zwaan_Groningen 20160402_02 Anne Mulder hangt KPM en KJCPL vlag op.jpg
Aquarellen in de Witte Zwaan_Groningen 20160402_02 Anne Mulder hangt KPM en KJCPL vlag op.jpg (737.75 KiB) 1733 keer bekeken
Kumpulan 20160402_03 Genieten van een Indische rijstafel in de Witte Zwaan_Groningen.jpg
Kumpulan 20160402_03 Genieten van een Indische rijstafel in de Witte Zwaan_Groningen.jpg (841.41 KiB) 1733 keer bekeken
Kumpulan 20160402_06 Rijsttafel in de Witte Zwaan_Groningen.jpg
Kumpulan 20160402_06 Rijsttafel in de Witte Zwaan_Groningen.jpg (638.48 KiB) 1733 keer bekeken
Kumpulan 20160402_09 'bemanning' van de Witte Zwaan_Groningen.jpg
Kumpulan 20160402_09 'bemanning' van de Witte Zwaan_Groningen.jpg (788.82 KiB) 1733 keer bekeken
Waibalong 20160402_01 op de Witte Zwaan in Groningen.jpg
Waibalong 20160402_01 op de Witte Zwaan in Groningen.jpg (643.67 KiB) 1733 keer bekeken
groeten
Evert Sikkema

Gebruikersavatar
BU-6
Berichten: 862
Lid geworden op: 31 dec 2006 11:01
Locatie: Bunschoten
Contacteer:

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door BU-6 » 04 apr 2016 11:53

Bedankt Coco E voor je reisverslagen. Prachtig om te lezen en bijzonder herkenbaar.
Wat mij betreft had je bij mogen tekenen. :)
Harry. (een Straat Bali vaarder)
Varen is hunkeren naar land.

Gebruikersavatar
BU-6
Berichten: 862
Lid geworden op: 31 dec 2006 11:01
Locatie: Bunschoten
Contacteer:

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door BU-6 » 06 apr 2016 11:26

We blijven even in de reünie-sfeer; we hebben nu de 'smaak' te pakken.
Zaterdag 7 mei as.houdt de Vereniging van oud personeel van de KJCPL haar jaarlijkse Reünie. Zoals gewoonlijk vindt dit evenement plaats in het AVIFAUNA in Alphen a/d Rijn.
Voor het eerst in de geschiedenis betreft het deze keer een gezamenlijke Reünie, nl. samen met oud collega's van de KPM.
Beleef deze historische dag ("Ik was erbij") om als collega's van beide Paketvaart Maatschappijen die nauw aan elkaar verbonden zijn, samen herinneringen op te halen en te delen.
Vr.gr.
Harry.
Varen is hunkeren naar land.

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 10778
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Harry G. Hogeboom » 12 apr 2016 17:47

Ik las toevallig een stukkie over Slauerhoff in het hieronder gemelde boek en meende dat dit misschien het beste plekkie op Kombuis was om het te plaatsen:
Cover.jpg
Cover.jpg (97.98 KiB) 1367 keer bekeken
Zeeroep.
Slauerhoff en de zeevaart.
Beelden uit het zeemansleven van Slauerhoff.

Notitie van HGH.

Het boek “ Zeeroep” is in 1989 uitgegeven op initiatief van de Terschellinger Rinus de Kloe, die ook het initiatief nam om de schepen waar Slauerhoff op voer door schilder Martin Heere te schilderen in aquarellen.
Naast deze prachtige aquarellen is er ook een verzameling prachtige en originele foto’s in geplaatst welke waren gemaakt door Dr.C.M.Plaat, een kollega scheepsarts van Slauerhoff die in die zelfde tijd als Slauerhoff voer en hem ook heeft gekend.

Ik wil hier slechts een stukje uit dit fraaie boek herhalen als volgt:

Quotatie.

Een zeeman over Slauerhoff.

Geschreven door een onbekende stuurman in 1949.

“ Het is een dikke twintig jaar geleden, misschien iets langer, dat ik hem tegen het lijf liep. Dat was op de Gelria, die als passagiersschip een lange trip maakte.

Weet je aan wie hij me deed denken? Aan de spil van het eerste elftal van Victoria, de oudste club van Hilversum, waar ikzelf linksbuiten speelde. Die vent had ook van die armen en benen alsof ze los zaten. Trouwens, het leek wel of ook zijn hele uniform los zat, het bungelde maar zo’n beetje aan hem en naast hem.
Hij vroeg me of ik een broer was van die en die, die ook als stuurman voer. Hij had daarmee gevaren. Het klopte. Na het middagbestek kwam hij een borrel pikken en ik wist meteen dat hij een aangenaam verteller was.
Hij viel nogal behoorlijk uit de toon,vooral omdat we al spoedig merkten aan boord dat hij het vierkant verd….om zijn tijd te verdoen met hysterische vrouwen.Voor de crew was hij heel anders, en die merkte dat hij een serieus scheepsarts was.Dat ontging er niet een van de bemanning.En allemaal schepten we een heimelijk plezier in, dat hij zich nooit liet overdonderen door de eerste klas.En helemaal niet door de dames daar waaronder er verscheidenen waren die “ die-dokter-met-dat-cynische-gezicht-wel-eens-te-grazen-zouden-nemen”
‘t Kon hem geen lor schelen hoeveel strepen je op je uniform had, en het zwarte koor vondt hem de allergeschikste pil met wie ze ooit hadden gevaren.Hij was tenminste een vent die je niet met een lading asperine naar je nest stuurde als je het afpijgerde door een of andere ellende. Aan heel wat dingen had hij gladweg maling, maar vooral aan allerlei soort chefs.Ook aan de chefs van het zwarte koor die vonden dat je die luie slamppampers heus niet direct naar hun koi moest sturen.Vandaar de waardering der stokers, tremmers en donkeylieden voor dokter Slauerhoff.
Over zijn gedichten en verhalen hoorde je hem nooit.Ik kan me niet herinneren dat we het er eenmaal over hebben gehad.Je voelde dat je hem daarmee niet aan boord moest komen.Dat was van hem zelf alleen, dat ging een ander geen bliksum aan. Denk niet dat hij zich bij ons niet thuis voelde. Het was een leven dat hem best aanstond en vooral al ser flink gekankerd en gegald werd. Daarvoor was hij altijd te vinden.Maar hij was ook altijd te vinden al seen Zeeman eens buiten zijn boekje was gegaan aan de wal. En daarmee maakte hij heel wat vrienden.
Vaak kwam hij op de brug en even vaak zat hij in het fore cast’le te genieten van de realistische verhalen die de jongens ophingen.
In de havens ging hij er altijd op zijn eentje uit. Dat wisten we al de eerste keer en we lieten hem gaan. Een mens z’n zin, een mens z’n leven.
Later vertelede hij mij dat hij kopie zocht voor zijn gedichten, maar die heb ik nooit gelezen. Als hij de wal opging liep hij meestal even bij mij aan en zei dan: “ Och geef een extra lange pull als je losgooit wil je?” Nou, daar ontbrak het niet aan want hij was een egzellige maat aan boord, en je had wat voor die rare zwerver over. We hebben hem nooit laten staan.Iedere morgen hi;ed hij vast spreekuur voor de bemanning en nooit sloeg hij dat over. Je had die lui over hem moeten horen. Hij lapte iedereen kompleet op, en de stommelingen die er het beroerdste aan toe waren kregen nog een pakkie saffies van hem cadeau.
Zo’n rare pil hadden ze nog nooit meegemaakt.
Vraag het iedere Zeeman na, die met hem heeft gevaren en ze zullen je vertellen dat hij alles voor een scheepsmakker over had.Voor de allerlaagsten vooral.Zo was hij. Je had hem moeten meemaken, die keer date en hoofdmachinist vond dat hij veel te weekhartig optrad tegenover de jongens van het zwarte koor. Hij viel zo wild en venijnig uit als we nog nooit de ene hoofdofficier tegen de andere hadden gehoord. Maar hij voelde zich natuurlijk geen hoofdofficier, dat was ‘t ‘m.
Ik geloof dat de een of andere landkrab ergens heeft geschreven dat hij een vervelende, chagrijnige, nurksse, norse vent was. Zoiets kan alleen maar een landkrab schrijven. Het is gelogen, hij was een fijne, gezellige scheepsmaat en dat kun je overall horen, op deschepen en in de havens waar lui zitten die met hem gevaren hebben.
Trouwens, dat is ook helemaal geen wonder. Hij was geen type voor de wal. Bij ons paste hij precies. Ik kan hem nog best voor me halen, zoals hij altijd in mijn hut kwam: hij nam nooit een stoel maar ging dan op de kooi zitten, met zijn gekke lange benen naar beneden bungelend. Hij had eeuwig ongeknipte haren en de uitmonstering was eerder brons dan goud. En dank eek hij je aan, zo van achter z’n brilleglazen en dan dacht je: zit-ie me nou te bel…..of niet? Maar overigens een beste kerel daarvan niet. Het afscheid ben ik ook niet vergeten.
Eer we van boord gingen hebben we een super de luxe kanker-avondje georganiseerd en hij zei telkens dat ze maar het best op een wilde vaart prauw konden zetten, daar voelde hij zich het beste senang, met al die kerrieduikers.
Toen onze schuit in Amsterdam voor loods Argentinie lag gemeerd, ging hij apart afscheid nemen van de mannen vooruit. Ze stonden allemaal kant en klaar met apkkie deftig om naar moeders te gaan, en de pil was de enige die er slordig en verkreukeld uitzag. Een stuurman maakte de opmerking of dokter in dat kloffie bij z’n wijf moest komen. Waarop dokter antwoordde, dat de vrouwen hem altijd het liefst zonder kloffie zagen. Daarna bedankten ze hem allemaal voord e genoten behandeling, mede namens hun vrouwen, en hij voor het in hem gestelde vertrouwen.
Toen gingen ze achter elkaar de plank af, maar een donkeyman draaide zich nog een keer om en riep: “ Ay…ay… dokter, als je nog eens door de nes komt, we zitten altijd bij Tinus hoor!”

Ik lette op hem en zag dat hij het fijn vond dat ze zo over hem dachten.

Einde Quotatie.
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Gebruikersavatar
Jos Komen
Berichten: 30231
Lid geworden op: 21 jul 2004 19:44
Locatie: Heiloo
Contacteer:

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Jos Komen » 12 apr 2016 22:54

Mooi verhaal over de legendarische Slauerhoff, Harry. :)
Aan heel wat dingen had hij gladweg maling, maar vooral aan allerlei soort chefs. Ook aan de chefs van het zwarte koor die vonden dat je die luie slampampers heus niet direct naar hun kooi moest sturen. Vandaar de waardering der stokers, tremmers en donkeylieden voor dokter Slauerhoff.
Maar ik vind wel dat er in dit verhaal wel heel veel bemanningsleden dagelijks op spreekuur gingen bij de dokter. :wink:
Dat waren toch allemaal gezonde Hollandse jongens?
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.


http://www.scheepspraat.nl/

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 10778
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door Harry G. Hogeboom » 12 apr 2016 23:41

Dat waren toch allemaal gezonde Hollandse jongens?
Ik stommelde bij het ordenen/opruimen van mijn boekenplankies weer tegen dit bijzonder fraaie boekie aan. Allerlei mooie stukkies er in en dan die ouwe foto's van die Dr. Plaat en de aquarellen van Martin Heere.....als je de ogen dichtdoet en je steekt een Cubaanse sigaar op dan denkie zo maar dat je in de Philipijnen zit :lol: :lol: Ook een stuk goedkoper dan een cruise. Maar alle gekheid op een stokkie, dat stukkie van die " onbekende stuurman" sprak mij wel aan en pas later realiseerde in me dat die man het over de " Gelria" van de KHL had. Dus die lange reis was een trip naar Zuid-Amerika :lol: geen wonder dat die stkers en tremmers en donkeylieden aan het einde van de reis Jan Slauerhoff bedankten en ik quote:" mede namens hun vrouwen".........die donkeyman die zich omdraaide op de gangway en riep van " als je nog eens door de Nes komt dan zitten we bij Tinus"........dat refereert zeer waarschijnlijk naar het feit dat dit hele zwarte koor van Ameland kwam..........en terug komen van een of meerdere reizen naar Zuid-Amerika en gelijk centen naar de plaatselijke dokter brengen dat zal best niet erg populair zijn geweest daar op dat eilandje "in the dirty thirties" :roll:

Hoe dan ook een zeer fraaie ode aan de beroemde Slauerhoff die ik een cultureel forum zoals Kombuispraat niet wilde onthouden :mrgreen:

PSje: een van de fraaie foto's van die Dr. Plaat stat hieronder, het bijschrift is ook van hem, gedateerd 8-10-1929, er staat niet bij waar het is, maar de woorden Chinese Jonk zeggen genoeg lijkt mij. Dat " antiek kanon ter bescherming tegen zeerovers" spreekt mij bijzonder aan..........en heden ten dage maar oeverloos dat geouwehoer aan horen van die papieren walslurpen of de bemanning van een nederlnds schip wel wapens aan boord mogen hebben en dat dit door Marine moet worden geregeld " of wat dan ook"...........kijk zo'n ouwe blunderbus op de boeg en op de kont en af en toe een flinke rotklap in de richting van zo'n piratenbootje dat loste dat probleem vroegaah waarschijnlijk al redelijk op :lol: :roll:
Bijlagen
Slauerhoff-ChinesJonk-dekkanon.jpg
Slauerhoff-ChinesJonk-dekkanon.jpg (100.18 KiB) 1244 keer bekeken
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Gebruikersavatar
RobertB
Berichten: 391
Lid geworden op: 09 feb 2007 14:21
Locatie: Meppel
Contacteer:

Re: Varen in het Verre Oosten (RIL / KJCPL)

Bericht door RobertB » 13 apr 2016 09:48

Van heel veel collega's heb ik op een aantal manieren wel iets gehoord. Van S.G.L. (Larry) Schuurman kan ik echter geen informatie vinden.
Ik heb met hem gevaren op de Straat Banka in 1970 en daarna weer op de Straat Florida in 1975.
Wie helpt mij verder?
Bar - 6.jpg
Bar - 6.jpg (995.49 KiB) 1189 keer bekeken
Larry is degene op de onderste rij rechts met baard.
Groet,
Robert
Al vaar je in de goede richting, toch moet
je regelmatig bijsturen. http://www.varenisfijner.nl

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 20 gasten