Radiohutten en wat er zo bij hoorde

Een gezellig, leuk en informatief Scheepvaartforum
Jolly Sailor
Berichten: 4621
Lid geworden op: 30 nov 2007 20:28
Locatie: Groningen

Bericht door Jolly Sailor » 16 dec 2007 20:36

Hoi Ferry

Even een vraagje kon je in 1954 ook nog te werk worden gesteld bij de KLM als marconist.
Afbeelding

Jolly Sailor
Berichten: 4621
Lid geworden op: 30 nov 2007 20:28
Locatie: Groningen

Bericht door Jolly Sailor » 17 dec 2007 10:54

Afbeelding
25-02-1963
Afbeelding

Gebruikersavatar
ferryvaneeuwen
Berichten: 2677
Lid geworden op: 25 nov 2004 22:59
Locatie: Krimpen a/d IJssel
Contacteer:

KLM

Bericht door ferryvaneeuwen » 17 dec 2007 16:45

Hallo Jolly,

Toen ik naar zee ging gebeurde dat al niet meer. Ten eerste was er bij RH zelf een permanent tekort ontstaan in die dagen en ten tweede - toen dit nog wel gebeurde - waren ze deze uitleenkrachten meteen kwijt omdat ze na enige tijd in dienst gingen van de KLM. De betaling en andere condities waren stukken beter bij de KLM, terwijl ze veel meer thuis waren. En niet te vergeten al die overnachtingen in de buitenlandse hotels samen met de crew en de stewardessen......;-)

Afbeelding
De Douglas DC-3 PH-ALS "Specht", met Douglas fabieksnummer 1940 kwam in dienst van de KLM op 12 april 1937 en schreef 2 maanden later op 2 tijdstippen historie.

Op 5 juni 1937 werd zij de eerste Douglas DC-3 die op de Indiëroute de Douglas DC-2 verving. Vervolgens was 12 juni 1937, de dag waarop de Specht de terugvlucht uit Batavia aanving, de datum waarop het extra luchtrecht voor luchtpost werd afgeschaft, en was de Specht dus het vliegtuig dat de eer te beurt viel als eerste deze post zonder extra heffing te mogen vervoeren.

Tijdens de inaugural flight van 5 juni ex Schiphol, werd de foto hiernaast van de cockpit gemaakt. Op de voorgrond marconist Pestman. Aan het stuur zit gezagvoerder Scholte.

De Douglas DC-3 bezat 2 Wright Cyclone SGR-1820 motoren van 1000 pk elk. Het startgewicht bedroeg 10.885 kg en de maximum snelheid 290 km/u. Deze Douglas bezat nog geen drukcabine en had daardoor een plafondhoogte van 6.340 meter. Het vliegbereik was 2.100 km.

De DC-3 kon 21 passagiers vervoeren, maar op de Indië-route (zoals in dit geval) gingen er maximaal 11 mee
Toen de marconisten bij de KLM moesten verdwijnen hebben ze een gigantisch mooie afvloeiregeling gekregen. Ik dacht dat ze maximaal nog drie jaar doorbetaald kregen na ontslag, alsmede een flink bedrag mee bij vertrek. Bij het sluiten van de deuren bij de Radio Holland was er totaal geen regeling getroffen - geen cent opzij gelegd voor zoiets dus - hoewel er al vele jaren bekend was dat het einde nabij was. Er werd alleen naar het arbeidsbureau verwezen en als je zonder werk kwam te zitten was dat je eigen schuld.

Wat Brugman op de Statendam betreft: Dat was wel een erg beperkte zoekaktie! Ik weet wel, het is zoeken naar een speld in een hooiberg, maar toch. Ben benieuwd of dat ook zo zou zijn gegaan als een passagier verdwenen was. Ik heb zelf nog op de Rijndam en Maasdam gevaren en weet ongeveer hoe het is. De aankomsttijden zijn heilig, vertraging kost handenvol geld en imagoschade.

Ferry

Jolly Sailor
Berichten: 4621
Lid geworden op: 30 nov 2007 20:28
Locatie: Groningen

Bericht door Jolly Sailor » 17 dec 2007 17:17

Hallo Ferry

Bedankt voor je antwoord, had al een vermoeden dat dit zo was want in de oude kranten kwam je vaak de combinatie tegen van Radio Holland en KLM en in de periode voor de oorlog en kort er na.
Afbeelding

Gert-jan
Berichten: 573
Lid geworden op: 08 nov 2005 19:23

Bericht door Gert-jan » 22 dec 2007 19:07

Waar blijft de tijd. Nu bestaat de sparks ook al niet meer.

Gelezen in de NSU-Unieschakel van oktober 1970.

Afbeelding

Groet, Gert-jan.

Bob22

Bericht door Bob22 » 24 dec 2007 13:16

Telex over radio

In het midden van de jaren 60 werkte ik op het Radiolab van RH in A'dam. Op zekere dag werd op een grote tafel een TOR installatie opgesteld. Een flinke K.G. zender met een draadje naar buiten als antenne. Het was de bedoeling om met Scheveningen Radio verbinding te maken, waarschijnlijk voor een proef. Per telefoon was afgesproken wanneer en welke freq. Mooi dat het niet werkte. Ik werd er bij geroepen om als oud telegrafist via morse verbinding te maken. Ging uitstekend. PCH meldde dat hij de vorige dag een TOR verbinding had met een schip in de Pacific, ging fantastisch goed. Maar dit op minder dan postduivenafstand ging totaal niet. Dan is het leuk om met het ouderwetse punten en strepen systeem tot een goed resultaat te komen. Ze konden toch niet om ons, vonkenboeren, heen.

mvg

Bob

Bob22

Bericht door Bob22 » 27 dec 2007 15:21

Is dit iets voor conservators van telegrafiehistorie? Het boek heeft een beetje geleden in de afgelopen 100 jaar. Kan er ook niets aan doen. Het is niet altijd van mij geweest.

mvg
Bob

Afbeelding

Jan Vos

Bericht door Jan Vos » 27 dec 2007 16:43

Bob22 schreef:Ik werd er bij geroepen om als oud telegrafist via morse verbinding te maken. Ging uitstekend. PCH meldde dat hij de vorige dag een TOR verbinding had met een schip in de Pacific, ging fantastisch goed. Maar dit op minder dan postduivenafstand ging totaal niet. Dan is het leuk om met het ouderwetse punten en strepen systeem tot een goed resultaat te komen. Ze konden toch niet om ons, vonkenboeren, heen.

mvg

Bob
Helaas de vonkenboeren zijn uitgeschakeld en dat het in de Pacific wel ging kan vele oorzaken hebben.
Nu ben ik het wel mee eens dat het punten en strepen systeem er altijd wel uit te halen is, de beste filters zijn trouwens je oren.

Bob22

Bericht door Bob22 » 28 dec 2007 13:48

Hallo Jan,

Inderdaad zijn je oren de beste filters voor morseseinen. Je kon feilloos het juiste station volgen tussen alle andere piepies in. Maar waar het eigenlijk hier om ging dat ze moesten terug vallen op de oudste radioverbinding, ondanks hun moderne apparatuur. Klein triomfje, want er stond wat ir. en ing. omheen.

Prettige jaarwisseling

groeten

Bob

Gebruikersavatar
Theo Horsten (R.I.P.)
Berichten: 7820
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Bericht door Theo Horsten (R.I.P.) » 03 jan 2008 07:33

Een google op "Radio Holland Tweede Wereldoorlog" levert niet op wat ik zoek en daarom lijkt dit me de meest geschikte plek voor de volgende vragen:
  • Hoe verging het Radio Holland tijdens de Tweede Wereldoorlog?
  • Van waaruit werd het bedrijf toen geleid? Was het hoofdkantoor verplaatst naar Engeland, Amerika of Curaçao zoals dat bij veel rederijen het geval was?
  • Bepaalde Radio Holland ook in die jaren nog steeds welke marconist naar welk schip ging of deed de Shipping dat?
  • Uit het een volgt waarschijnlijk het ander wel, maar met wie had een marconist bijvoorbeeld in New York te maken? Of aan de andere kant van de konvooiroute, in Liverpool?
Ook nu kijk ik weer met belangstelling uit naar antwoorden.
Omnia transit sed navigare necesse est

arendnet

Bericht door arendnet » 03 jan 2008 09:50

Hallo Theo

Dit heb ik gevonden op mijn RH pagina op mijn website.
http://www.arendnet.com/paginaRH.htm

En hier nog iets uit de jaren 40-45 van R.H
Hoop dat je eriets aan heb.
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding

Mariner (R.I.P.)

Bericht door Mariner (R.I.P.) » 03 jan 2008 11:52

Hallo Theo,

Even een mailtje naar de mannen van de Stichting Historisch Materiaal Radio Hollland via hun site (www.pdrh.nl). Zij kunnen je waarschijnlijk wel verder helpen.
Kwam in hun bibliotheek o.a. de volgende interessante titel tegen: history of ntm rh london 1940-1945 naslagwerk RH organisatie.

Gebruikersavatar
ferryvaneeuwen
Berichten: 2677
Lid geworden op: 25 nov 2004 22:59
Locatie: Krimpen a/d IJssel
Contacteer:

Radio Holland

Bericht door ferryvaneeuwen » 05 jan 2008 20:21

Theo,

Naar aanleiding van je vragen over Radio Holland heb ik mijn oom Wim van Eeuwen (92) om wat informatie gevraagd. Hij heeft tenslotte voor, tijdens en kort na de oorlog bij dit bedrijf in Rotterdam gewerkt. In 1947 heeft hij met twee collega's van RH Ships Radio Service opgericht met 400 geleende guldens van mijn opa.

Wim van Eeuwen

Direct na de Duitse inval werd de directeur van den Berg vervangen door een Duitse Verwalter. Hij was een Duitse marine officier met zo'n degentje opzij. Het pand van RH aan de Boompjes was inmiddels weggebombardeerd. Het pand is te zien op het volgende plaatje.

Afbeelding

Het onderstaande plaatje laat mijn oom Wim zien op de puinhopen van het gebouw. Hij staat links. In het midden staat monteur slagboom. De man rechts is waarschijnlijk Heeze van de mechanische werkplaats van RH.

Afbeelding

Slagboom en Heeze heb ik nog goed leren kennen toen ik in de 60-er jaren aan de wal kwam te werken bij RH Rotterdam. Slagboom was toen chef VHF-dienst en Heeze was nog steeds medewerker in de MWP.

Het bedrijf verhuisde naar de zogenaamde Bananenloods op de hoek van Rijnhaven en het begin van de Wilhelminakade in Rotterdam. Het was een gebouw met dikke muren en bedoeld als opslagplaats voor bananen. Zelf heb ik in 1953 nog ruim een jaar les gehad op de school van RH. Het bedrijf verhuisde toen naar de Eekhoutstraat, Waalhaven noordzijde aan de rivier gelegen.

Mijn oom werd gedwongen gedetacheerd bij het Marine Nachrichten Mittel Büro aan de van der Speijkstraat in Rotterdam West waar een school tot dit doel gevorderd was. Daar werd Duitse communicatieapparatuur gerepareerd o.a. afkomstig van de zogenaamde Voorpostenboten die voor de Nederlandse kust patrouilleerden om infiltraties te detecteren. Deze schepen waren dikwijls doelwit van geallieerde vliegtuigen. Radio Holland was toen een zogenaamde beschermd bedrijf omdat ze omgingen met communicatieapparatuur. In deze werkplaats werd gedurende de oorlog stiekum geluisterd naar de Engelse zenders. De Duitsers waren erg benauwd dat er met hun zenders gewerkt zou worden met Engeland en er werd daarop voortdurend streng gecontroleerd.

De Duitse marine officier moest al gauw in actieve dienst komen en werd vervangen door een Duitse burger Ir. Löllgen die bij Brown Boveri in Zwitserland had gewerkt. Dat was een verademing want dit niet-militair nam het niet zo nauw met de regels. Hij woonde op kamers bij Nederlanders aan de Burgemeester Knappertlaan in Schiedam. Na de oorlog kwam mijn oom hem bij toeval tegen in Schiedam waar SRS gevestigd was in het Sterrenbos vlak bij Wilton Feyenoord. Hij was op bezoek bij de Nederlanders waarbij hij gewoond had en waarmee hij een uitstekende verhouding had. Hij zei dat hij wist dat er beneden onderduikers waren maar dat was niet zijn zaak. Verder deelde hij mede dat hij best wist dat er naar de Engelse zenders geluister werd.

Zo waren de meeste RH-ers ondergebracht bij diverse bedrijven. Radio officieren werd zo ook van baantjes voorzien. Zijn collega Geerts waarmee hij met Haas SRS begonnen was had bijvoorbeeld de Bodegraven gemist voor het vertrek naar Engeland. Een aantal R/O's hielden de RH-tuin bij (!) die zich ergens aan de rand van de stad bevond. Daar werden groenten geteeld en de opbrengst werd met regelmaat verdeeld onder het personeel.

Van de Nederlandse schepen die op dat moment gevangen zaten werden de akku's gedemonteerd en naar de bananenloods getransporteerd. Het betrof honderden akku's. Mijn oom suggereerde aan de magazijnmeester Koekoek in de Bananenloods dat ze van staan bepaald niet beter werden en hij heeft toen een laadinrichting gemaakt om deze akku's regelmatig bij te laden.

Een mooi verhaal uit die tijd is dat zijn collega Henk Kamp op een werf in Rotterdam een even onbeheerd staande Schlüssel-M meenam, daarmee de poort uitliep en op de bus naar het CS in Rotterdam stapte. Dit was de super geheime Enigma code machine verpakt in zo'n mooie houten doos met handvat. Op het CS wemelde het van de moffen en Kamp raakte toen in paniek omdat hij realiseerde dat hij iets goed fout had gedaan. Toch is hij gewoon op de trein naar huis gestapt. Je kunt je voorstellen hoe die lui die de Enigma onbeheerd lieten staan bestraft zullen zijn...... Toen ik Inspekteur was in Rotterdam heb ik Henk Kamp gevraagd de Schlüssel-M eens mee te nemen naar de zaak om dit wonder te kunnen aanschouwen. Om één of andere duistere reden vedomde hij dat. Hij schijnt kort voor zijn dood het ding voor goed geld verkocht te hebben. Hij wilde echter niet zeggen aan wie.

Het kontakt met de R/O's werd na de bezetting verbroken. RH had totaal geen zicht meer of invloed op de plaatsing van de R/O's. Deze vielen onder de Shipping in de UK en daar werd bepaald op welke schepen ze moesten varen.

Ferry

Gebruikersavatar
Theo Horsten (R.I.P.)
Berichten: 7820
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Bericht door Theo Horsten (R.I.P.) » 06 jan 2008 07:48

Goeiemorgen Ferry en anderen,

Dat is een bijzonder interessant verhaal waarvoor mijn dank. Als je je oom nog spreekt, bedank hem dan ook. Ships Radio Service, een naam die ik al bijna vergeten was, terwijl ik er toch heel goede herinneringen aan heb. Wat is er van het bedrijf geworden? Ik ken ze dus alleen maar van de KHV, maar waren ze ook actief op GHV-schepen?

De laatste alinea beantwoordt mijn vraag: de Shipping bepaalde wie naar welk schip ging. Die informatie is voor mij aanleiding om één zin in mijn manuscript te wijzigen en dat is bepaald niet onbelangrijk, zeker niet voor een mierenneuker als ik bij wie alles moet kloppen, niet alleen omdat ik zelf een mierenneuker ben, maar eerst en vooral omdat ik weet dat er lezers zullen zijn met kennis van zaken waaronder collega-mierenneukers. :wink:
Dat de Shipping bepaalde wie naar welk schip ging, zal na de oorlog nog wel enige maanden zo zijn gebleven, mogelijk tot het eind van de elders besproken vaarplicht, begin 1946. Mij gaat het om de situatie in oktober 1945 en ik neem dan aan dat het ook toen nog de Shipping was. RH zal zijn organisatie vast niet zo snel weer op poten hebben gehad.

Je verhaal van de Enigma is wel heel bijzonder. Hoe konden ze zoiets onbeheerd laten. Wel lef om daarmee naar buiten te wandelen.

Afbeelding

Waar zou hij gebleven zijn en wat zou hij er voor hebben gekregen? Op dit moment gaan ze weg voor 25 to 30 000 dollar. Zie HIER.

Nogmaals bedankt voor je informatie, Ferry. Ik ben hier zeer mee geholpen.

Ter informatie van mijn kant: vandaag hoop ik klaar te zijn. Oudjaarsdag bleek niet haalbaar. Dat krijg je van dat gemierenneuk.
Daarna een dag of veertien lezen, nogmaals corrigeren, samenvoegen tot één bestand, opnieuw lezen, bijschaven, corrigeren. Pas uitprinten als ik helemaal tevreden ben. Ik zit nu aan 535 pagina's print met krap 200.000 woorden. Dat wordt 475 pagina's in druk.
Dan een uitgever zoeken. Ik heb er drie op het oog waarvan twee weten dat het eraankomt. Als ik na drie maanden geen definitieve toezegging heb, geef ik het zelf uit, hoewel ik het om de verkoopprijs te drukken liever via een uitgever doe. Maar ik ga niet leuren en eindeloos zitten wachten. Beroemd en rijk hoef ik niet meer te worden.
:wink:
Omnia transit sed navigare necesse est

Bob22

Bericht door Bob22 » 06 jan 2008 15:26

SRS heeft de radioinstallatie van de "Reze Shah the Great" gedaan. (ook de "Mohammed Reza Shah"???). Het was ook de bedoeling om er telegrafisten bij te leveren maar dat is na een poaar reisjes gestopt. RH heeft toen de telegrafisten geleverd.
Een lekker station was het, want de zender was enorm krachtig. Twee, drie keer PCH.. en de band stopte in Ymuiden. Zelfs heb ik een keer een duplex telefonie gx gehad uit de buurt van Masira eiland. (Zuid van Arabie).
Ik meen dat ik het weleens eerder verteld heb, maar hier is het op de juiste plek. Een blauw pijper vraagt of er een RH schip is die een telegram kan overnemen, want ze loopt zo Aden binnen en kan geen contact met PCH krijgen. Nou hadden die blauwpijpers ook een rottige klein zendertje aan boord. Ik neem zijn telegram over. Onmiddellijk over naar de KG en heb meteen verbinding met PCH. Drie minuten later ben ik weer terug op de MG om de blauwpijper te zeggen dat zijn telegram in Ymuiden ligt. Je mag niet vloeken met de sleutel, dus hij deed het niet maar je kon hem horen tandenkrassen.

mvg

Bob

Gebruikersavatar
ferryvaneeuwen
Berichten: 2677
Lid geworden op: 25 nov 2004 22:59
Locatie: Krimpen a/d IJssel
Contacteer:

Schlüssel-M

Bericht door ferryvaneeuwen » 06 jan 2008 16:54

Theo,

Kamp had al jaren voor de feitelijke verkoop zijn Schlüssel-M aan een kennis toegezegd. Volgens mij heeft hij er veel te weinig voor gekregen. Je kon de waarde in die dagen ook niet toetsen aan het internet! Over de prijs en aan wie heeft verkocht hij nooit mededelingen willen doen. Allemaal een beetje geheimzinnig. Om hem uit zijn tent te lokken heb ik wel eens tegen hem gezegd staat er geen Adler op die houten kast?


Ik heb hem nog aangeboden om wat fondsen te werven en de Enigma voor het historische materiaal van RH te bewaren, maar dat wilde hij niet. In die periode werd het historische materiaal dat op de zolder van het opleidingsschool aan de Keizersgracht in Amsterdam de oorlog had overleefd op mijn verzoek in Rotterdam opgeslagen. Na de sluiting van de school was hiervoor geen ruimte in het hoofdkantoor dat inmiddels verhuisd was van een ander nummer aan de Keizersgracht naar Amsterdam-Osdorp. Ik had een ongebruikt entresol leegstaan en daar is toen alles opgeslagen.

Omdat mijn baas op het hoofdkantoor zich kapot ergerde aan die ouwe zooi - wat moet je met dat oud roest, gooi het in de Maas, zonder van de ruimte, wat kost dat wel niet enz. - moest ik wat ondernemen om het spul te redden. Ik heb toen mijn oom Wim die inmiddels was gepensioneerd gevraagd om een begin te maken met het opknappen van deze apparatuur. Later heb ik Kamp hieraan toegevoegd die nog wel werkzaam was maar vlak voor zijn pensioen stond. Zo heb ik nog een paar gepensioneerden geronseld en de Commissie Historisch Materiaal opgericht om het geheel een status te geven zodat het moeilijk werd om er nog aan te komen.

Mijn baas noemde het materiaal altijd denigrerend Oud Roest en later hebben we daar de informele geuzennaam Oud Roest Club van gemaakt. Nog later is het een Stichting geworden om te voorkomen dat door een eenvoudige top-down beslissing van een nieuwe directie of faillissement de zaak alsnog zou verdwijnen. Het verhaal op de site van de Stichting klopt maar voor een deel maar zo gaat dat nu eenmaal. Hoe het precies gegaan is hebben ze mij nooit gevraagd.

http://www.pdrh.nl/stichting.html

Een curiosum uit die tijd is nog het rapport van de Commissie van Onderzoek die moest nagaan welke personeelsleden tijdens de bezetting fout waren geweest en in welke mate. Mijn oom Wim was één van de drie commissieleden. Alle bedrijven hebben zover ik weet kort na de oorlog dit soort excercities gedaan. Een soort zelfreinigingsproces.

Afbeelding

In mijn walperiode heb ik nog zes van de erin genoemde mannen/vrouw meegemaakt.

Bij het bombardement van de Heemraadssingel zoals genoemd in het rapport werd zo'n tapijtje gelegd waardoor mijn school - ik woonde er vlak bij - toen totaal platgegooid werd. Als kind was het een prachtige ervaring vonden wij. Eindelijk gerechtigheid. Handenwringende leerkrachten voor de puinhopen van de school maar na twee dagen waren we al weer verdeeld over een aantal andere scholen die met ons niet blij waren. Klasjes van 40 man.

Op mijn web site staat nog iets over die oorlogsjaren en een verhaal over de hongerwinter zoals ik die als achtjarige heb ervaren.

http://www.xs4all.nl/~eeuwen/personal.htm

Ferry

Plaats reactie