Sterke verhalen.

Een gezellig, leuk en informatief Scheepvaartforum
Gebruikersavatar
Compass
Berichten: 3050
Lid geworden op: 22 jul 2004 11:11
Locatie: Groningen

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Compass » 22 aug 2015 13:16

Door omstandigheden heb ik de laatste tijd weinig gelegenheid gehad om de verhalen van Bob Kristel te publiceren maar zal er dan nu een paar aan de vergetelheid onttrekken. Dus dit wordt een lang epistel.
Bob heeft inmiddels de Lingedijk verruild met de Veendijk en staat al weer op het punt om weer van zijn verlof te gaan genieten.

Grt,
Bert de Boer


===================
> Please find in the attachment our morningreport.
>
> Goed om weer op zee te zijn en trouwens ook goed weer om op zee te zijn.
> Het werd ook tijd om weer eens naar zee te gaan na alle hektiek van de wal, de allergie-aanvallen (landziekte...) en niet te vergeten alle gehaktballen van de Ballentent op de Parkkade.
> Ik was verrast te zien dat het interieur van de Ballentent nog steeds is zoals ik het me herinner van lang geleden. De muren vol met van alles, de vergeelde scheepsmodellen en de Perzische tapijtjes op de tafels. En nog steeds de beroemde heerlijke
> gehaktballen!
>
> In mijn eesrte carriere kwamen wij daar wel eens. Het was dan de truc om pas om een uurtje of 11, half twaalf te gaan, want om die tijd kwamen dan de prostituees uit de stad die 'avonddienst' hadden gehad en net waren afgelost door de nachtploeg. Ze
> kwamen daar om nog even wat te drinken en af te nokken.
> We hadden dan een hoop plezier met die vrouwen, en hoewel ze daar niet meer waren om te werken, zagen sommigen er wel de lol van in om ons jonge beginnende hitsige zeelui, waarbij de hormonen door het lijf gierden, het hoofd op hol te brengen.
>
> Ik herinner mij nog goed uit mijn leerlingentijd een wat oudere grote Noord Groningse meester, die ons jongelui verbood om die dames prostituees te noemen, of nog erger: hoertjes.
> Hij zei dan: 'Het zijn kwetsbare muurbloempjes, die zich liggende staande houden in deze harde maatschappij', en het leek alsof hij daarbij een soort balletpasje deed om die kwetsbaarheid te benadrukken...
> Wij vroegen dan steevast: 'Kan dat alleen liggend meester?'
> En dan moest je rennen, want dan vloog er weer zo'n grote hand naar je toe terwijl de meester in onvervalst Gronings bulderde: 'Kom hier rotjong, ik zal je een draai om je oren geven!' ('k zoal die een droi om d'orn geem!).
> Enfin, zodra de meester zijn biertje en zijn gehaktballetje had, was die korte storm ook weer geluwd...
>
> Ik hoop dat jullie een lekker weekend hebben!
>
> Groeten van Veendijk,
> Bob Kristel
> Captain
>

============================
> Morgenochtend bij Casa, maar hebben al te horen gekregen dat we eerst moeten ankeren. Dus nu sukkelen we naar Casa toe.
> Niet te vroeg aankomen, want we willen op een gentleman's time ankeren...
> De temperaturen zijn hier stukken beter op de Atlantic. Eigenlijk begon het gisteren al lekker af te koelen en afgelopen nacht voor het eerst dat ik niet een paar keer 's nachts badend in het zweet ben wakker geworden.
>
> Had gisteren nog een verhaal geschreven, misschien iets voor je fans in Kombuispraat. Heb ik echt zo meegemaakt op de Reggedijk, wat ben ik toch een lefgozer... Achteraf denk ik wel eens, het loopt nog eens verkeerd af met mijn grote bek...
>
>
>
>===========================
>
> Goedemorgen!
>
> De meesten van u weten dat ik, voor ik herbegon aan mijn zeemanscarriere, allerlei managementdingetjes heb gedaan. Het leuke is dat wat ik toen heb geleerd, ook nu nog in de praktijk breng.
> Een keer zijn eens in een cursus de termen Sisi-management en John Wayne-management gevallen, als zijnde niet erg goede managementstijlen.
> Sisi, de lieve, mooie, zachtaardige keizerin van Oostenrijk (in de beroemde film gespeeld door Romy Schneider) was zo lief en zo druk bezig het iedereen naar zin te maken, dat ze daar zelf helemaal in vastliep.
> John Wayne, de acteur die veelal speelde als stoere cowboy of soldaat, had zijn eigen manier om mensen te beinvloeden: Of je doet het op mijn manier, of ik schiet je aan flarden. En door die opstelling kwam hij ook vaak in de problemen en moest'ie meer
> schieten dan hij had voorzien.
>
> In een heet Alexandrie, Egypte, lagen wij met de Reggedijk chinaklei te lossen. We lagen in de haven voor anker met een kraanscheepje langszij en er kwamen steeds barges waarmee de chinaklei werd afgevoerd.
> Hoewel het bulklading was, liepen er wel een stuk of 40 dokkers op het schip, op de barges en op het kraanscheepje.
> Als zij hun behoefte moesten doen, dan gingen ze naar het randje van het kraanscheepje of barge en plasten of poepten ze overboord. Het vervolgritueel was dat ze met een puts aan een touwtje water opschepten en zich daarna wasten. Wij noemden dat
> 'dickwashing' of 'asswashing'.
> Het was ook een sociaal gebeuren, want het kwam wel voor dat 3 dokkers aan de waterkant al pratend zo bezig waren, met z'n drietjes een emmer delend. Ik kon mij niet aan de indruk onttrekken dat ze zich wasten met elkaars aangelengde urine of nog
> erger...
>
> Er wordt in Alexandrie veel gestolen aan boord en onze gangwaywacht (versterkt met een politieman) was erg strikt. Ik vond het dan ook vreemd dat ik onze Filippijnse jongste matroos in de gang van de accomodatie zag staan. Ik vroeg hem waarom hij niet
> buiten op zijn post was, maar hij zei: "Chief, one man on the toilet".
> "Nobody is allowed on our toilet", zei ik, "You will see, now everybody wants to go to our toilet".
> "Oh sorry chief, and he also takes long time!"
> "Yep, I think he's dickwashing..." en de matroos en ik moesten tegelijk denken aan het feit dat het wasbakje in het toilet daarvoor precies op de goede hoogte hangt.
> Ik zei de matroos maar alvast terug naar zijn post te gaan terwijl ik wachtte op de toiletbezoeker.
>
> Toen ik weer buiten kwam, werd mijn angst bewaarheid. Zeker 30 van de 40 dokkers stonden netjes in een rij te wachten totdat zij onder begeleiding naar het toilet konden. De jonge Filippijnse matroos keek mij smekend om hulp aan en zei: "Sorry chief,
> sorry, sorry, sorry...".
> "Where is the foreman", vroeg ik en het bleek dat hij druk was met de dokkers netjes in de rij te zetten.
> "Mister foreman, your men are not allowed in the accomodation, so your men can not go to the toilet inside".
> "But why?" zei de voorman. Daar kwam hij altijd eerst mee als ik zei dat hij voor of achterin moest lossen, dat we luiken moesten verrijden, dat hij het schip rechtop moest houden of dat hij niet met de grijper zo tegen het luikhoofd moest rammen: "But
> why?"
> "Because your men not inside the accomodation"
> "But how toilet?"
> "Like yesterday, before yesterday, before yesterday yesterday... You do like always, but not inside"
> "But why?"
> "No dicussion. Finito. Go back to work".
> De voorman werd zichtbaar opgestookt door zijn mensen. Waarschijnlijk dat hij ze ook een klein kortstondig sanitair paradijsje had beloofd. Voor mij echter werd het een beetje bedreigend, want de voorman ging intimiderend voor me staan en zijn mensen
> om hem en mij heen.
> "But why?", vroeg de voorman kwaad.
> "No! Finito!", zei ik.
> De voorman begon toen in het Arabisch tegen mij en aan zijn non-verbale communicatie en de gebruikte intonnaties, was het niet netjes wat hij tegen mij zei. Zijn collega's keken mij hilarisch aan, zo van: "En nou jij weer...".
>
> Mijn dochter zegt wel eens dat mijn ogen vuur kunnen spuwen en dat, in combinatie met mijn postuur, ik angstaanjagend kan overkomen. Ik vermoed dat dat op dat moment ook het geval was.
> Ik moet u toegeven dat ik toen in onvervalst nederlands en op een hele felle manier allerlei niet al te fraaie dingen tegen de voorman heb gezegd. Ik twijfel om dat hier op te schrijven, u weet dat deze taal mij gewoonlijk niet past.
> Maar om goed de sfeer van die situatie weer te geven, geef ik u een indruk van wat ik zei: Ik heb dingen gezegd in de trant van dat ik zijn gezicht in zijn eigen uitwerpselen zou wrijven; zijn neus, mond en oren ermee zou vullen, zodat hij zijn eigen
> faecalien zal ruiken, proeven en horen; hem kopje onder zou houden in zijn eigen urine en die van zijn collega's; dat ik hem een nieuwe lichaamsopening zou bezorgen waardoor hij nog gemakkelijker de grote boodschap kan doen. Ik meen zelfs dat ik hem
> nog heb beloofd dat ik hem zijn eigen testikels zou laten opeten.
> Ik weet, u bent dat niet van mij gewend en ik hoop dat u niet teleurgesteld bent in mij, maar op dat moment was het toch wel gepast.
>
> Na mijn uitbarsting droop iedereen af, terwijl ik een beetje verbaasd nog stond na te briezen...
> En goed voorbeeld van John Wayne-management. Soms ook wel erg lekker...
>
> Wens jullie een goede start van de week!
>
> Groetjes!
> Bob Kristel
> ms Veendijk
>

===========================


> Goedemorgen!
>
>
> "Reggae-dyke, Reggae-dyke! What on earth is that kind of name?" riep de Engelse loods uit toen hij aan boord van onze Reggedijk stapte. "That's not a ship's name, that's more like the lesbian sister of Bob Marley!".
>
> Een vreemde maar begrijpelijke reactie van een van de meestal zo beleefde en terughoudende Engelse loodsen.
> Ik moet zeggen dat toen ik op het goede schip Reggedijk voer, ik als Nederlander de enige was die de scheepsnaam goed kon uitspreken. In de landen waar we komen worden onze Navigia scheepsnamen soms zodanig uitgesproken dat je niet eens weet dat ze ons
> oproepen of dat ze het over ons hebben...
> Hoewel het mooie namen zijn, zou ik allereerst in de toekomst namen met een Nederlandse g er in niet gebruiken, zoals eerder genoemde Reggedijk maar ook Scheldedijk of Siegedijk. Er zijn maar weinig mensen buiten Nederlanders die niet struikelen over
> die Nederlandse g.
> En vervolgens zou ik goed ondezoeken of scheepsnamen in meest gebezigde talen aanleiding kunnen zijn voor flauwe grapjes, zoals Lingedijk. Linge, op zijn Frans utgesproken, betekent wasgoed en in spreektaal ook wel vuile was.
>
> Ik vind het onbegrijpelijk hoe rederijen schepen kunnen hebben met de naam Uranus.
> In een plaatselijke taal, zoals in het Nederlands, zou het prima kunnen maar in het Engels is het natuurlijk een flater eerste klas en geeft het aanleiding tot grappen van een minderwaardig niveau.
> Kunt u zich voorstellen dat een stuurman moet oproepen: "Dover Coastguard, Dover Coastguard, this is Uranus calling...".
> De Coastguard medewerker schrikt op en zegt tegen zijn collega's: "This is the first time it's talking to me!".
> Hij stelt vervolgens de standaardvragen: "What's the position of Uranus. Is Uranus carrying any dangerous cargo? How many men on Uranus? Any defects on Uranus?"
>
> Een naam kiezen voor een schip, ik weet eigenlijk niet hoe dat gaat.
> Een vriend van mij voer voor een grote rederij uit onze hoofdstad. Ik zal de naam van deze rederij uit oogpunt van discretie niet noemen. Maar om u een hint te geven: Men zegt wel eens dat deze schepen altijd met hun romp in de rode primer varen. Men
> zegt ook wel dat dat komt omdat ze maar niet kunnen beslissen welke kleur finish ze gaan gebruiken. Of dat allemaal waar is, kan ik u niet bevestigen.
> Hun overigens prachtige schepen, voeren ook scheepsnamen met alle dezelfde extensie. Laten we voor dit verhaal zeggen dat dat '-sloot' is.
>
> Enfin, die rederij zou een nieuwe serie bouwen, de zogenaamde S-Serie. Er werd door de rederij gevraagd om namen te bedenken beginnend met een S en voor de mooiste en beste namen zou er een leuk prijsje beschikbaar zijn.
> Die vriend van mij dacht dat het leuk was voor de vereniging waar hij lid van was en hij had een soort ideeenbus in het clubgebouw geplaatst waarin zijn mede-clubleden nieuwe scheepsnamen konden deponeren. Als er een prijs zou worden gewonnen, was die
> natuurlijk voor de club, een nobele gedachte!
>
> Bij het legen van de ideeenbus bleek de opbrengst maar erg mager en de namen bovendien bijzonder teleurstellend van kwaliteit.
> Ik hou niet van deze humor, maar mocht dat wel het geval zijn, dan zou het wellicht nog creatief kunnen worden genoemd. Maar desondanks waren ze voor inzending bijvoorbaat gediskwalificeerd: Sexsloot, Sloeriesloot, Snollensloot en de kroon spande
> Slettenbakkensloot.
> Hij besloot de voorgestelde namen terecht niet in te zenden.
>
> Ik wens u een prettige maandag en een goede start-up van de week!
> Bob Kristel
>
> Received: from MPD at Globe Wireless;
> Sun, 02 Aug 2015 21:32 UTC
> Message-id: 550217913


=======================


> Goedemorgen!
>
>
> Eergisteren, aan de Atlantische kant van Gibraltar, was de temperatuur al flink opgelopen, terwijl ik had verwacht dat dat pas na passage van Gibraltar zou zijn. Een beetje een tegenvaller dus, maar waar had ik mijn verwachting op gebaseerd? Op niks
> concreets eigenlijk, ik nam het zomaar aan, ofwel in het Engels: I assumed...
>
> Verkeerde aannames had ik ook in Casablanca, maar dan aannames over mensen. Dus zeg maar vooroordelen.
> Bij onze (eerste) binnenkomst in Casablanca springt er een jongeman van de loodsboot aan dek, ik schat hem op ca. 28 jaar. Hij heeft zo'n petje op en hij doet mij denken, tja hoe zal ik dat zeggen, aan zo'n opgeschoten flut-Marokkaan in zo'n getunede
> auto in Nederland. Ik weet dat flut-Marokkaan niet de term is die die Amsterdamse wethouder in Nederland had geintroduceerd, maar u weet ook dat ik ongepaste taal niet wil bezigen...
>
> Enfin, de man komt op de brug en zegt met een ontwapenende glimlach: "Welcome to Casablanca, captain!" en hij schudt mij hartelijk de hand. Ik begin al een beetje een hekel aan mezelf te krijgen, ik altijd met mijn vooroordelen.
> Om mezelf toch een beetje gelijk te geven denk ik: "Maar moet dat jochie ons beloodsen?".
> Het jochie gaat op de brugvleugel staan, ontspannen, en geeft op een minzame maar zekere manier de roerorders.
> Hij gebruikt niet meer dan slow op de pitch, halve kracht op de boegschroef en uiteindelijk glijdt Veendijk zacht en soepel zijwaarts tegen de kade. Ik meen zelfs te merken dat het schip het fijn vindt om zo met zachte hand te worden gemanoeuvreerd.
> Schepen hebben geen vooroordelen...
> Het is 2-0 voor Marokko.
>
> We hadden dringend wat spullen nodig voor de machinekamer en een hevig zwetende en hevig pratende scheepshandelaar meldt zich aan boord.
> "Captain, captain, my name is Kareem and this is my friend Mohammed and I give you very very good quality for good price. No China-made and still good price, captain. Other ships-chandlers work with the agents and it is mafia, but me Kareem and my good
> friend Mohammed, we are honest businessmen and we know it is hard times for shipping so we make very good price. And you know captain, because my wife has her birthday, I make you extra good price....", en Kareem ratelt maar door.
> Ik schat Kareem op mijn leeftijd en we hebben ook een beetje hetzelfde postuur, net iets te dik, een beetje een buikje en een beetje borsten. Zijn metgezel Mohammed, een stuk ouder, is zo uit de film Lawrence of Arabia gelopen en, in tegenstelling tot
> de vlot geklede Kareem, is hij traditioneel gekleed. Hij is, ook in tegenstelling tot Kareem, de rust zelve. De man die met zijn grove rimpelige gezicht en een beetje treurige ogen alles eerst bekijkt en onderzoekt.
>
> Een van de zaken die we nodig hebben is een electromotor voor de ventilatie van de seperatorruimte. Kareem zal de volgende dag de kapotte motor ophalen en een nieuwe bezorgen. "No problem captain, I will search everywhere until I find an electromotor.
> I think it will cost you 135 dollar and I'm sure you will be happy with this electromotor, because here in Casablanca we have the best electromotors of North Africa, no China-made, but real real good quality, we send the electromotors everywhere..." en
> Kareem ratelt maar door.
> Maar de volgende morgen is hij er maar geeft aan bij de Chief Engineer dat deze motor wel heel speciaal is en dat deze toch misschien wel 300 dollar gaat kosten.
> Een paar uur later is hij terug met Mohammed. Druk gebarend zegt hij: "Captain captain, it is so good to see you. My friend Mohammed and I we said to eachother, this captain with his beautiful ship is so special to us. We can see captain you have a
> good heart. It is like we know eachother for already a long long time! It is an honour to do business with you!"
> "Well, I'm not so happy", zeg ik, "You promised me yesterday an electromotor for 135 dollar and now it's going to cost 300 dollars".
> "No no captain, maybe my English is not so good as you, because you speak like an Englishman from university. But I said to your Chief Engineer that other shipschandlers will charge 300 dollars, but not me! Mohammed and I are honest businessmen, but
> still the electromotor is more expensive than I expected. But we will give you a special discount and alltogether I will sell you this electromotor for 175 dollar. I'm so sorry it is more expensive, but it was hard to find and we drove through a big
> part of Casablanca to find it. But you know, you'll have 1 year guarantee, and it is really special special quality, specially made for ventilation, not China..." en weer praatte Kareem maar door en door.
> Enfin, we hadden de electromotor echt nodig en ik heb hem toen maar gekocht tesamen met allerlei andere hoognodige spullen.
>
> De Chief Engineer had verwacht de andere electromotor van de ventilatie te kunnen repareren, maar helaas, ook deze moest worden vervangen. Ik belde Kareem, maar hij nam niet meer op. Ik vermoed dat hij met Mohammed en hun families een feestje aan het
> bouwen was van de woekerwinsten die ze hadden gemaakt.
>
> In onze volgende haven Villagarcia in Spanje hebben we de 2e electromotor aangeschaft bij een soort electro-installatie bedrijf. De rekening voor dezelfde electromotor: 257 euro, het dubbele van de electromotor uit Casablanca.
> 3-0 voor Marokko...
>
> Ik hou mijn rug nog een beetje recht door te zeggen dat we tijdens onze call in Casablanca 28 sloffen sigaretten kwijt waren, dus eigenlijk is het 28-3 denk ik. En dan heb ik het nog maar niet over alle pakken mineraalwater, zakken chips, pakken melk,
> potten Nutella, jam en honing.
> Maar ik kan mezelf toch niet overtuigen, ik altijd met mijn vooroordelen. Ik ga me toch maar even schamen...
>
> En prettige dag!
> Bob Kristel
>
======================

Gebruikersavatar
Allen
Berichten: 3421
Lid geworden op: 26 feb 2010 12:24

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Allen » 23 aug 2015 00:52

dick/brazil schreef:Zijn er nog kombuizers die het verhaal van de "Orang Medan" herinneren of die er meer van weten ?
Dick kijk even in topic "Wist u dat ....."
>>> http://www.kombuispraat.com/viewtopic.p ... 68#p337768
Grtn

Gebruikersavatar
dick/brazil
Berichten: 1957
Lid geworden op: 04 mei 2009 00:06
Locatie: São Paulo
Contacteer:

Re: Sterke verhalen.

Bericht door dick/brazil » 23 aug 2015 03:23

Allen, bedankt!
Kan iemand verifiëren voor welke rederij dit schip voer ?
Ik blijf het een bizar verhaal vinden... :roll:

Gebruikersavatar
Compass
Berichten: 3050
Lid geworden op: 22 jul 2004 11:11
Locatie: Groningen

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Compass » 10 nov 2015 00:03

Hallo,

Bob Kristel is weer terug van verlof en heeft dus weer een verhaal gestuurd.

Grt
Bert de Boer

Goodmorning!

Please find our morningreport in the attachment. It's a beautiful morning here on the Portugese North, no wind, a clear sky and a low W-ly swell.

Our bunkerstop in Ceuta last Saturday made me think of what I once experienced on board of one of our -dijk ships. I hope you don't mind I'm bothering you with this story...

You know it's always nice to get presents and we were happily surprised that our agent in Figuera da Foz brought us two bottles of nice Portugese wine. Both bottles were wrapped up in beautiful giftboxes.
I gave both bottles to our cook so the whole crew could have a glass of wine during lunch. I noticed that not everyone drank wine (like myself: I never drink wine) and for dinner I asked cookie to have the rest of the wine on the tables. But cookie
said to me that we all had a glass and that there was no more wine...
Funny, I thought, but then I didn't pay too much attention to it.

After being loaded, we were bound for Izmir in Turkey and entering the Mediterranean we made a bunkerstop in Ceuta.
There is a small shop in Ceuta in one of the warehouses and lots of crews go there during bunkering to buy some sweets, chocolate or crisps. But unfortunately it's also a good place to buy liquors for quite a sharp price.
Before our crew went to the shop, I instructed them not to buy any liquor. If they would, I would confiscate it and store it in the bonded stores chest until the day they were going on leave. And only then they would get it to take it home.
To have liquor on board is only allowed to senior officers.

Cookie started complaining: "You know captain, my doctor at home prescribes me to have at least one drink before going to sleep. It makes me sleep better and deeper and then the next day I have more energy. And you know captain, I never told you
because you are such a busy man, but the last weeks I feel quite weak in the morning...", and saying this his attitude and expression immediately changed into very weak.
"A problem I also have", cookie continued, "is that my blood is very thick and that is why my bloodpressure gets so high. And high blood pressure is very dangerous, captain! It may cause a stroke or even trombosis! And then a lump of blood will shoot
into my brain and...".
"Cut the nonsense, cookie", I interrupted him, "don't buy any liquor or I confiscate it. And now off you go!", and there he went, still complaining to the O/S, but now in Tagallo.

This was the third time that I worked with this cookie, a tiny slim Filippino guy of about 30 years, a good cook and a very nice guy. But I also knew him as a smooth talker, a guy who could arrange everything, a businessman. I'll never forget how he
traded our old washing machine for 12 huge melons, when we were anchored on Casablanca Roads. The melons were like our washingmachine: still ok but quite old, so we ate the 12 melons in 3 days.

Coming back from Turkey, about two weeks later, we made another call at Ceuta. I reminded the A/B that I wouldn't allow liquor to be bought ashore and he promised me to instruct the crew. After some time alongside in Ceuta, I saw cookie coming back
from the shop and from his face I could tell he felt he was caught red handed.
"Hey captain!", he said playing sunshine, "I did some shopping, no big deal, just some chocolate and two bottles of dish-washing liquid. You know the dish-washing liquid we have on board is not...".
"Give me the bag, cookie", I interrupted him.
"Ah..., you see: the bottles...", the cook said with a big understanding smile, "...it's the dish-washing liquid you see in the bag. Like I tried to tell you, our dish-washing liquid...".
"Gimme the bag NOW, cook!".
"But captain, you didn't say we were not allowed to buy any liquor!" and all of a sudden there was terror in his eyes.
"The A/B told you", I replied, "I know that and you know that. And by the way, what's the difference with our last call here at Ceuta? No liquor on board for you. And now give me the bag!"
The cook realised his defeat and handed over his bag in which I found 2 bottles of brandy.
"It's not for me, captain! It's for my father, you know he is very ill. I bought this bottles to comfort him in his last days or months...".
"Or years," I added, "That's quite serious what you're telling me! Does he also have thick blood?".
Cookie was ashamed, looking at his feet, I guess he realised that you should not play with serious illness.
I took the bottles, stickered the bottles with his name and put them in the bonded stores chest.

On a sunday, just before we arrived on the river Mersey, I made an inventory of the bonded stores chest.
Cookie saw me busy and said: "Oh captain, can I have my bottles please, because the A/B is going to take them with him tomorrow, when he's going home. He is going to bring them to my father. He lives quite close to him, you know, from his house you
just follow the road and take the next main road to the right...", and then he suddenly and quickly went back in to his cabin to return with the 2 giftboxes of the wine we received in Figuera.
"Good idea cookie!", I said, "But does the A/B also know he has to take two 2 bottles in his luggage?".
"Oh yes, captain, we spoke this through yesterday. In fact he offered me to take them to my father!", and while he was saying this, I knocked on the door opposite the bonded stores chest: the cabin A/B's cabin.

The A/B opened the door, sleepy, interrupted in his sunday-afternoon sleep but cookie started immediately talking Tagallo to him.
"Shut up cook!" I snarled at him and asked the A/B if he would take the two bottles with him.
"Eeh, no captain, I don't know...", the A/B replied and he looked surprised. Still sleepy, but surprised...
Cookie started again talking Tagallo to the A/B, but I interrupted him harshly: "If you talk, talk English! I want to understand everything!".
Cookie silenced. He looked at the floor and with the two empty giftboxes and his head down he returned to his cabin...

You know, you should never make troubles with the cook. I'll tell you about that some other time.
But you know, they could give you the smallest piece of meat, or worse: the smallest portion of ice-cream.
Or even worse: they can spit in your soup, drop your steak on the kitchenfloor or in the worst case poison you!
But I guess not this cook, though a smooth talker and a (gentle) rascal, I guess he'd never hurt anyone.
He must be good guy and a good cook, because on the latest fleet crewlist I saw he's still on one of our -dijk ships...

Have a great start of the week!
Bob Kristel

Chris.dus
Berichten: 209
Lid geworden op: 11 nov 2009 13:08

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Chris.dus » 10 nov 2015 09:57

Een kaptein die je verbied drank aan boord te halen?
Het varen is toch echt veranderd. :cry:
Waar is de tijd gebleven dat als je zo'n regel zou uitvaardigen je meteen zonder bemanning zat?
Maar nu begin ik ook te begrijpen waarom al die reders zo graag met Flippen enz zijn gaan varen.
Die pikken dit soort dingen.
Jan Kaas had zo'n order gewoon genegeerd.

Gebruikersavatar
Otter
Berichten: 458
Lid geworden op: 26 nov 2010 17:31

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Otter » 10 nov 2015 19:40

De Filipijnse bemanning was goedkoper dan de Jan Kaas zo jij ze noemd, ikwist niet beter dan dat je geen drank aan boord mocht brengen,maar heb het wel eens gedaan natuurlijk en deed dat niet met een doos op mijn nek de gangway op wandelen het ging een beetje stiekum en heb er nooit problemen mee gehad en je moest het ook niet opzichtig in je hut zetten hoe minder het wisten hoe beter.
Ook waren er die het juist wilde laten zien en dat waren de Jan Kazen en kwamen aangeschoten op wacht en stinken naar de drank. Ik heb ook nog op een Amerikaan gevaren en daar stond alles droog in de jaren 60 en ik geloof dat dat nog is. Ieder moet er het zijne over denken maar ik vind het een goede regel want ik heb er veel ellende van gezien en ongelukken!!!
Wie onder weg is, vorderd

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 11721
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Harry G. Hogeboom » 10 nov 2015 21:52

kwamen aangeschoten op wacht en stinken naar de drank
DAT deed je "in mien tiet" slechts eenmaal!! en was ook zo'n beetje de stomste streek die je kon uithalen, een verkeerde gewoonte die je dan zonder hulp van personeelszaken, het nakijken in het niet bestaande personeels manual en zonder gebruik van verdere voorschriften of andere formele instanties gelijk en " staande de vergadering" afdoende en voorgoed werd afgeleerd, vooor je maar de kans had om het jezelf "aan te leren" !! :roll:
Ik was " goed en wel" 2 weken of zo 7e massinist en was zo zeeziek als de befaamde zeezieke zeehond, onderweg op de Noordzee van Alesund naar Palermo, ze konden dus " in principe" zo'n kotsende en gammele Hogeboom in de MK missen als de befaamde kiespijn en ik maakte " het eerste foutje" door niet op wacht te verschijnen en werd vervolgens letterlijk m'n kooi uit getremd ( waar ik IN m'n ketelpakkie de laatste 6-8 uur had liggen kotsen) en kreeg een schop onder m'n reet op de koop toe en liep/hing/kotste de volgende 4 uur in de MK in een emmertje aan m'n arm- in MIJN MK wordt er NIERT in de bilge gekotst of gepist! :lol: , terwijl ik ondertussen af en toe de lucht van een zwaar sjekkie in de enus werd geblazen EN werd herinnert aan de heerlijke smaak van zoute haring met een pilsje :lol: Ik kan de naam van de toenmalige 2e nog noemen en voer jaren later weer met hem ook nog op de zelfde "Reus" :lol:
NIET bij machte zijn- behoudens een geldige reden zoals eventuele ziekte- om je wachie te staan, kwam neer dat iemand anders dat voor je op moest knappen......een ECHTE zgn. " NO NO" :roll:
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Gebruikersavatar
Theo Horsten (R.I.P.)
Berichten: 7820
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Theo Horsten (R.I.P.) » 10 nov 2015 22:09

Jan Kaas had zo'n order gewoon genegeerd.
Lapt Jan Kaas de wet dan gewoon aan zijn laars? Of houdt die zich alleen aan wetten die hem schikken? Want het is gewoon de Wet, met een hoofdletter. Er is de laatste twintig jaar heel wat veranderd aan het Wetboek van Koophandel en uit de hoofdstukken "Van de kapitein" en "Van de schepelingen" zijn heel wat artikelen geschrapt, maar artikel 411 en 412 staan nog steeds recht overeind. Google er maar eens op. Gewoon intikken: wetboek van koophandel artikel 411. Dat laat aan duidelijkheid niets te wensen over. 412 ook niet.
Als de kapitein dat ook zou negeren, net als Jan Kaas, waarom zou hij zich dan wel aan andere scheepvaartwetten houden? Waarom zou hij lhet schip dan geen voet over het merk laden?
Alles is rekbaar en voor verschillende uitleg vatbaar, maar wie simpelweg de wet handhaaft, valt niets te verwijten.

Overigens heb ik wat dat betreft in al die jaren eigenlijk nooit problemen gehad. Niet wat bemanning betreft en niet wat drank betreft. Maar dat mensen eigen drank aan boord brachten waar je geen zicht op had, kon je niet toelaten. Je behoorde je eigen drankbeleid te bepalen en te handhaven. Nogmaals: nooit problemen mee gehad.
Dat de meeste schepen nu droog staan, vind ik jammer, maar ik zie de noodzaak er wel van in en dus zou ik me ook daar in schikken. Amerikaanse schepen hebben altijd al droog gestaan. Er mag alleen een fles cognac in de apotheek aanwezig zijn, uitsluitend voor medicinale doeleinden. Dat is nog nooit anders geweest.
Omnia transit sed navigare necesse est

v+d
Berichten: 5380
Lid geworden op: 20 jun 2011 19:56

Re: Sterke verhalen.

Bericht door v+d » 10 nov 2015 22:38

Het onderwerp is Sterke Verhalen.
Het kwam toch echt wel eens voor dat er iemand, lichtelijk aangeschoten, zich een weg zocht op het schip.( gelukkig waren de gangen smal)
Er moest er ook wel eens een naar zijn nest geholpen worden, ook dat kwam wel eens voor. Ooit melde zich er een bij mij op wacht in zo'n twijfelachtige staat en wel bij vertrek uit Hamburg alwaar hij getracht had al die grote bierpullen van het Zillertal te lenzen. Hij had mazzel de Hwtk was nog niet beneden, de olieman heeft hem naar zijn kooi gebracht en een andere vijfde verzocht in te vallen. Niemand heeft mij gevraagd waarom ik een andere assistent had, het is dezelfde man ook niet meer overkomen (althans voor zover ik weet).

Nu ging het over drank aan boord brengen in flessen of doosjes :roll: Sommige brachten de drank aan boord in hun eigen dieptank na uitgebreid en verdiend stappen :lol: .
In het algemeen wist iedereen zich toch wel te beheersen en zijn werk behoorlijk te doen, op een forse gagestraf zat je met je kleine loontje ook niet echt te wachten.

Chris.dus
Berichten: 209
Lid geworden op: 11 nov 2009 13:08

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Chris.dus » 10 nov 2015 23:10

Theo, ik heb inderdaad even gegoogeld, en gelezen dat de Kaptein bepaalt of er wel of geen sterke drank aan boord komt. Dus blijft mijn punt hetzelfde. Een kaptein die dat eist, zal een stuk moeilijker een jan kaas aan dek krijgen. Tegenwoordig misschien niet, maar in de jaren 60 en 70 kan ik me daar niets bij voorstellen. Nog sterker, als je in die tijd op Zweden voer, dan gingen er zelfs dozen vol mee. Elke 10 dagen weer. Het meeste voor de handel, de rest voor als je een weekend in Karlstad o.i.d lag en op zaterdagmiddag de lokale dames op visite kwamen. en soms gewoon een reisje met ons meevoeren om in de mooneybar nog een afzakkertje te halen. Waren we dan zulke zuiplappen? Nee, aan dek was iedereen bloedserieus en kwam er echt niet iemand dronken of aangeschoten zeeklaar maken. Maar goed, ik begrijp dat het tegenwoordig anders gaat. Zwemvestje aan, helmpje op. Amerikaanse toestanden. Maar ok, die yanken zijn in dat soort zaken altijd al achterlijk geweest.

Gebruikersavatar
Jos Komen (R.I.P)
Berichten: 32270
Lid geworden op: 21 jul 2004 19:44
Locatie: Heiloo
Contacteer:

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Jos Komen (R.I.P) » 10 nov 2015 23:28

Drankgebruik en drankmisbruik aan boord, daar kan iedereen die gevaren heeft wel over meepraten.
Het drankgebruik op tankers lag duidelijk boven het landelijk gemiddelde, maar potjes pakken deden we altijd na de wacht en de dagdienst had de mazzel in het weekend te kunnen uitslapen.
Drankmisbruik, dus dronken op wacht komen betekende meteen de zak of een ernstige waarschuwing.
Dit gold niet voor een hwtk die alleen maar voor zijn diploma aan boord zat, de MK werd toch door de second gerund dus hoe meer die zoop des te minder last hadden ze van die man.

Ik heb meegemaakt dat die ouwe op de Caltex Arnhem met ernstige delirium tremens in Bahrein van boord moest omdat de zegelkast al langer dan een week niet open kon vanwege de reisjes tussen Bahrein en Ras Tanura.

Op de oversteek werden er op de Gulftankers in het weekend ook wel eens wachten geruild, dan liep de ene stuurman een wachie door zodat de ander eens lekker door kon zakken samen met de dagdienst. :wink:

Ik heb in 1970 toen ik met studieverlof was de proefvaart van de Putten meegemaakt, het nieuwste paradepaardje van Triton.
De hele hoge druk van de Lloyd was aanwezig en we gingen een hele nacht een beetje crossen op de Noordzee.
Als matrozen waren studerenden (dus geen studenten, want ze zaten voor hun 1e en 2e rang) aan de Hogere Zeevaartschool in Rotterdam voor een reisje aangemonsterd om voor en achter te maken.
Het losgooien ging nog wel.
Ik had 's nachts de hondewacht en kreeg tijdens die wacht te horen dat ik maar door moest blijven lopen tot we 's ochtends om 9 uur de loods bij de Maasboei konden oppikken.
De hele nacht kreeg ik allerlei dronken figuren op bezoek die me de meest stomme vragen stelden terwijl ik op verzoek van de Wtk's diverse snelheden moest varen en af en toe klappies achteruit moest geven, daar waren ze in ieder geval goed met hun werk bezig.
Dus na een nachtje rondcrossen en zoveel mogelijk de scheepvaartroutes en vervelende vissermannetjes ontwijken pikten we 's ochtends de loods op.
Voor en Achter.
Daar kwam me toch een zootje ongeregeld de bak opstrompelen, dat waren de "Studerenden".
Die waren de hele nacht doorgegaan en konden echt niet meer op hun poten staan.
Sleeptros uitgeven, meteen maar die hele tros en een lol dat ze hadden...
De hele tros lag op de sleepboot.
Hoe het voor en achter zich verder afspeelde weet ik ook niet precies meer, maar herinner me allerlei over elkaar tuimelende figuren die met de trossen bezig waren.
Heb toen we vast lagen zelf een stevige neut gepakt.

Maar dit waren wel stuurlui die voor hun tweede en eerste rang bezig waren en even vergeten waren dat ze als matroos gemonsterd waren.
Daar hoort voor en achter maken ook bij.
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.


http://www.scheepspraat.nl/

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 11721
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Harry G. Hogeboom » 10 nov 2015 23:35

Maar goed, ik begrijp dat het tegenwoordig anders gaat.
Ik wil me niet in deze conversatie mengen, maar slechts even een voor mij " unieke ervaring" aanstippen. Ik kwam dus als Jan Kaas vroegaah uit een " Oliepot op de Christelijke Nederlandse Langen Omvaart" cultuur waar je dus zelf wel uitmaakte of en wanneer je een borrel of pilsje dronk. Wat je dus NIET moest doen is hiervoor al omschreven. In 1981 trad ik in dienst van de Canadese Oliemaatschappij Dome Petroleum, welke zowel " landbased" als ook offshore operationele zaken had, zowel in de Canadese Beaufort Sea en elders.
Toen ik in Calgary op personeels zaken de eerste dag even de nodige paperassen moest tekenen, medische verzekering, bankrekening en "weet ik veel" werd me ook eventjes een formulier onder de neus geschoven wat IK moest tekenen en wat de aanwezige personeels man- ik kan je zijn naam nog noemen- dan ook tegelijkertijd even moest tekenen " als getuige".waarbij ik op schrift en in heel duidelijke wettelijke taal verklaarde dat ik de " alcohol & drugs vrije policy" van de Maatschappy had gelezen, het was mij uitgelegd en ik had GEEN vragen EN ik had heel goed begrepen dat IK....indien gepakt reeds bij VOORBAAT eventuele protest rechten vaarwel had gezgd en dus GEEN enkele poot had om op te staan en " ter plekke" de zak kreeg zonder verder enig " recht van spreken"

Ik had daar in principe geen enkele moeite mee, maar het was me dus nog NOOIT overkomen dat me dat " ZO serieus" even werd duidelijk gemaakt. Toen ik hem voor de grap vroeg wat er gebeurde "als ik niet tekende"???.......toen moest ie lachen, DAN werk je hier dus NIET!
Toevalliger wijze had ik nog onlangs kontakt met de toenmalige Kapitein op een Nederlandse hopperzuiger daar in de Beaufort, waar " the company" even onaangekondigt midden op zee met een helicopter aan kwam karren, op het helicopter dek landde en een " search" deed.
Mochten er personen zijn die dit soort verhalen betwijfelen dan bevestigt dat slechts dat ze er " niet bij waren", want ik stond er bij dat een very SNR. Vice President Produktion, dat was dus om de donder niet de eerste de beste knakker, bij aankomst in Tuktoyaktuk met het Maatschappij vliegtuig door de aanwezige security baas werd verzocht om zijn tassie even te openen ( dit MOET een inside job zijn geweest!)
Hij protesteerde........" of die gozer wel wist wie HIJ was etc. etc." maar z'n tassie ging open en er kwam een fles whiskey uit, hij kwam het terminal hokkie dus NIET uit, zat op het terug vliegende vliegtuig EN kreeg de zak!
Het IS in de offshore een absolute en reeds vele jaren bestaande normale zaak dat de zaak offshore DROOG is, inclusief soms urine testen, dus geen alcohol of andere zaken IN je bloed als je bij de chopper staat, VOOR je offshore gaat!! Jan Kaas of geen Jan Kaas. waarvan akte!!
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Hanseaat
Berichten: 62
Lid geworden op: 30 jun 2015 19:37

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Hanseaat » 10 nov 2015 23:40

You know, you should never make troubles with the cook

Wat zei Jan de Hartog ook al weer? "Behandel de kok alsof hij een mooie, jonge, rijke weduwe was"?
(voorheen deventer05)

Gebruikersavatar
ferryvaneeuwen
Berichten: 2677
Lid geworden op: 25 nov 2004 22:59
Locatie: Krimpen a/d IJssel
Contacteer:

Re: Sterke verhalen.

Bericht door ferryvaneeuwen » 11 nov 2015 01:10

Dan was het vroeger toch heel wat gezelliger. Bij van Ommeren verstrekte de rederij elke dag zelfs een gratis oorlam. Bij Shell Tankers kregen de matrozen elke zaterdag ook een borrel die dan door de derde stuurman, het was geen belangrijk job vandaar, uit hetzelfde glaasje verstrekt werd. Wel in één teug achterover kieperen want er stond immers een rij met ongeduldig wachtenden.

Bij Shell Tankers moest je zelf je jenever 'storen'. Ik en de meeste anderen bestelden dan vooraf een gros Blankenheym & Nolet. Dat lijkt veel maar die reizen waren lang. Met elke dag om half twaalf en half zes een knobbeltje, plus 's avonds tijdens het eeuwige partijtje schaken ook weer een paar versnaperingen, loopt dat ongemerkt toch nog aardig op. Ging je onverhoopt eerder van boord dan waren er genoeg liefhebbers die de restanten wel wilden overnemen.

Niemand was ooit dronken of kwam dronken op wacht want dan was je zuur, iedereen keek wel uit. Wel kapiteins meegemaakt die vreselijk zopen maar die liepen geen wacht. Meestal hadden die in de oorlog gevaren en vertelden dan in die toestand plotseling over hun ervaringen. Ze voeren dan weer in de Moermansk konvooien door een veld van Mae West zwemvesten met 's nachts die rode lampjes erop aan. Die waren dan voorin het konvooi getorpedeerd. Ook het geschreeuw hoorden ze dan weer. Ze waren eigenlijk getraumatiseerd maar dat woord bestond toen nog niet en zeker niet PTSS. Nazorg was er niet, gewoon flink zijn. De fles was dan hun medicijn en dat gunden wij ze.

Chris.dus
Berichten: 209
Lid geworden op: 11 nov 2009 13:08

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Chris.dus » 11 nov 2015 01:17

Ik probeer me voor te stellen Harry, dat er een bedrijf aan wal is dat hier dezelfde procedure probeert te handhaven. Stel je eens voor, een kraanmachinist bij de hoogovens die als hij s, ochtends op zijn werkt komt een urinetest moet afleggen. En dan de zak krijgt omdat hij de avond ervoor twee biertjes heeft gedronken. Belachelijk toch? Waarom pikken die gasten op de ofshore zoiets dan wel? Zijn dat dan de Amerikaanse invloeden of zoiets? Ik zou zo,n gozer recht in zijn smoel uitlachen en lekker naar huis gaan. Waar halen ze de gore moed vandaan om zich te bemoeien met wat jij in je eigen tijd doet. Pislink kan ik daar om worden.

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 11721
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Harry G. Hogeboom » 11 nov 2015 02:28

Pislink kan ik daar om worden.
Tjaa Chris, ik kan je daar niet verder bij helpen en je bent dus duidelijk niet direct betrokken bij de huidige koopvaardij of offshore. Offshore is 100% droog en als je daar niet mee kunt leven, werk je er niet, dus da's nogal makkelijk. Koopvaardij misschien niet absoluut 100% droog heden ten dage, maar dan toch wel voor een behoorlijk hoog percentage en zeker bij wat zgn. gerenomeerde klub's zijn. Ik heb nog kontakt met varende kollega's in Snr. rangen en ik weet zeker dat als die dit aspect van hun baan verkeerd inschatten, dat ze d'r uit vliegen.
Verder is denk ik wel duidelijk a.d.h. van o.a. Jos zijn verhaal, het mijne en ook Ferry z'n stukkie.dat " in onze tijd" wij dat inderdaad " allemaal zelf uitmaakten"..........maaar als je je niet gedroeg binnen de " geaccepteerde en in feite even zo strenge regels" dan kreeg je de zak....punt uit.
( Wat betreft drank gebruik en Noren vroegaah , moeten we maar een apart hoofdstuk inscheren stel ik voor :oops: )
Niemand was ooit dronken of kwam dronken op wacht want dan was je zuur, iedereen keek wel uit. Wel kapiteins meegemaakt die vreselijk zopen maar die liepen geen wacht. Meestal hadden die in de oorlog gevaren en vertelden dan in die toestand plotseling over hun ervaringen. Ze voeren dan weer in de Moermansk konvooien door een veld van Mae West zwemvesten met 's nachts die rode lampjes erop aan. Die waren dan voorin het konvooi getorpedeerd. Ook het geschreeuw hoorden ze dan weer. Ze waren eigenlijk getraumatiseerd maar dat woord bestond toen nog niet en zeker niet PTSS. Nazorg was er niet, gewoon flink zijn. De fles was dan hun medicijn en dat gunden wij ze.
Dit stukkie van Ferry is inderdaad " precies zoals dat was".........ik heb zelf nog met meerdere kollega's gevaren die OOK in WW2 hadden gevaren en daar werd met veel respect naar gekeken en als ze dan al een steekje lieten vallen a la de omschrijving van Ferry, dan keken we resoluut de andere kant op en pikten de slack op als dat nodig was. Ik heb ook met een ouwe gevaren die absoluut veeel te veel zoop en trouwens ook met Hwtk's.( Met een ervan zelfs de toegang naar de MK verboden, toen het wat link werd beneden!!) Daar werd dan in feite slechts met wat medelijden naar gekeken en daar werd zeker geen drama van gemaakt. Bij die bewuste ouwe was het zelfs zo dat we er "onder elkaar" over spraken en veel vertrouwen hadden in de 1e stuurman, die wel altijd net in de buurt was als het nodig was. Ik denk dat zoiets heden ten dage niet meer getolereerd zou worden, hoe je het dan ook bekijkt.
Wat me NU te binnen schiet is een ervaring met een kollega wiens vrouw in verwachting was, hij "zou" op tijd naar huis gaan, maar we voeren aan de verkeerde kant van Suez en we hadden hem gewaarschuwd dat als hij NIET tijdig ontiegelijk aan de bel ging hangen, dan zouden ze hem best wel " vergeten"........de kalender tikte door en W. werd met de dag meer stressed, maar hij hoorde niks, niet van z'n vrouw en niet van kantoor. En ja hoor op een goeie dag kwam er een telegram.......Moeder en kind alles dikke mik..........Goed, nou heppik zo zachies an al diverse personen zogezeid met fles en al van de fiets zien lazeren, maar vrijwel nooit zoals toen met W. Er was een feest aan de gang die avond en iedereen zag het aankomen als een trein op de rails met W......ik liep de 8-12 en hij de 12-4 en de 2e vanzelf de 4-8. Ik had met de 2e afgesproken dat ik sowieso de 12-4 door zou staan want dat ging dus niet goed met W. en dat hij ook rustig even W. kon helpen met het vieren van deze illustere gebeurtenis, ik zou doorstaan tot zeker 6 AM en langer indien nodig. Af en toe schoot ik even naar boven en W. ging er flink tegenaan, de spanning van weken werd grondig " verdronken". WAT gebeurt er om 12 uur??? een hoop kommotie in de MK top........W. kwam op wacht........er hielp geen praten geen " Lieve Moeder aan" en hij werd nog donders nijdig ook. hij liep zijn eigen wacht.........IK dronken........jullie zijn helemaal belazerd...... ik van beneden af en anderen van boven af hielden onze harten vast dat W. van de trap zou lazeren, maar niks hoor, hij kwam heelhuids beneden waar de sterkste pot koffie stond die er ooit is gemaakt en waar ik hem NIET kon overtuigen om te gaan pitten en van mij een geboorte kadotje te aanvaarden van een vrij wachie! W. ging zelfs op zijn strepen staan...WAT dacht ik wel niet!!Ik heb tot 4 of 5 uur schaduw wacht gelopen in de MK....W. heeft -tot de 2e beneden kwam- als een speer heen en weer gelopen voor de kar langs met z'n armen wijd als vleugels om niet om te lazeren en hij " liep zijn eigen wachie" :lol:
Ik heb hem nooit meer gezien of gesproken na die bewuste reis, maar ben hem nooit vergeten, was ook een bovenste beste kerel.
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Plaats reactie