Sterke verhalen.

Een gezellig, leuk en informatief Scheepvaartforum
Gebruikersavatar
jdbvos
Berichten: 5334
Lid geworden op: 22 apr 2006 16:17
Locatie: Groningen

Re: Sterke verhalen.

Bericht door jdbvos » 11 nov 2015 09:19

Persoonlijk vind ik de bemoeienissen van een overheid niet gepast zolang zijzelf wél alcohol ge/mis-bruiken in diensttijd....
Maar mijn pake waarschuwde mij vroeger al met "Er zijn méér mensen verzopen in een klein glaasje dan in alle oceanen bijelkaar !"
En, zoals jullie weten, die kwam nog van de 'ouwe vaart', nog vaak houten schepen, met mannen van ijzer, die nog zeilend die bedoelde oceanen doorkruisten...
Dus die wist ook al hoe de vlag er op de vaart bijhing....
Onbekwaam zijn, is ALTIJD al een absolute no-no geweest, en moet het ook blijven ! De levens van mede-opvarenden kunnen er letterlijk van afhangen !
Persoonlijk heb ik nooit problemen gehad om drank aan boord te krijgen: het was altijd in ruime mate aanwezig, en wilde je iets anders, dan werd het voor je besteld...
Nee...ik had meer problemen om zo her-en-der één fles- of een paar flessen- ongemerkt ván boord te krijgen :mrgreen:
Greetz!
Jan DB Vos

sparks
Berichten: 97
Lid geworden op: 09 feb 2015 22:52

Re: Sterke verhalen.

Bericht door sparks » 11 nov 2015 20:14

Toen ik in 89 op mijn eerste boot stapte kon ik al een aardig slokkie wegwerken maar moest toch wel even wennen aan een paar gebruiken :shock: Voor het middagetene ff borrelen, voor het avondeten ff borrelen. 's avonds ff borrelen. Maar ja alles went en je deed vrolijk mee.

Na een paar maanden bleek boot verkocht aan een Italiaanse maatschappij. na nog een maandje kregen we het bericht dat de Italianen niet bereid waren om de stores over te nemen, advies van kantoor was maak maak maar zo veel mogelijk op :shock: Nou dat hebben we geweten bij pikheet ging de Asbach Uralt al rond en de flessen sterke drank gingen 's avonds regelmatig rond. Wijntje bij het diner werd standaard. En ja toen ging er wel het een en ander fout met mensen die toch niet helemaal op de juiste wijze op wacht kwamen :evil: Was daarvoor nooit het geval voor zo ver ik mij kan herinneren.

De ouwe zoop net zo hard mee maar kon er verrekte goed tegen. Van mij had hij toen toch wel in mogen grijpen.

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7451
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Theo Horsten » 14 nov 2015 12:13

-------------------------------------------------Afbeelding
------------------------------------------------------------------------m.s. Windhund - Klaas I - Deborah K II (1965-1997)

Afbeeldingat ik hier om te beginnen ga schrijven, is op zich al een sterk verhaal is en daarom lijkt dit topic me de meest geschikte plek om dit stukkie te plaatsen. Ik had Jos een PB met een vraag willen sturen, maar al zoekend en lezend kwam ik op de gedachte om die vraag hier listig in een fraaie verpakking te stoppen zodat ook anderen er misschien nog enig plezier aan beleven. Allereerst het sterke verhaal dat de aanleiding voor dit stukkie vormde.

Geloof het of niet en heus, ik weet dat het langzamerhand wat belachelijk moet klinken, maar mijn verhalenbundel schiet sinds enige weken nu toch écht op. :-D Gisteren rondde ik weer een verhaal af waarvan nu verder alleen de laatste vier van de in totaal twintig pagina's nog wat bijgeschaafd en gepolijst moeten worden. Nu is dat een proces dat doorgaat tot een uur voordat de hele handel uiteindelijk naar de drukker gaat, dus dat zit wel goed. Ik heb nu een totaal van ruim 30.000 woorden geschreven, wat ongeveer de helft is van de omvang die me voor ogen staat. Er zijn op dit moment dagen dat ik anderhalve, soms zelfs twee pagina's doe, wat 600 tot 900 woorden zijn, dus als ik zo doorga, moet het over twee maanden rond zijn. Tot zover dit sterke verhaal. Ga ik verder met wat een volgend sterk verhaal moet worden.

De titel van de bundel zal ik nog niet onthullen, maar de verhalen gaan allemaal over shipdelivery, de bijzondere tak van scheepvaart die ik van 1977 tot 1991 met zoveel plezier beoefende en die zo verschilt van de reguliere vaart. Want laten we eerlijk zijn: we kunnen nu wel allemaal onder de pruimenboom :wink: gaan zitten om onze memoires te schrijven, maar wat valt er nu eigenlijk nog voor nieuws te vertellen over een doodgewoon varend leven? Of over maar vijf of tien jaar varen? Niks immers? Al die verhalen lijken op elkaar, dus daar hoeven de mijne niet nog eens bij. Vandaar dat ik die neiging dan ook absoluut niet heb.

Nee, dan de shipdelivery; dat is heel andere, veel smakelijker koek en dus gaan die verhalen daar over. En dan ook weer niet in de bekende trant van: "Hoe wij het m.s. Gekko van 300 ton van Rotterdam rond de Kaap naar Toekoetoekoeland voeren," met vervolgens weinig meer dan een uittreksel uit het journaal, want ook daar is over het algemeen geen reet aan. Nee, ik richt me op de soms uiterst vreemde dingen die je op een uitbrengreis kunt beleven. Met mensen en met schepen.

Afbeeldingu schuilt daar tevens een gevaar in. De lezer - en dan vooral de niet-nautische lezer - zou door mijn verhalen wel eens een totaal verkeerde indruk kunnen krijgen van de vrome zeelieden die dat uitbrengwerk deden en nog steeds doen. Dat komt omdat ik de lezer niet zomaar een bord met enigszins flauwe pap probeer voor te schotelen, maar eerder een schaal met alleen maar de krenten uit die pap. De smaakmakers. De harde en soms ook zachte stukjes die erin zitten. Die erin hóren, wil je de lezer boeien. Met het gevaar dat de eerdergenoemde niet-nautische lezer wellicht gaat denken dat de lieden die bereid zijn alles wat drijft en dat zich op eigen kracht kan voortbewegen naar verre bestemmingen te varen zolang de capaciteit van de lenspompen nu maar voldoende is om het object boven water te houden, daarbij weinig meer doen dan in de zon zitten, over de blauwe oceaan staren en exotische drankjes drinken uit bedauwde glazen en ongelabelde tamezaantjes, terwijl ze, zodra ze hun bestemming hebben bereikt alsook in eventuele tussenliggende los- of noodhavens, zich daar in het leven storten en dan “neuk'ng as wilde hon'n," zoals Stiekel dat altijd zo mooi kon zeggen.
Anderzijds kunnen we natuurlijk ook gewoon schijt hebben aan die niet-nautische lezer, ook al omdat die sinds mensenheugenis sowieso denkt dat niet alleen die deliverylieden, maar álle zeelui hun dagen op die manier doorbrengen. Zoals uit bijdragen hierboven duidelijk blijkt, is dat een misvatting, zeker wat dat neuken betreft, maar ja, breng dat die walslurpen nu maar eens aan hun afgestompte verstand. Dat is in de voorbije eeuwen nooit gelukt, dus dat zal nu ook wel onbegonnen werk zijn. Overigens is het niet uitgesloten dat ook dat neuken misschien wel klopt, maar betrachten velen wat dat betreft een zekere - en ook begrijpelijke - terughoudendheid. :|

Die terughoudendheid betracht ik in mijn verhalen niet. Ik vertel het gewoon zoals het was, al verander ik vanwege de broodnodige privacy hier en daar wel wat namen, of noem die simpelweg niet. Ik ben te oud geworden om me nog langer zorgen te maken over mijn eigen privacy, dus wat dat betreft neem ik geen blad voor de mond en dat schrijft dan lekker weg. Kijk, als je dat doet, krijg je sappige verhalen die zowel de insiders als de niet-weters moeten boeien, dat is althans het streven. En doe je dat, dan heb je ook een uitdrukking nodig als “neuk'ng as wilde hon'n,” want daarvan was in een van mijn verhalen duidelijk sprake, dus waarom zal ik daar dan moeilijk over doen? Dat is voor de lezer interessanter dan een beschrijving van het maken van een middagbestek of hoe we op de Hooghly op de boeien vastmaakten Dat is óók buitengewoon interessant, hoor, vooral in een boek over zeevaartkunde, zeemanschap of manoeuvreren, maar daar blijft het dan ook wel bij.
Anyway en hoe het ook zij, ik dreig weer enisgszins af te dwalen, terwijl ik oorspronkelijk alleen maar een eenvoudige vraag aan Jos wilde stellen. Daar kom ik nu dan eindelijk aan toe, al kan dat dan ook niet zonder een verklarende inleiding.

Afbeeldinge volgorde van de verhalen in de bundel is niet zomaar willekeurig; daar zit een bepaald systeem in, wat niet wil zeggen dat ze in chronologische volgorde staan. Dat doet hier verder niet ter zake; ik wil alleen nog zeggen dat ik ze ook niet - of misschien ook wel, maar dan heel moeilijk - in willekeurige volgorde kan schrijven en dan later in de voor mij juiste volgorde in de bundel opnemen. Dat is weer zo'n vreemde kronkel die ik heb en waar ik ook niks aan kan doen. Bij het schrijven van "De prijs" ben ik wel eens een maand bezig geweest om een goed begin van een nieuw hoofdstuk te zoeken. Het hoofdstuk wat daar dan weer op moest volgen stond me helder voor de geest, maar daar kon ik dan onmogelijk aan beginnen.
Zo is het nu ook. Ik ben nú toe aan de gedenkwaardige reis met de kruiplijner waarvan een foto in de kop van dit stukkie. Ik kan niet eerst aan een volgend verhaal beginnen. Dat schip en die reis zijn hier op Kombuispraat al verschillende keren ter sprake gekomen. Klik bijvoorbeeld HIER. Het filmpje wat daar ook staat, is van slechte kwaliteit, maar in het topic toch best aardig.

In 1980 brachten we die kruiplijner als KLAAS I met een lading springstoffen en munitie van Varberg, Kiel en Hamburg via Las Palmas, Curaçao en het Panamakanaal naar Buenaventura, Colombia en uiteindelijk naar Marsh Harbour op Great Abaco, de Bahamas. Ik deed dat samen met Bert "Compass" de Boer, Tom Jacobs en Geert Edelenbosch. Dat was een enerverende reis waarover Bert en ik bij toerbeurt het een en ander hebben verteld.
Nu meende ik toch zeker te weten dat die verhalen van Bert en mij door Jos op Scheepspraat waren geplaatst, maar daar kan ik ze nergens meer vinden. Vergis ik me soms en hebben ze alleen op het oude Kustvaartforum gestaan dat inmiddels niet meer bestaat? Dat was mijn vraag aan Jos, dus bij deze. De link die ik in het stuk van 2011 geef en waarvan de link erheen hierbvoven staat, werkt niet meer, maar aan het adres kan ik niet zien of dat inderdaad het oude Kustvaartforum was. Dat is volgens mij ook al langer dan vier jaar uit de lucht.

De reden waarom ik nog een keer op die oude verhalen terug had willen grijpen, is omdat mijn geheugen me voor wat betreft het begin van die reis volkomen in de steek laat. Eigenlijk hoopte ik daar een paar antwoorden te vinden. Bert Compass maakte dat begin ook niet mee, maar misschien weet die het een en ander van horen zeggen. De voor mij vage punten zijn ...
  • Ik heb de Klaas I in Rotterdam aan de Parkkade bekeken. Toen stond al vast dat ik hem naar de Bahamas zou brengen, maar blijkbaar moest hij toen eerst nog een reisje doen, want,
  • ik pikte hem op in Aalborg, Denemarken, waar hij met motorschade lag.
  • Ik heb werkelijk geen idee hoe ik in Aalborg ben gekomen, vliegend of met de trein
  • Ik heb evenmin ook maar het flauwste idee wat de problemen met de motor waren, maar het moet ernstig zijn geweest, want hij moest bij Deutz in Kiel gerepareerd worden. Dat heeft vrij lang geduurd, maar hoe lang, geen idee.
  • In Aalborg was alleen Tom Jacobs nog aan boord. Die had een mooi poosje als stuurman op de Klaas I gevaren en ging de reis naar de Bahamas ook meemaken, maar dan als 2de stuurman/kok, want Tom was ongediplomeerd. Bert werd stuurman en dus voeren we op een bootje met maar vier man, maar wél mooi twee stuurlieden, zodat we 4 op 8 af konden lopen. :)
  • Van Aalborg zijn we met mijzelf en Tom Jacobs als runners aan boord, eerst naar Varberg in Zweden gesleept, een stukje van goed 90 mijl, de Limfjord uit en dan het Kattegat recht oversteken. Daar hebben we een partijtje zakgoed geladen, waarna we naar Kiel zijn gesleept. Dat is 190 mijl en dat was ongeveer anderhalve dag slepen.
  • In Kiel ben ik weer naar huis gegaan terwijl Tom Jacobs aan boord bleef.
  • Later - een dag of datum weet ik niet meer - moet ik samen met Bert en waarschijnlijk ook een machinist naar Kiel zijn gereisd, maar hoe, al sla je me dood.
Daarna is er geen enkele onduidelijkheid meer, dat is het merkwaardige. We zijn naar Hamburg gegaan en hebben daar een lading plof opgehaald voor Buenaventura, Colombia. Die reis weet ik bijna van dag tot dag en tot in de kleinste details. Maar dat eerste stuk ...
Uiteraard is er behalve Bert hier geen mens die me uit de droom kan helpen, tenzij Tom Jacobs dit zou lezen, maar die ben ik al vele, vele jaren uit het oog verloren.
Nu had ik dit hele verhaal natuurlijk net zo goed in een mailtje aan Bert kunnen zetten, maar, ouwehoer als ik ben, dacht ik: ach, misschien vindt iemand het wel leuk om eens te horen hoe mijn verhaaltjes tot stand komen, zodoende. :?

Al die missende details komen echt niet in dat verhaal, hoor. Zoals ik zei: dat interesseert geen hond. Het helpt mij alleen om de gedachten te bepalen en de krenten in de pap te zoeken, die eruit te halen en van een smakelijk laagje te voorzien. Ik streef ernaar om de lezer te laten smullen. :-D
Kom, ik ga weer vlijtig verder, maar als ik wat antwoorden op mijn vragen zou kunnen krijgen, zou me dat heel welkom zijn.
Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Gebruikersavatar
Jos Komen
Berichten: 30223
Lid geworden op: 21 jul 2004 19:44
Locatie: Heiloo
Contacteer:

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Jos Komen » 14 nov 2015 13:09

De verhalen over de Klaas 1 geschreven door jou en Bert de Boer hebben alleen op het kustvaartforum gestaan en niet op Scheepspraat, Theo.
Misschien zijn ze in het forumarchief terug te vinden.
http://www.mfa.middenlimburg.net/
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.


http://www.scheepspraat.nl/

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 10776
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Harry G. Hogeboom » 14 nov 2015 15:05

Was het geheugen niet de 2e faciliteit die het soms liet afweten met het stijgen der jaren?? :lol:
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7451
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Theo Horsten » 14 nov 2015 15:37

Jos schreef:Misschien zijn ze in het forumarchief terug te vinden.
Alsjeblieft, daar staat zo het een en ander, zeg! Bedankt voor de link, Jos.
Maar ik kom er zo ook wel uit. Laat maar.
Het schrijven gaat lekker en ik heb er eindelijk weer lol in, dat scheelt alles. Er was de laatste twee jaar ook zo het een en ander gebeurd dat de gedachten afleidde en dat werkt dan ook niet mee.

Harry, ik meen dat dat voornamelijk voor het kortetermijngeheugen (dat is één woord) geldt. Maar of dat echt zo is, dat ben ik helaas vergeten ... :roll:
Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 10776
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Harry G. Hogeboom » 14 nov 2015 16:15

Harry, ik meen dat dat voornamelijk voor het kortetermijngeheugen
Waarom haal je mij daar bij in Schipper :lol: :lol:
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Harry Bernd (R.I.P.)
Berichten: 978
Lid geworden op: 10 jul 2006 11:44
Locatie: Delfzijl

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Harry Bernd (R.I.P.) » 14 nov 2015 17:13

Tegen de tijd dat ik dat woord heb uitgesproken ben ik al vergeten waar het over gaat. Waar is die goeie ouwe aderverkalking gebleven?
Harry
Festina Lente

Gebruikersavatar
Compass
Berichten: 3035
Lid geworden op: 22 jul 2004 11:11
Locatie: Groningen

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Compass » 14 nov 2015 23:39

Hallo Theo,

Wat betreft de voorgeschiedenis tot vertrek Kiel weet ik ook niet meer af dan jij. Wél weet ik dat wij samen in de auto naar Kiel zijn gebracht door .....?? Zijn naam ben ik even kwijt maar heb ik nog wel genoemd in het desbetrefende een-tweetje. Het was een typische 'bekende Delfzijlster'.

Was inderdaad alleen geplaatst op Groninger Kustvaart van Jelle Bijlsma (rip). Vind dat maar eens terug in die indexfiles.

Grt
Bert de Boer

Gebruikersavatar
ferryvaneeuwen
Berichten: 2677
Lid geworden op: 25 nov 2004 22:59
Locatie: Krimpen a/d IJssel
Contacteer:

Re: Sterke verhalen.

Bericht door ferryvaneeuwen » 15 nov 2015 01:12

Geen sterk verhaal maar wel een sterk ruikend verhaal......

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7451
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Theo Horsten » 15 nov 2015 08:21

Daar was ik al bang voor, Bert, dat jij ook niet meer wist dan ik. Het geeft niet. Ik vind het alleen zo vreemd dat daar een stukkie blank is in mijn geheugen. Dat is des te vreemder omdat ik wél weet dat het op of direct na maandag 25 feburai 1980 moet zijn geweest, want de staatsgreep in Suriname was aan de gang en tijdens die autorit volop in het nieuws. Maar wie ons dan naar Kiel reed, al sla je me dood. Het geheugen is een raadselachtige zaak. Maar nogmaals: het doet er verder niet toe. Toch bedankt.

Dat is inderdaad een heel vies verhaal, Ferry, maar wel uit het leven gegrepen. :-D
Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Gebruikersavatar
Compass
Berichten: 3035
Lid geworden op: 22 jul 2004 11:11
Locatie: Groningen

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Compass » 15 nov 2015 12:54

Eureka !!

Trijnko Nap heeft ons toen naar Kiel gebracht.
Geert Edelenbosch was op eigen gelegenheid al aan boord gegaan.

Overigens zijn we daarvóór ook nog eens naar Rotterdam geweest. Intershitra aan de Veerhaven om de arbeidscontracten te tekenen. Weet óók al niet meer met wiens auto we toen gegaan zijn.

Grt
Bert de Boer

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7451
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Theo Horsten » 15 nov 2015 14:43

Trijnko Nap ... Ik mag barsten als ik weet wie dat was en wat hij met die Klaas I te maken had. Als ik op zijn naam Google, zie ik dat hij in 2003 overleden is en dat jij hem kende van Carebeka.
Dus daarom waren wij in Rotterdam en hebben hem aan de Parkkade bekeken. Dat was met mijn automobiel, nu weet ik het weer. Van Uden was agent, Intershitra had hem verkocht. Dat waren fijne mensen van Intershitra. Hoe heette de man ook weer ... Sluisjesdijk? Zoiets was het. Toen ik de Louise uitbracht, werkte Dirk van der Kamp voor Jan den Brave, maar bij de Klaas I was hij al naar Intershitra gegaan. Daarna is hij voor zichzelf begonnen.

Zo komt er toch weer het een en ander terug uit de nevelen van het verleden! Bedankt, Bert.
Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Gebruikersavatar
Compass
Berichten: 3035
Lid geworden op: 22 jul 2004 11:11
Locatie: Groningen

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Compass » 15 nov 2015 15:39

Hallo Theo,

Trijnko Nap was inderdaad een mannetje van Carebeka Delfzijl en daarvan kende ik hem ook.
Dat we in Rotterdam waren bij Intershitra was vlak vóór we naar Kiel zijn afgereisd. Het schip zag ik voor het eerst in Kiel.

Maar wederom eureka want ik heb onze dialoog weer terug weten te vinden:
Voor de liefhebbers dus de Klaas I story!
http://217.26.101.136/mfa/zeevaart/gkv/ ... story.html

Gebruikersavatar
Compass
Berichten: 3035
Lid geworden op: 22 jul 2004 11:11
Locatie: Groningen

Re: Sterke verhalen.

Bericht door Compass » 27 nov 2015 00:53

Hier weer een van Bob Kristel

Goodmorning!

"Oh hello darling!", Elaine said melodiously, "How sweet of you to drop in here! How was your voyage? Must have been rough out there, I thought of you lads all night when that horrible gale was blowing. But at last, you're here...".

Elaine is the approximately 70 year young hostess of the Seaman's Mission at Fowey and you could say she's some kind of institute. One way or another she seems to give you a kind of homecoming-feeling and that has been so already a long time.
If you would consider her words carefully, you'd notice they're a bit Hollywood-like: merely standard-phrases which could apply to anyone. But still, after the tough passage to Fowey, it felt nice.

"Can I get you drink, love?"
"I'll have a drink if you join me...", I replied.
"Oh... I'm afraid I'm on coffee, dear".
"Then coffee it is...".
"Hmm, jolly good then! I'll make us a coffee!".
I always enjoy the English habit of addressing someone of the opposite sex with love, darling, honey, though men won't do that as often as women. And, not being English, I couldn't dare to do so. I think it wouldn't be appreciated either, it is an
English thing only.

"When was the last time you were here in Fowey, darling?", Elaine asked out of the small kitchen, adding even more to that home-feeling.
"I think that was about 2 years ago. Maybe you remember that our Filipino crew sang some Christmas-carols here in the Mission after the Christmas-market?".
"Of course I remember that! That was marvelous, wasn't it?".
And she was right. The atmosphere was great, Elaine invited Fowey people and we talked, ate and drank together. The highlight of the evening was that the Filipino guys of our ship sang a couple of Christmas-carols. The singing was horrible but Elaine's
friends applauded enthusiastically. I suspect they were just being kind.

I was a young apprentice the first time I saw Elaine. Everybody on board, as well as on other ships, seemed to know her name. Quite often you heard on the Dutch inter-ship frequency: "Say hello to Elaine!", if it was heard that a ship went to Fowey.
She was quite pretty and her fame must have to do with, of course, her nice way of conversation, but also her gorgeous eye-catching fore-stem.
I have to say that in those days a well formed pretty woman, 20 years more (life-)experience than I had, could bring up fantasies if you're a young seaman and already months from home...

In those days Fowey was a very industrious and busy port. But nowadays the port is only having 2 ships per week at the max. Weeks pass without a ship, it's a miracle Elaine manages to keep the Mission open!
I remember that in the old days we had to wait in some kind of creek, forward 2 anchors, stern lines on a buoy and 2 ships alongside us. Packs like this could be found on several places on the river. A stay in Fowey could last more than a week and
luckily there was this water-taxi bringing you to the pretty town for a pound. Or to Elaine of course, if you wanted to.

But let's go back to couple of days ago: Elaine and I had a superficial polite conversation on memories of old Fowey, and when our conversation stocked I asked:
"Am I rude if I'd ask you how long you've been here as the keeper of the Seaman's Mission?"
"No love, you couldn't ever be rude to me... Good heavens, it must have been nearly 30 years now! Oh gosh, isn't time flying? So many friends have gone ever since. So many things have changed...".
"Well, you haven't changed much...".
"Oh darling, thank you, that is so sweet of you...", and she tapped my hand lightly.

Maybe a bit surprised of her own little gesture of affection, she suddenly said firmly:
"You look tired, love, it had been a rough couple of days for you. Why don't you go on board and have a good night sleep?".
I still don't know if this was a nice way to end our chat, though I have to admit that I felt really tired.
"Thanks for the coffee and many thanks for our chat. I guess I'll be back within a couple of years..."
"Do come back soon, darling! Be safe, safe voyages and a happy Christmas!"

At the door I turned around for a last goodbye to Elaine, but she was already in conversation with another sailor, as I heard: Oh darling, good to see you! How sweet of you to drop by

Bob Kristel



Received: from MPD at Globe Wireless;
Thu, 26 Nov 2015 22:22 UTC

v+d
Berichten: 4502
Lid geworden op: 20 jun 2011 19:56

Re: Sterke verhalen.

Bericht door v+d » 27 nov 2015 09:03

Mooi Bob, je ziet het zo voor je!

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Bing [Bot], doppie, dp geuze en 16 gasten