Kunstpaviljoen Lauwersoog

Een gezellig, leuk en informatief Scheepvaartforum
Gebruikersavatar
Jos Komen
Berichten: 31702
Lid geworden op: 21 jul 2004 19:44
Locatie: Heiloo
Contacteer:

Re: Kunstpaviljoen Lauwersoog

Bericht door Jos Komen » 23 jun 2015 13:43

Van Geurt Busser. :wink:

Warffum 20-6-2015
Beste mensen,

We gaan de zomer in na een wisselvallig voorjaar. Zo is onlangs mijn derde nieuwe ankerketting gebroken tijdens ZW storm, 40 cm verlaging, ongemakkelijk. Maarten Westmaas, schrijver/ fotograaf, was mee voor een boek over de Wadden. KNRM bracht hulp. Vanaf ½ februari heb ik na 5 jaar weer grote aquarellen gemaakt (110/160 cm). Formaat 110/ 240 cm is 5 keer zo bewerkelijk. In 1980 kocht ik in jeugdige overmoed een rol aquarelpapier van 1.80/50 meter. Daar hadden 3 man uit de productie van papierfabriek Schut een week aan gewerkt. Ik droom nog van een aquarel van 1.80/ 3 meter. Wie weet, bij leven en welzijn.....

Mijn grootste aquarel is deze zomer tot 13-9-2015 te zien in Museum Belvedère.

Het lijkt erop dat het megalomane kunstpaviljoen Eb en Vloed (soort vliegende schotel op palen in havenkom Lauwersoog) niet doorgaat. Stichting OW! (Oneindig Wad) wil zich inzetten voor een alternatief dat passend is in het gebied. Zie bijlage, “concert des levens...”

We denken dat onze plannen voor ½ tot ¼ van het bedrag nodig voor Eb en Vloed (€ 4.5 miljoen) te verwerkelijken zijn. Hiervoor zullen we alle gebruikelijke en ongebruikelijke middelen inzetten.

Je hoort ervan, een goede zomer, tot de volgende,

Geurt Busser- Waddenschilder


Van het concert des levens krijgt niemand een program. (Vondel)
December 1986 heb ik tot donker geschilderd in het Lauwersmeer. Het is koud, diezig weer met een bleek zonnetje. Daarna snel naar stad (Groningen) om vóór sluitingstijd boodschappen te doen en nog even naar het café. Het bier smaakt goed en dan heb ik meestal ook goed geschilderd. “Wat een mooie dag,” zeg ik helemaal tevreden. “Woar komst vot, “ vraagt mijn buurman aan de bar. Hij zit daar al even en we bevinden ons duidelijk niet op dezelfde planeet. “Ik bin wezen schilderen aan t Lauwersmeer”. “Woar schilders doe mit?” “Mit wottervaarf.” De man vertelt dat hij vorig jaar in de Martinikerk een tentoonstelling van waterverf schilderijen van het Lauwersmeer gezien heeft: “Haile grode, ik heb drijmoal entree betoald, t ging mie zuver aan t haart. Der zat veur gain dubbeltje vaarf op mor mooi dat ze waren.” Als ik vertel dat die van mij waren kijkt hij me vol ontzag aan: “schilderen heb ik gain verstand van, meziek is mien vak. Summige speulen noten, aandern moaken muziek. Doe moaks meziek.” Zegt onze, later beroemde, zanger en promotor van volksmuziek.
Nu bevinden we ons op dezelfde planeet, dat moet gevierd want we spelen in het concert des levens waar muziek, schilderijen, dans, verhalen en avonturen samen klinken. Een concert met de onafhankelijkheid van de natuur, zonder noten of program bij het ritme van zon en maan.

Denkrichting voor een Waddenmuseum op Lauwersoog,
- waar alle disciplines uit dit “concert des levens” samen komen en elkaar versterken.
- waar het gebied zélf een stem krijgt tegenover de treurnis die er vaak vanaf de wal over wordt uitgestort. Stilte verdwijnt door het geroep om stilte. Ruimte, rust, weidsheid en open horizon kun je niet benadrukken of versterken.
- dat zowel fysiek als psychisch een sterke uitstraling heeft: Statuten Stichting OW! Artikel 2.3: “...uit het besef dat dankzij deze waarden van dit gebied een harmonie van de mens in zichzelf en in zijn omgeving mogelijk is ….”
- Dat vanuit de ziel en beleving van het gebied een sterk verhaal laat horen, onafhankelijk van markt of mode.
- dat gedragen wordt door de plaatselijke bevolking.
- dat, ook hierdoor, zichzelf in hoge mate kan bedruipen.
- dat samenwerkt met andere instellingen uit ons gebied in de drie Waddenlanden.
- dat kortom een levend centrum is voor het hele Werelderfgoed Waddenzee.

We gaan deze zomer ideeën en plannen uitwerken, iedere hulp of suggestie voor praktische uitwerking is welkom. Wij brengen ons werkzame leven door op de Waddenzee met een denkrichting die moeilijk in ambtelijke termen te vatten is. Toch verdient deze denkrichting een stem. In dit museum op Lauwersoog.

Geurt Busser- Waddenschilder

voorzitter Stichting OW! Oneindig Wad.
lid Nederlandse Vereniging van Zeeschilders.






Gebruikersavatar
Jos Komen
Berichten: 31702
Lid geworden op: 21 jul 2004 19:44
Locatie: Heiloo
Contacteer:

Re: Kunstpaviljoen Lauwersoog

Bericht door Jos Komen » 05 okt 2015 22:58

Het laatste nieuws van Geurt Busser. :wink:
Busser.jpg
Busser.jpg (167.29 KiB) 1414 keer bekeken
Beste mensen,
Het jaar begon mooi: Mijn grootste aquarel is geëxposeerd bij de zomertentoonstelling in museum Belvedère, 13000 bezoekers (bijlage). Vanaf half februari weer op grote formaten (110/160) geschilderd.

Noordpolderzijl is dichtgeslibd zodat de reistijd naar mijn werkgebied nu 4 ½ uur is ipv. 1 ½ uur. Maar het was een mooie zomer met lange dagen en ik keek uit om in september, als de zon lager overgaat en de waterverf minder snel droogt, weer door te gaan op de grote formaten.

Laatste weken augustus gewerkt aan NAM schade huis, op 5 september ging ik naar Lauwersoog voor een voorlichtingsbijeenkomst en om het schip klaar te maken voor het grote werk…Ik trof een kale vlakte waar zware machines alles afgraven, schip vrijwel onbereikbaar. Op de bijeenkomst vernam ik dat er een toeristisch belevingspad komt. Ik sprak dhr. Staghouwer (gedeputeerde) aan over de ligplaats. Hij wil daar geen woorden aan vuil maken

Op 7 sept. een bespreking op het Gemeentehuis met dhr. Klompmaker (zie bijlage), mijn schip moet wijken. De 3 weken daarop heb ik mijn rijdend atelier weer bedrijfsklaar gemaakt voor grote aquarellen elders, bij de havens geïnformeerd naar een oplossing, negatief. De plaatselijke politiek benaderd, negatief. Dhr. Dalstra van Rijkswaterstaat gebeld: “Hoeveel tijd heb ik voordat de steigers weggehaald worden?” Mij werd meegedeeld dat de steigers blijven liggen: “Maar er komt een hoog hek voor met een goed slot waarvan u geen sleutel krijgt, zodat u dan met een roeibootje naar uw schip moet varen.” De laatste zin werd met enig genoegen uitgesproken, maar dat kan ik me verbeeld hebben.

Ik heb nu een tijdelijke ligplaats gevonden. De serie grote aquarellen voor dit jaar wordt voltooid. Afgelopen week weer op zee, 5 dagen, 2 grote aquarellen gemaakt (110/160 cm zie bijlage)…mét emotie.

Ik exposeer ze op mijn volgende tentoonstelling,

Tot dan,
Het goede,

Geurt Busser- Waddenschilder



From: Geurt Busser
Sent: Monday, October 5, 2015 4:03 PM

Geachte heer Klompmaker,
In ons laatste telefoongesprek heb ik beloofd dat ik u op de hoogte zou houden als ik nadere stukken had. Hierbij. Ik doe dat in het openbaar omdat mijn werk, de kunst, een algemeen belang dient van onze Nederlandse gemeenschap. U bent in dienst van, en wordt betaald door die gemeenschap. Wilt u zo vriendelijk zijn om een en ander door te geven aan de heer Dalstra.
Bedankt vast,
vr. gr.

Geurt Busser- Waddenschilder

De eerder genoemde bijlage:
Verslag:
Onderwerp: bespreking in Gemeentehuis van De Marne. 7-9-2015 over ligplaats aan steigers Lauwersoog.
Aanwezig: dhr. T. Klompmaker, gem de Marne. Louis de Jonge- schipper m.s. Noordster, Wadloopcentrum Pieterburen. Geurt Busser- Waddenschilder, schipper UQ 12
De Jonge meldt dat hij voor Wadlooptochten en rondvaarten een ligplaats binnen de dijk nodig heeft.
Busser geeft aan dat zijn belangrijke tijd er nu aankomt omdat hij in het najaar zijn grote aquarellen maakt die hij ongehinderd aan- en van boord moet kunnen vervoeren. (zie bijlage)
Omdat Noordpolderzijl dichtgeslibd is zijn beide volkomen afhankelijk van Lauwersoog voor toegang tot hun werkgebied.
In 1988 kreeg Busser een ligplaats in de Rijksvaartuigenhaven Lauwersoog omdat hij “beroepsmatig gebonden is aan het gebied.” Deze haven ging naar de gemeente, die hem verkocht aan een toeristische ondernemer met de plechtige belofte dat iedereen ongestoord zijn werkzaamheden kon blijven voortzetten. "Het zou alleen maar beter worden”. Het werd museumhaven, de palingvisser kon daar niet meer werken en verdween, de UQ 12 werd tijdens een storm ondeugdelijk verplaatst naar een ongemakkelijk neussteigertje. Busser verdween met onmin en mocht bij m.s. Triton aan de steiger liggen die zij huurden van RWS. Schipper Triton kregen elk jaar een schilderij.
Dhr. Klompmaker toont het plan voor het belevingspad onder langs de dijk en verwijst naar Rijkswaterstaat omdat de grond waaraan het boothuis van KNRM en de steiger waar de schepen liggen van RWS blijft.
Tijdens deze bespreking wordt Busser mobiel gebeld door dhr. Dalstra van RWS: “De steigers waar jullie liggen moeten weg want de gemeente wil een vrij uitzicht vanaf het belevingspad.
Busser verontwaardigd richting dhr. Klompmaker: “Mijn schip is in 1928 gebouwd als eerste échte garnalenkotter van Zoutkamp en dat zou het uitzicht bederven?! Schip en werkzaamheden zijn landelijk bekend, met onze schepen leveren wij een positieve bijdrage aan het toeristisch product Lauwersoog.”
De Jonge en Busser stellen voor om zelf een drijvende steiger te plaatsen, de meerpalen zijn nog goed. De gemeente wil dat plan niet steunen en verwijst naar RWS.
Warffum 8-9-15
Aldus gemaild naar dhr. Klompmaker, geen reactie, neem aan dat het correct is.

Bij thuiskomst vindt Busser een briefje dat dhr. Dalstra van RWS gebeld heeft en om 12.30 uur weer zal bellen. Exact 12.30 uur belt dhr. Klompmaker met de mededeling dat zijn schip daar illegaal ligt en hij niet op steun van de gemeente hoeft te rekenen bij het vinden van een alternatief, de zichtbezwaren van de gemeente gelden voor de bouwvallige steiger, niet voor de schepen. “Met het verlaten van de “museumhaven” is uw recht op een beroepsmatige ligplaats verloren, als u nog nadere stukken vindt dan hoor ik het wel.”
Busser schildert nu 50 jaar, waarvan 30 jaar met zijn tot atelierschip omgebouwde garnalenkotter. In die jaren zijn hem talloze goed of minder goed bedoelde suggesties gedaan hoe hij zijn werk wel kan doen. U kunt ervan uitgaan dat hij de enige is die weet hoe te werken in zijn vak. Als hij geen toegang meer heeft tot zijn werkgebied betekent dat het einde van 30 jaar werkzaamheden als Waddenschilder.

Het voorafgaande:

“Iedereen kan wel zeggen dat hij kunstschilder is. Gaat u maar wat anders schilderen.”
Dat waren de teksten die ik te horen kreeg toen ik in 1990 ontheffing vroeg van de Natuurbeschermingswet om bij Rottum te schilderen. Na 2 zittingen en een bodemprocedure bij de Raad van State kreeg ik de ontheffing met de volgende slotzin:

Gezien Uw activiteiten in de Waddenzee spreek ik echter de intentie uit dat ik binnen de daarvoor geldende marges ook op de lange termijn Uw afhankelijkheid van de Waddenzee als Uw werkterrein, zal respecteren.
DE STAATSSECRETARIS VAN LANDBOUW,
NATUURBEHEER EN VISSERIJ,
J.J. GABOR
13- 7- 1993

Dhr. Gabor had voor de inrichting van zijn kantoor een serie van mijn (toen) grootste aquarellen aangeschaft. Met activiteiten bedoelde hij uitdrukkelijk mijn beroepsmatige werkzaamheden als Waddenschilder. Deze beroepsmatige status werd toen door lagere overheden en Rijkswaterstaat reeds lang erkend. Van deze ontheffing maak ik tot heden gebruik, bij mijn weten tot ieders tevredenheid.
Intussen heerst er lokaal een nieuwe generatie politici en ambtenaren die zich graag willen profileren. Voor hen,

Het volgende:

Open brief aan Overheid, Rijkswaterstaat, heren Staghouwer, Dalstra en Klompmaker

Ik schilder ons landschap vanaf 1967, vanaf 1973 ons noordelijk kustgebied, Lauwersmeer en Waddenzee. In 1988 kreeg ik de titel Waddenschilder voor een t.v. uitzending “van Gewest tot Gewest”. Voor mij werd dat een geuzennaam waaronder ik de waarden die ik daar vond in mijn schilderijen toonde en verdedigde in publicaties, radio en t.v. optredens, hoorzittingen en rechtszaken waaronder 5 keer voor de Raad van State.
Mijn schepen heb ik zelf gebouwd en ingericht voor mijn werkzaamheden. Het beroep Waddenschilder heb ik zelf ontwikkeld zoals ik dat nu 30 jaar doe en waarin de Waddenzee volkomen mijn leven bepaalt.
U stelt waarschijnlijk meer prijs op Waddenschilders die braaf op het atelier hun Waddenbedenksels samenstellen, maar de Waddenzee is een trots, eigenzinnig, mysterieus gebied met levend water dat zich niet laat doorgronden vanuit een kantoor of atelier aan de wal.
U beschikt over miljoenen Euro’s. U kunt bedrijven inschakelen met zware machines, multinationals binnenhalen, adviesbureaus en gebiedsontwikkelaars aanstellen. U kunt natuur maken en breken. Al wat ik heb is het werk van mijn handen.
Als u met uw miljoenen, uw macht en juridische bijstand niet in staat bent om voor mijn schip deze ligplaats te behouden dan beschouw ik dat als hetzelfde beroepsverbod waarmee gelijkgestemde overheden eerder getracht hebben om, hun onwelgevallige kunstenaars, monddood te maken.
Uw belevingspad, Kiek over Diek project enzovoort worden met grote reclameborden vermeld, met veel bombarie gepresenteerd en met geweld opgelegd aan het gebied.
Dat alles betaalt u met NAM geld uit het Waddenfonds dat bedoeld is voor natuurherstel van schade door Waddengaswinning. Daarmee is de Waddenzee het eerste natuurgebied/ Werelderfgoed dat niet alleen zijn eigen onderhoud maar ook de aantasting van zijn wezenlijke waarden moet bekostigen. Beschamend.

Alles van waarde is weerloos.
Ruimte, rust, open horizon en de vrijheid van de zee zijn weerloze waarden. Ik geef ze een stem.
Voor exposities, lobbyen en netwerken heb ik geen tijd, mijn aquarellen verkoop ik vanuit huis, in het weekend galerie open op afspraak. Na jaren met bijbaantjes kan ik als vrij, onafhankelijk kunstenaar nu 31 jaar goed bestaan. De stem van mijn werk klinkt bij particulieren, bedrijven, overheden en media maar zij komt niet boven het maatschappelijk geraas uit. Nu heb ik voor de zomer van 2016 twee tentoonstellingen afgesproken, de serie grote aquarellen van dit jaar zal ik eerder exposeren als de gelegenheid zich voordoet (in bijlages voorproefje). Misschien geven we daarmee de aanzet tot een nieuw belevingspad.
Met deze acties loop ik het risico om de geschiedenis in te gaan als een altijd zeurende kunstenaar. De tijd zal het leren.
Tot de volgende,
Het goede,
Geurt Busser- Waddenschilder

Pastorieweg 20
9989 BM
Warffum
0595423186

Gebruikersavatar
Jos Komen
Berichten: 31702
Lid geworden op: 21 jul 2004 19:44
Locatie: Heiloo
Contacteer:

Re: Kunstpaviljoen Lauwersoog

Bericht door Jos Komen » 19 okt 2015 14:59

Waddenschilder Geurt Busser uit Warffum heeft een open brief geschreven aan gedeputeerde Henk Staghouwer (CU).
HIER het artikel in het DVHN.
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.


http://www.scheepspraat.nl/

Plaats reactie