"De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Alles over boeken, schrijven, uitgevers etc.
Ab Plugge
Berichten: 218
Lid geworden op: 30 jul 2004 13:59
Locatie: Krommenie

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Ab Plugge » 20 sep 2009 20:53

hoi Ton,
bij Dekker Watersport in Zaandam staat "de Prijs" bij de scheepvaartboeken ! Een paar weken geleden in ieder geval nog 2 stuks.
Succes
groet Ab

Ton van der Sluijs

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Ton van der Sluijs » 21 sep 2009 06:27

Goedemorgen Ab :-D
Ik heb ém al besteld bij de uitgever; in ieder geval bedankt :-D :-D

Gebruikersavatar
Theo Horsten (R.I.P.)
Berichten: 7820
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Theo Horsten (R.I.P.) » 21 sep 2009 14:51

U ook bedankt, mede namens vrouw, twee katten en drie honden... :roll:
Omnia transit sed navigare necesse est

Ton van der Sluijs

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Ton van der Sluijs » 22 sep 2009 16:54

Hey Theo...
Ik heb je boek binnen en ben er meteen in begonnen :wink: Het boek "pakt" meteen; ben er blij mee. ((Mag ook wel es gezegd worden)) :mrgreen: :-D :-D

Gebruikersavatar
Theo Horsten (R.I.P.)
Berichten: 7820
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Theo Horsten (R.I.P.) » 22 sep 2009 19:13

Dat is goed om te horen, Ton. :)
Ik hoor t.z.t. graag eens hoe je er over dacht nadat je de laatste bladzijde had omgeslagen.
Of halverwege, dat is ook goed.
Omnia transit sed navigare necesse est

Ton van der Sluijs

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Ton van der Sluijs » 22 sep 2009 21:51

Komt goed Theo :-D :-D

Gebruikersavatar
Vaerderij
Berichten: 1924
Lid geworden op: 28 nov 2004 09:53
Locatie: Spoolde, Zwolle

WO II

Bericht door Vaerderij » 23 sep 2009 21:49

Theo Horsten schreef: Ik ga sluiten. Mijn koffertje staat gepakt. Ik rij vannacht op halfdrie naar Thessaloniki en vlieg om zes uur via Budapest naar Amsterdam. Even tien dagen iets anders. Behalve iedereen weer eens even zien, is de voornaamste reden van de reis een interview voor de eerder genoemde "oral history" van de Tweede Wereldoorlog. Maandag een voorgesprek en donderdag voor de camera. Dan komen "De prijs" en de personen die daarin ten tonele worden gevoerd heel zeker ter sprake. :)
Theo, veel sterke en succes morgen.

Ik ben benieuwd of er ook nog mensen worden geïnterviewd die iets kunnen vertellen over de verschrikkingen in de Japanse kampen in Azie. Duizenden zeevarenden en familieleden werden immers door de Jap geïnterneerd in onder andere Indië.

Ik heb de laatste dagen een en ander gelezen en gesproken met mensen die geïnterneerd zijn geweest

Naast de verschrikkingen die ze hebben meegemaakt in de kampen zit het onbegrip hun nog steeds dwars die zij hebben ondervonden tijdens hun terugkeer en/of verlofperiode in Nederland.

Zonder steun en offers van de Nederlandse koopvaardij hadden waarschijnlijk de Japanners ook Australie overlopen en had het veel langer geduurd voordat Japan had gecapituleerd.

Ik las: Footsteps in memories and …… geschreven door Marie Briggs – Koning, docher van KPM kapitein Hermanus Koning en Bandjir, Een Indische kroniek 1935-1950, geschreven door Truus Hobma – Glastra. Truus was getrouwd met KPM-stuurman Gerben Hobma. Haar man voer op de Sloet van Beele toen die door Japanse vliegtuigen op 17 februari 1942 tot zinken werd gebracht. Hobma overleefde deze ramp maar werd later net als zijn vrouw geïnterneerd.

Ook Marie Briggs (toen nog Koning), werd met haar moeder, 2 zussen en broer geïnterneerd in kamp Tjideng - Batavia. Haar broertje verhuisde op 10 jarige leeftijd naar een kamp voor mannen en jongens. Op 24 augustus 1945, de dag dat de kampbewoners hoorden dat de Japanners 9 dagen eerder op 15 augustus waren gecapituleerd, overleed haar moeder.

Aanbevolen:
Footsteps in memories and ...@ Marie Briggs-Koning..jpg
Footsteps in memories and ...@ Marie Briggs-Koning..jpg (83.55 KiB) 1021 keer bekeken
Marie says:
This story covers my early childhood years whilst living in the Netherlands East Indies. It recounts the happy and care-free years prior to the second world war and the love and care bestowed on us by my parents.
The Fall of Singapore followed by the Bombing of Padang, Sumatra, resulted in my family having to part from my father and flee through the jungle of Sumatra to its most southern point. From here we caught the last boat to Java whilst my father, a Dutch Captain of a KPM ship, joined the other Allied ships. Where did these ships go? What was their fate? What did they do? Just as well we did not know that my father's ship was sunk in the Bay of Bengal! Then his period in Townsville, Australia, followed by joining other Dutch merchant seamen sailing in the dangerous waters around New Guinea as part of the Allied fleet. The bravery of these sailors, as recorded in Captain Maan's memoirs, was not recognised by many Australians. Yet for those who struggled across the Kokoda track from Port Moresby, these ships were essential in transporting tanks and supplies to the other side of Papua New Guinea... to Milne Bay, Oro Bay and Buna.
The Japanese caught up with my mother and her four children in Java, and from there we were interned in concentration camps. Life in Camp Kareës was hard; and it was here that boys of 10 and over were taken from their mothers ... for many it was the last they saw of their families. Life was even worse in Tjideng under Captain Sonei's rule where many died from starvation, including my mother, and others were brutally punished for committing the slightest offences. At the end of the war on 15 August 1945, many POW's and civilian internees were still confined to the camps until liberated by Allied troops which for us, was not until after the British arrived about the middle of September 1945.
While many people around the world celebrated the end of the war, we ... who had survived all the above, were now at risk of being killed as we were thrust into another war - The Indonesian Revolution. At that time, Dutch ships in Australian ports were black-banned by the Australian wharf labourers, thereby diminishing assistance to provide us with much needed supplies of food, medicines

Meer informatie over het boek en het intrigerend boekomslag:
http://marken.customer.netspace.net.au/index.html
http://marken.customer.netspace.net.au/bookinfo.html

En dan nog:
Bandjir T.Y. Hobma Glastra.jpg
Bandjir T.Y. Hobma Glastra.jpg (62.86 KiB) 1021 keer bekeken
Anne
Laatst gewijzigd door Vaerderij op 24 sep 2009 09:57, 3 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 11656
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Harry G. Hogeboom » 24 sep 2009 08:46

Naast de verschrikkingen die ze hebben meegemaakt in de kampen zit het onbegrip hun nog steeds dwars die zij hebben ondervonden tijdens hun terugkeer en/of verlofperiode in Nederland.
Anne et all,

Je hoeft je niet "bijzonder" te verdiepen in de houding van de Nederlandse Regering ( lees zakelijke interesses!) na WW2 met Japan om vrijwel onmiddellijk je nekhaar flink overeind te krijgen. Veel van die " koeien liggen in de sloot" en het heeft geen zin om ze er hier uit te gaan halen, voor de direct betrokkenen of hun nazaten ligt dat wel FF anders vanzelf. Theo maakte onlangs nog een opmerking over het feit dat b.v. " geen enkele Japanse duikbootkommandant ooit voor een krijgsgerecht is gehaald"
De geschiedenis herhaald zich in " Afganistan", andere details, zelfde resultaten........... bodybags met jonge kerels die hun kinderen niet zien opgroeien...........voor WAT????
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Gebruikersavatar
Theo Horsten (R.I.P.)
Berichten: 7820
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Theo Horsten (R.I.P.) » 24 sep 2009 15:31

Anne, Harry e.a.,

Ik ben net terug. Een bijna drie uur durend interview. Wel met twee onderbrekingen voor een bakkie, maar toch intenser en vooral indringender dan ik voor mogelijk had gehouden. Ik weet niet hoeveel er na redactie en montage van zoiets overblijft, maar ik weet wel dat ze een degelijk stuk werk doen.
Voor mijn gevoel heb ik erg weinig papieren uit die tijd, maar ze waren erg blij met wat ik had en ook dat is allemaal op camera opgenomen. Die ouwe Horsten moest eens weten dat zijn prachtige handschrift en zijn persoonlijke papieren straks alom vertoond worden. Misschien weet hij het ook wel...

In hoeverre er aandacht wordt besteed aan de kampen, dat weet ik niet. Ik heb zo'n vermoeden dat dit een heel apart hoofdstuk is.

In december moeten de interviews klaar zijn; de documentaire volgt in april 2010. We zien het straks allemaal wel, maar ik heb er alle vertrouwen in. April/mei 2010 is een gunstige datum voor de presentatie van een en ander: 65 jaar na het einde van de oorlog in Europa. Dan zijn er weer allerlei herdenkingen en tv-programma's. De belangstelling voor de Tweede Wereldoorlog groeit nog steeds. Overigens zouden de mensen die moeten beslissen wie ze daar in Afghanistan de dood in gaan jagen er goed aan doen om zich toch nog wat meer in de geschiedenis van de laatste 800 jaar of zo te verdiepen. Ik begrijp dat niet zo goed; niet de moed om te erkennen dat dit nooit met militaire middelen gewonnen kan worden? Angst om te erkennen dat al die jonge kerels uiteindelijk voor niets zijn gestorven? Maar ik dwaal af.
Omnia transit sed navigare necesse est

Rose
Berichten: 332
Lid geworden op: 12 aug 2005 11:20
Locatie: Westzaan

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Rose » 24 sep 2009 22:01

Het blijft zeer belangrijk om 'oorlogsverhalen' te publiceren.
De mensen die het bewust hebben meegemaakt dunnen uit.
Havenmuts
Geniet !
Elke dag is er weer eentje !

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 11656
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Harry G. Hogeboom » 25 sep 2009 00:54

Hallo allemaal,
toch nog wat meer in de geschiedenis van de laatste 800 jaar of zo te verdiepen. Ik begrijp dat niet zo goed; niet de moed om te erkennen dat dit nooit met militaire middelen gewonnen kan worden? Angst om te erkennen dat al die jonge kerels uiteindelijk voor niets zijn gestorven? Maar ik dwaal af.
Tja, da's maar net hoe je het bekijkt, IK denk dat je dus helemaal NIET afdwaalt, meer " da's waar het om draait" zeker in het licht gezien van " De Prijs"............. " lessen leren" etc. etc. misschien is dit niet het juiste forum gedachtig " Laten we het leuk houden etc. etc." :lol:
En dit soort serieuze onderwerpen hebben de tendens " de zaken lekker OP te warmen" EN " de rest is geschiedenis" ( Oomuh Koomuh boos ........ kennuh we nait hebbuh!! :lol: )
Wat Afganistan betreft blijkt dus overduidelijk dat we NIET alleen slecht zijn geinformeerd betreffende de Geschiedenis en NOG slechter wat betreft " hebben we van die geschiedenis geleerd en DE Prijs niet voor niets betaald...............

"I Have a dream" sprak Marthen Luther King en WAT is 2000 jaar " in DE Geschiedenis" :roll:

" Misschien- heel misschien" moeten we het " Breder zien" :roll:
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Gebruikersavatar
Jos Komen (R.I.P)
Berichten: 32270
Lid geworden op: 21 jul 2004 19:44
Locatie: Heiloo
Contacteer:

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Jos Komen (R.I.P) » 25 sep 2009 01:18

Oomuh Koomuh boos
Inderdaad, 100 strafregels en die donderse Hogeboom moet een kwartier in de hoek staan om zijn zondes te overdenken. :lol:
Ga Pitt'n.
All the best
Jos
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.


http://www.scheepspraat.nl/

Ton van der Sluijs

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Ton van der Sluijs » 25 sep 2009 06:40

Jos :-D doe je scherm uit 8) ik ga schrijven :wink: :wink: :mrgreen:
Het is nog zuurder, te bedenken, dat de meeste oorlogen, die de laatste 150 jaar zijn gevoerd, "georganiseerde oorlogen" zijn geweest. Ze hadden maar twéé doelen: a de machtigen verdienden geld door geld uit te lenen óm de oorlog te kunnen voeren en later verdienden ze aan de wederopbouw. B Hitler verklapte al zonderte beseffen waar het uiteindelijk om draait LEBENSRAUM!! Ergens op het internet staat een document uit 1957, waar Eisenhower in stelde dat we rond 2000 met overbevolking te maken kunnen krijgen en dat dat middels geenscenseerde oorlogen, ziektes en natuurrampen onder de duim gehouden zou moeten worden. (snap U het?!?!?).
Nu is een WW3 voor alle partijen te duur maar er zijn anderen middelen: Tandpasta.... zit fluor in ; dat vlakt de emotie wat af en je botten ook. (op Kamtsjatka kregen de gevangen fluor om de emoties (lees opstand) de kop in te drukken. De griepprik. Zit Thimoseral (kwikverbinding) in om het vaccin stabiel te houden maar kwik vreet hersencellen weg(Alzheimer) Aluminiumoxide (kankerverwekkend)
Zeep en shampoo sodium laureth sulphate... laat het lekker schuimen MAAR.... is kankerverwekkend; de fabrikanten weten het.. Tik het onderwerp Chemtrails maar es in.... Worden we NU wakker?
Bejaardenzorg. Ik noem bejaardenhuizen "stille gaskamers" mensen liggen soms een dag in hun eigen vuil, gaan 1keer per week in bad.. mensonterend onder het mom van "er is geen geld" Door een bejaarde het gevoel te geven "dat ie uitgekakt is in de maatschappij" ze aan hun lot over te laten, gaan ze eerder dood van ellende. (Lebensraum?)
Er is al jaaaren een oorlog aan de gang, maar deze is zo geniepig, zo stil en het gaat gewoon door.... IK wens U allen een goede nacht zou meester GBJ hebben gezegd

Gebruikersavatar
Theo Horsten (R.I.P.)
Berichten: 7820
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Theo Horsten (R.I.P.) » 25 sep 2009 10:00

Samenzweringstheorieen wijken voor mij werkelijk te veel af van het oorspronkelijke onderwerp en daar wil ik dan ook verder niet op ingaan.

Het besef dat oorlogen zinloos zijn, zullen de meesten van ons waarschijnlijk wel hebben. Toch zullen de mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan de kant van de geallieerden vochten merendeels het gevoel hebben gehad dat ze voor een goede zaak vochten.
En terecht.
Nederland was door de Duitsers onder de voet gelopen en bezet en ook in de rest van Europa hielden de Duitsers huis. Dat moest gestopt worden. Ze vochten voor de mensen thuis. Ze sneuvelden ook voor de mensen thuis. Ik vermijd met opzet de geijkte en nogal gedragen uitdrukkingen als: "Zij vochten voor de vrijheid!" of: "Zij stierven voor onze vrijheid!" Dat gevoel zullen ze ook zelf vast veel minder hebben gehad. Ze deden wat ze moesten doen. Jan Campert schreef het al - een tikje gedragen:

Wat kan een man oprecht en trouw,
nog doen in zulk een tijd ?
Hij kust zijn kind, hij kust zijn vrouw
en strijd den ijdlen strijd.


Om bij de koopvaardij te blijven: ze voeren en ze moesten blijven varen. Ze hadden geen keus, maar ze deden het wel. Ze waren er niet voor opgeleid, maar ze redden zich er naar beste weten en kunnen mee en leerden snel.

De vrouwen, kinderen en andere nabestaanden van de ruim 2000 man van de koopvaardij die tijdens de oorlog sneuvelden, zullen ondanks hun verdriet en het gevoel van verlies eveneens voor het merendeel het gevoel hebben gehad dat ze voor de goede zaak en heel zeker niet voor niets die hoge prijs hadden betaald. Hetzelfde geldt voor hen die wel terugkeerden maar wier leven ook nooit meer zou worden zoals het voor 1940 was geweest. Ook zij betaalden de prijs voor iets waar ze niet voor hadden gekozen en waar ze helemaal niets aan konden doen. Ook zij zullen ondanks alles zelden of nooit het gevoel hebben gehad dat het allemaal voor niets was geweest. Ik heb daar althans nooit iets van gemerkt of gehoord. Niet van hen die terugkeerden en ook niet van nabestaanden.

De verschillen met oorlogen zoals die nu in Afghanistan, zullen voor een ieder die over een beetje gezond verstand beschikt duidelijk zijn. Wat heeft het voor zin gehad als je daar in die troosteloze en hopeloze woestenij sterft? Hebben je nabestaanden dan ook het gevoel dat je voor de goede zaak gesneuveld bent? Dat lijkt me moeilijk. Als mijn zoon daar stierf, zou ik dat gevoel heel zeker niet hebben. Ik zou me moeten trachten te verzoenen met de gedachte dat hij omgekomen was bij het uitoefenen van een beroep waar hij zelf voor gekozen had. Dat lijkt me moeilijk, maar veel anders heb je in zo'n geval niet. Je verzoenen met de dood van een jong mens die bezig was de hoogste berg te beklimmen of een riskante reis te maken waar hij altijd van had gedroomd - maakt niet uit of dat nu met een roeiboot of met een ruimteschip is - lijkt me makkelijker.

Tussen de koopvaardij in de Tweede Wereldoorlog en onze "opbouwmissie" in Afghanistan zit echter nog iets anders. Tussen 1946 en 1949 vochten we in het toenmalige Nederlands-Indie twee "politionele acties" uit. Dat was net zo'n fraai woord als nu onze "opbouwmissie" in Afghanistand. Zoals we nu simpelweg verwikkeld zijn geraakt in een smerige guerillaoorlog, vochten we in Indie een ordinaire koloniale oorlog uit. Daar waren 110.000 (!!) jonge kerels bij betrokken en daarvan sneuvelden er krap 5000. Waar stierven die voor? We verloren die koloniale oorlog en over de vraag of dat al dan niet terecht was, wil ik het hier niet hebben. Vast staat echter dat het daar in Indie voor het overgrote deel dienstplichtigen waren. Die hadden daar niet voor gekozen. Ze moesten en ze gingen en ze sneuvelden en zoals het nu voor velen hard zal zijn als we ons uit Afghanistan terug (moeten) trekken, moet het voor heel velen ook erg hard zijn geweest toen we Indie opgaven - op moesten geven. Waar waren die 5000 kerels dan voor gestorven?

110.000 man in Indie en 5000 doden Dat is ongeveer 4,5 procent.
12.000 man koopvaardij en 2000 doden. Dat is ongeveer 17 procent.

Dat was een enorm offer, maar voor een goede zaak. Daarom is het toch werkelijk onvoorstelbaar dat toen de mensen die gisteren mijn verhaal hebben gehoord, bij het ministerie aanklopten om ook een stukje van de subsidie die was uitgetrokken voor het project "Erfgoed van de oorlog" tegenover een ambtenaar kwamen te staan die verbaasd vroeg: "De Koopvaardij? Heeft die dan ook meegedaan aan de Tweede Wereldoorlog?"
In zo'n geval kun je beter glimlachend de schouders ophalen dan je boos maken. Je kunt je energie beter besteden met te trachten de mensen iets wijzer te maken en daarom ben ik blij dat ik met mijn boek het een en ander heb losgemaakt. Ik ben ook blij dat de belangstelling voor geschiedenis in het algemeen en voor de Tweede Wereldoorlog in het bijzonder, nog steeds toeneemt. Daar wordt misschien voorkomen dat er over vijftig of zestig jaar iemand bij een ambtenaar om subsidie komt en dat die dan zegt: "Afghanistan? Hebben de Nederlanders daar dan ook iets mee te maken gehad?"
Omnia transit sed navigare necesse est

beusekompeter
Berichten: 493
Lid geworden op: 17 jan 2006 19:25
Locatie: velserbroek

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door beusekompeter » 25 sep 2009 11:14

Het ergste is oorlog gaat altijd om De Drie K,,,
TE weten K.. , Kerk en Kapitaal en daar is niet tegen te vechten.
Dat is zo diep in het hersen stelsel verweven dat niemand daar
aan ontkomt, JALOERS. gr beus
neilki slip

Gebruikersavatar
Harry G. Hogeboom
Berichten: 11656
Lid geworden op: 22 jul 2004 02:07
Locatie: Canada

Re: "De Prijs" Het nieuwe boek van Theo Horsten

Bericht door Harry G. Hogeboom » 26 sep 2009 09:51

Als mijn zoon daar stierf, zou ik dat gevoel heel zeker niet hebben.
Hallo Theo,
Ik ken "persoonlijk" iemand hier- hij is stomtoevallig een kollega zeeman en OOK nog een "ouwe op een schip" en een GOEIE ook!!!- die met zo iets moet "verder" leven.
Ik kan zo gauw nu niet de kopie van de condoleance brief vinden die ik hem een paar jaar terug schreef n.a.v. zijn verschrikkelijke belevenis, maar woorden van de strekking waren dat:

" we alleen maar kunnen bidden en hopen dat er over 50 jaar mensen zijn in Afganistan die net zo dankbaar zijn voor het " offer" van zijn zoon als dat ik en VEELEN met mij NU nog zijn in Nederland voor de vele offers van Canadezen ( en anderen) in 1945"

Velen " die ZOO nodig vinden dat we daaaar moeten zijn" blijven ZELF lekker thuis ( OF gaan alleen even voor een TV shot!!)- WIE dat vindt moet dan maar een voorbeeld aan Karel Doorman nemen!! DAN tik ik "an de pette"

Ik sluit me verder geheel bij jouw woorden aan en ga verder met " strafregels schrijven" :lol: :lol: ik mot ze Maandagochtend in Grunnig'n inleveren............ :lol:

PS.je: Ik heb inmiddels die bewuste brief gevonden en m'n geheugen had me nog niet in de steek gelaten- bovengenoemd citaat klopt- ik had het in de brief over 60 jaar- maar in het veen zien we neem ik aan niet op een turfje :wink: Het bleek OOk, en ik herinner me dat nu weer, een geplaatste ingezonden brief aan de Halifax Herald te zijn-Augustus 2006 n.a.v. deze Canadese jongens die niet terug kwamen uit Afganistan.
MVG HGH.
"Don't sweat the small stuff"

Plaats reactie