De Kim

Alles over boeken, schrijven, uitgevers etc.

Belangstelling voor dit boek?

Ja
25
69%
Misschien...
4
11%
Nee
7
19%
 
Totaal aantal stemmen: 36

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7660
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door Theo Horsten » 19 nov 2010 11:03

Bij Bol kunnen nu zowel DE PRIJS als DE KIM doorgebladerd worden. Van De Prijs het voorwerk en 19 pagina's en van De kim het voorwerk en het volledige eerste hoofdstuk.

Het zou mooi zijn als er bij De kim een stuk of wat mensen hun beoordeling zouden willen geven - "Reviews" noemen ze dat bij Bol in goed Nederlands. :wink:
Voor de eerste zes die dat doen, stel ik een exemplaar van mijn volgende boek ter beschikking. Daar moet ik nog aan beginnen, dus enig geduld is wel vereist, maar wat in het vat zit... :)
Website: Schepen & Boeken

Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Gebruikersavatar
Albert
Berichten: 3187
Lid geworden op: 04 jan 2005 14:10
Locatie: Purmerend

Re: De Kim

Bericht door Albert » 30 nov 2010 13:41

Hallo Theo,

Heb na het lezen van “De Kim” alles een tijdje laten bezinken.

Tot ongeveer op de helft had ik moeite om er in te komen. Dat ligt niet aan je schrijfstijl die, zoals ik al eens zei, minstens gelijk zoniet beter is dan die van Jan de Hartog. Nee, het lag puur aan het feit dat het verhaal me niet pakte. Waarom? Het kan voor een deel aan mijn stemming/gemoedstoestand hebben gelegen - ik was toen, zachtjes uitgedrukt, nogal ongedurig – maar ook het verhaal op zich trok me, buiten het nautische gebeuren, aanvankelijk niet zo aan. Had ik voor de eerste helft vier avonden nodig, bij de tweede helft werd ik opeens bij mijn lurven gepakt en zo diep in het verhaal getrokken, dat ik het in een keer móést uitlezen.

Ja, ik vind het een goed boek met, vooral aan het eind, een paar verassende wendingen. Toch, is voor mij “De Prijs”, een boek dat ik nu al twee keer gelezen heb en eerdaags weer zal lezen, jouw absolute topper. Trouwens, ook “Vroeger had je lol” verzameld bij mij geen stof.

Iets heel anders. Al weer een tijd terug refereerde je aan een of twee regels van een lied uit “De Jantjes”. Nu heeft de operette vereniging hier, daar een aantal voorstellingen van gegeven en die ook op een CD ROM gezet. Nu ben ik zelf beslist geen operette liefhebber maar dit stukje “volkstoneel” van Herman Bouber (uit 1920), was iets waarvan ik genoten heb. Jammer genoeg waren de cd’s meteen uitverkocht en werden er geen nieuwe meer aangemaakt. Gelukkig ken ik een van de koorleden en die heeft, met toestemming, twee kopieën voor me gemaakt. Mocht je er een willen hebben, stuur me dan je postadres, dan krijg je die - ijs, weder en poststaking dienende - gratis in de bus.

Vriendelijke groet,

Albert
"MAY YOUR BIG JIB DRAW"

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7660
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door Theo Horsten » 30 nov 2010 14:31

Hallo Albert,

Bedankt voor je reactie op "De kim". Ja, het is een heel ander boek dan "De Prijs" en ook alweer 33 jaar geleden geschreven. Tussen dat moment en het schrijven van "De Prijs" is veel gebeurd en ben ik minstens twee keer veranderd. Die verschillen kunnen niet anders dan merkbaar zijn in wat je schrijft. Een belangrijk verschil is verder dat "De kim" weliswaar voortgekomen is uit drie persoonlijke ervaringen, maar die hadden niets met elkaar te maken. Die heb ik alleen samengevoegd omdat ik daar een goed verhaal in zag en dus blijft het een verhaal, fictie en verder niets.

"De Prijs" was een boek dat ik absoluut wilde schrijven. Dat is ook fictie, maar gebaseerd op feiten, op dingen die gebeurd zijn. In het leven van mijn vader, in mijn leven en het leven van twaalfduizend mensen van de Nederlandse koopvaardij tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ik heb getracht zo dicht mogelijk bij de waarheid te blijven, ook in de gedeelten die ik niet wist en waar ik naar moest gissen. De ervaring leert echter dat, als je van het begin af aan de waarheid zo dicht mogelijk volgt, er een gerede kans bestaat dat je goed gist. Niets is toevallig en in alles zit een bepaalde logica.
Vanzelfsprekend levert dat uitgangspunt en die benadering een heel ander boek op.

Ja, die cd wil ik wel graag hebben, Albert. Ik stuur je mijn postadres in een PB.
Nu alvast bedankt voor je moeite.
Website: Schepen & Boeken

Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Teamspirit
Berichten: 164
Lid geworden op: 25 mei 2008 09:56
Locatie: onder de rook van R'dam
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door Teamspirit » 10 dec 2010 17:07

Heb het boek vandaag besteld, evenals de De prijs. Als het goed is dinsdag binnen. :) Ik ben benieuwd naar de boeken, na wat ik hier allemaal gelezen heb. :)
it's better to be hated for what you are, than to be loved for what you are not.

Les yeux disent ce que les mots ne peuvent pas exprimer

g.h.hagels
Berichten: 350
Lid geworden op: 25 okt 2008 01:58
Locatie: Hoogezand

Re: De Kim

Bericht door g.h.hagels » 10 dec 2010 23:20

Volgens mij krijg je er geen spijt van, heb de Prijs al voor
de 2e maal gelezen , en de Kim is mij door mijn vrouw al
eens afgepakt , met de woorden , geniet er nu even van.
De Kim heb ik met sinterlaas gekregen , en kan er niet
mee ophouden met lezen , maar dat is mijn mening.

Vr Gr Gerrit H Hagels. :-D

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7660
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door Theo Horsten » 11 dec 2010 06:36

Kijk, Gerrit, dat zijn recensies die een mens plezier doen, zo op de vroege zaterdagmorgen. :-D
Het zijn twee totaal verschillende boeken.
Over "De kim" ben ik na 33 jaar nog steeds tevreden en "De prijs" had ik 33 jaar geleden niet kunnen schrijven. Niet zó.
Sinds gisteren heb ik mijn vrijheid terug; eindelijk is die vertaling die maanden als een steen om mijn nek heeft gehangen, klaar en de deur uit, naar de uitgeverij.
Ik kan ik weer met mijn tijd doen wat ik wil.
Ik ga de verhalen schrijven die ik al zo lang wil schrijven en die bundelen.

Afbeelding

Het kleine zwarte Moleskine boekje - een onmisbaar hulpmiddel - begint zich aardig te vullen met aantekeningen en nu ik eindelijk ook tijd heb om mijn nieuwe kamer in te richten, moeten de aantekeningen van vele jaren voor die verhalen ook uit hoeken en gaten, dozen en mappen, schriften en boekjes en zo tevoorschijn komen. Die aantekeningen gaan soms wel twintig jaar terug, dus het wordt echt wel tijd om daar nu eindelijk eens iets mee te doen.
Ach, het houdt me van de straat en uit de kroeg... :-D
En als ik er ook nog mensen een plezier mee doe, is het helemaal mooi.
Website: Schepen & Boeken

Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Gebruikersavatar
gerard tenerife
Berichten: 4666
Lid geworden op: 22 mei 2009 21:01
Locatie: valle san lorenzo,tenerife,spanje

Re: De Kim

Bericht door gerard tenerife » 11 dec 2010 21:41

Hallo Teamspirit, De Prijs, ik heb het nu 3 maal gelezen sinds voorige kerst, 2 maal voor Theo s TV interview en een maal er na, een aangrijpend verhaal. Ik betrap me er regelmaatig op dat als ik ergens in het zonnetje zit niks te doen, dat ik bepaalde pasages in mijn geheugen aan het door nemen ben, een verhaal dat je niet los laat.
Ik ben van het jaar een goeie jongen geweest dus neem ik aan dat de kerstman me de Kim brengt, ik ben er haast bang voor, want ik dacht niet dat je De Prijs kan verbeteren.
Heel veel lees plezier gewenst van Gerard
een pessimist is een optimist met veel ervaring.

Teamspirit
Berichten: 164
Lid geworden op: 25 mei 2008 09:56
Locatie: onder de rook van R'dam
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door Teamspirit » 16 dec 2010 08:50

Ik ben Nu op pagina 51 En wat mij opvalt zijn de grote hoeveelheid redactionele fouten, woorden die aan elkaar zitten, punten die vergeten zijn, zinnen waar een lidwoord ontbreekt. De reden dat het mij misschien meer opvalt is dat mijn moeder jarenlang boeken heeft "gemaakt", dus het hierboven genoemde redactionele werk ook deed, en dat zit er bij mij ook ingebakken als ik een werkstuk moet maken. Dit maakt het boek wat minder leesbaar, maar zorgt er ook voor dat je behoorlijk geconcentreerd blijft lezen waardoor je het verhaal goed meekrijgt.

Het verhaal zelf is nu al een boeiend verhaal en ik hoop het boek zo snel mogelijk uit te hebben. Als ik het boek uit heb zal ik op de inhoud terug komen zodat ik een volledig beeld heb van het verhaal en geen halve waarheden op de kombuispraattafel neer gooi.
it's better to be hated for what you are, than to be loved for what you are not.

Les yeux disent ce que les mots ne peuvent pas exprimer

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7660
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door Theo Horsten » 16 dec 2010 08:59

de grote hoeveelheid redactionele fouten,
Dat is een geheel nieuw geluid.
Geef eens snel een paar voorbeelden?
Ik heb de correctie zelf gedaan en vele boeken van anderen "persklaar" gemaakt, dus ik ben bijzonder benieuwd.
Ook De Alk heeft correcties aangebracht die we uitvoerig en tot in den treure hebben besproken.
Soms hadden ze gelijk, maar soms ook niet. Dat er nog steeds een enkele fout inzit, wil ik graag aannemen, maar een "grote hoeveelheid redactionele fouten" geloof ik simpelweg niet en al helemaal geen fouten die ten koste gaan van de leesbaarheid.

Aanvulling, tweeënhalf uur later: Ik heb die eenenvijftig pagina's die je hebt gelezen nauwkeurig doorgenomen en ben daardoor alleen nog maar benieuwder geworden naar de vele voorbeelden die je ongetwijfeld kunt opsommen. Ik heb twee dingen gevonden die we bij de controle van de PDF hadden moeten zien, maar die zowel ik als De Alk hebben gemist. Die zal jij ongetwijfeld ook hebben opgemerkt en die zie ik dan wel tussen je voorbeelden, maar voor het overige is het me werkelijk een raadsel hoe je aan die "grote hoeveelheid redactionele fouten" komt. Ik ben vijf dingen tegengekomen waarover we een discussie zouden kunnen opzetten, ook al omdat daar twee gevallen bij zijn die Van Dale niet noemt, maar Het Groene Boekje wél. Zoals iedere persklaarmaker weet - en je moeder ongetwijfeld zal kunnen bevestigen - prevaleert in dergelijke gevallen Het Groene Boekje als zijnde de officiële woordenlijst van de Nederlandse taal.

Ik heb één komma gevonden die ik misschien beter had kunnen weglaten, maar ook die ene komma is voor discussie vatbaar. Zoals je mogelijk weet, maar misschien ook niet, is de simpele komma het meest gecompliceerde leesteken dat we kennen. Niet voor niets besteedt Jan Renkema er in zijn onvolprezen en onmisbare Schrijfwijzer maar liefst veertien pagina's aan.

Spel- of taalfouten ben ik niet tegengekomen, wat niet wil zeggen dat die er niet (meer) inzitten. Woorden die "aan elkaar zitten" terwijl ze los van elkaar geschreven zouden moeten worden, ben ik evenmin tegengekomen, dus naar die voorbeelden ben ik vooral benieuwd. Die zijn interessant omdat daar erg veel fouten mee worden gemaakt; woorden los van elkaar terwijl ze aaneengeschreven (en ook dat is één woord) dienen te worden. Ja, ik kwam wat dat betreft toch iets tegen: Op een en dezelfde bladzijde, maar wel in twee verschillende alinea's, schreef ik een bepaald woord de ene keer los, de andere keer aaneen. Dat zou je opgevallen moeten zijn. Het punt is echter dat ook hierover te discussiëren valt, alleen had ik consequent moeten zijn en het beide keren of los, óf aan elkaar moeten schrijven. Overigens kom ik in je reactie twee keer een woord tegen dat aangeschreven moet worden, maar dat je onterecht los van elkaar schrijft, maar dit geheel terzijde.
Nogmaals: ik ben erg benieuwd naar je bevindingen. :?
Website: Schepen & Boeken

Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Teamspirit
Berichten: 164
Lid geworden op: 25 mei 2008 09:56
Locatie: onder de rook van R'dam
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door Teamspirit » 17 dec 2010 16:41

Op die fouten, zal ik aankomende week terugkomen. Ik zal ze opnieuw opzoeken en van uitleg voorzien. Wat me bijvoorbeeld opviel, wat dat je een nieuwe pagina (vooral na het omslaan van de pagina) met een nieuwe alinea begint. Dan ben je in het heden, en ineens nadat je de pagina hebt omgeslagen ben je in een van de gedachtes, of gesprekken met Agnetha Lindfors.

Maar goed, het woord fouten van mijn zijde is wat zwaar aangezet misschien. Maar foutjes, klinkt ook weer alsof ik er met een microscoop naar het gekeken.

Verder heb ik het boek uit, ook een groot deel in de trein gelezen, waar je toch wat minder goed leest door allerlei andere gesprekken om je heen.

Mijn eerste indruk, na 1 keer lezen, een prachtig boek met een mooi uitgewerkt verhaal, waar ik nog veel meer gedachtes, en verwikkelingen in kan gaan terug vinden. Het boek vraagt er gewoon om, om nog 2, 3, 4 keer gelezen te worden, voordat je echt de meeste details en onderliggende rode draadjes hebt uitgeplozen. Verder wil ik de gedachte van kapitein Berman op pagina 62 eruit lichten. Deze gedachte over het varen, is zo prachtig omschreven. De connectie tussen het varen, het vrij zijn en toch de verbondenheid hebben met van alles en nog wat.

En dan kan ik nu gaan beginnen aan de prijs, die vandaag is binnengekomen. :-D :) .
it's better to be hated for what you are, than to be loved for what you are not.

Les yeux disent ce que les mots ne peuvent pas exprimer

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7660
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door Theo Horsten » 18 dec 2010 07:00

Op die fouten, zal ik aankomende week terugkomen.
Ja, heel graag want ik begrijp nog steeds niet welke fouten je daarbij op het oog hebt. Ik ben vooral benieuwd naar:
  • woorden die aan elkaar zitten
  • zinnen waar een lidwoord ontbreekt
Daar komt nu ook nog bij: Wat me bijvoorbeeld opviel, wat dat je een nieuwe pagina (vooral na het omslaan van de pagina) met een nieuwe alinea begint.

Ik zie dat nergens en als het wel zo is, dan is dat nooit de bedoeling geweest. Waarom zou je zoiets doen? De verdeling in alinea's is heel belangrijk. Renkema zegt zelfs: De alinea is de belangrijkste bouwsteen van een tekst. Door de indeling in alinea's moet de opbouw van het betoog duidelijk worden. Het wel of niet invoegen van een nieuwe alinea laat je niet afhangen van een pagina-einde; die breng je heel bewust aan. Bovendien weet je tijdens het schrijven niet waar in het uiteindelijke, gedrukte boek de pagina's zullen eindigen; dat zie je pas als je de PDF ter controle onder ogen krijgt.

Hetzelfde geldt voor "witregels" - de ruimte die je openlaat als alleen een nieuwe alinea niet voldoende is om duidelijk te maken dat hier een nieuw gedeelte begint, maar dan een nieuw gedeelte dat geen nieuw hoofdstuk rechtvaardigt. Ook die witregels zijn van groot belang voor de opbouw van je verhaal. Valt een witregel tijdens het schrijven precies op de grens van twee pagina's, dan is het van belang om duidelijk aan te geven dat daar een witregel moet komen. Omdat het dankzij de tekstverwerker tegenwoordig zo makkelijk is om in een bestand van om het even hoeveel woorden - al zijn het er desnoods ook 500.000 - iets op te zoeken en iets dat telkens terugkeert met de functie "zoek en vervang" te veranderen of helemaal weg te halen, kun je bepaalde zaken in je manuscript "coderen". Als de uitgeverij het manuscript tot boek gaat bewerken, weten ze zodoende precies waar ze de tekstverwerker naar moeten laten zoeken. Daarbij is een van de afspraken dat alles wat tussen accolades staat niet mee moet worden gezet, maar uiteindelijk uit de tekst moet worden verwijderd. Dat daar de accolade voor gekozen is - deze dus: { } - komt omdat dit een teken is dat je normaal in een tekst niet gebruikt. Je beperkt je tot gewone haken ( ) en gebruikt in non-fictie eventueel ook nog rechte haken [ ] maar wel met mate want ze bevorderen de leesbaarheid niet. Dat is een kwestie van even afspreken of bij het insturen van je manuscript in je begeleidende aantekeningen vermelden. Voorbeelden van een dergelijke codering zijn {h} {t} en {p} en die betekenen respectievelijk {hoofdstuk}, {tussenkopje} en {platte tekst}. Zo kun je nog veel meer afspraken maken. Valt een witregel precies aan het eind van een pagina - let wel: een pagina ven het manuscript - dan zet je daar {witregel} om er zeker van te zijn dat die witregel niet over het hoofd wordt gezien en in de versukkeling raakt. Ik bedoel maar te zeggen: hier gaan we - en dan bedoel ik mezelf en de uitgever - heel precies mee om en dus zullen we een nieuwe pagina heel zeker niet met een nieuwe alinea beginnen enkel en alleen maar omdát het een nieuwe pagina is. Vandaar dat ik twijfel aan de juistheid van je bewering.

Verder wil ik hier heel duidelijk stellen dat ik hier zo over doorzaag - sommigen zullen het ongetwijfeld "doorzeiken" noemen :wink: - omdat je opmerkingen over "de grote hoeveelheid fouten" en dan vooral "woorden die aan elkaar zitten" en het ontbreken van lidwoorden een slechte reclame zijn, vooral omdat het de indruk wekt dat ik slordig zou zijn. Het trekt mijn vakmanschap als schrijver en vertaler en mijn kennis van de Nederlandse taal in twijfel. Daarbij heb ik het puur over het handwerk, over het schrijven van teksten en niet over de inhoud van datgene wat ik schrijf en de manier waarop ik dat doe, over de stijl. Ik bedoel: als iemand zou zeggen dat ik een waardeloos en onleesbaar verhaal heb geschreven dat als droog zand aan elkaar hangt en daarom alleen maar goed is voor de papierversnipperaar, dan is dat een mening. Het zou in een dergelijk geval wel fijn zijn als iemand die kritiek dan ook onderbouwt, maar echt belangrijk is het niet. Over smaak valt nu eenmaal niet te twisten. Uiteraard heb je liever goede kritieken en opbouwende kritieken die je soms wel, maar soms ook niet ter harte zult nemen, maar het blijven natuurlijk meningen en ook niet meer dan dat. Je staat voor wat je hebt geschreven.

Maar dit is anders en daarom zou ik het inderdaad op prijs stellen als je je kritiek op de tekst als tekst met voorbeelden toelicht. Je lovende woorden over het verhaal op zich stel ik natuurlijk ook op prijs. :-D
Het boek kreeg 33 jaar geleden alleen maar lovende kritieken en als ik het nu weer lees - wat ik voor de heruitgave, voor het omzetten naar de nieuwe spelling en de correctie intussen een keer of zes heb gedaan - sta ik er nog steeds achter.
De Prijs is een heel ander boek; of het beter is, laat ik ter beoordeling aan de lezer.
Website: Schepen & Boeken

Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Gebruikersavatar
dick/brazil
Berichten: 1936
Lid geworden op: 04 mei 2009 00:06
Locatie: São Paulo
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door dick/brazil » 18 dec 2010 13:12

@ Theo
Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd naar de reactie van Teamspirit, ik weet hoe zorgvuldig jij je boeken schrijft.

Ik kijk zelf ook wel eens vreemd tegen woorden aan die aan elkaar geschreven moeten worden, maar dat is nu eenmaal zo bepaald in de hedendaagse spelling.
Als voorbeeld; 'vrijemarkteconomie' is toch echt één woord en dient aan elkaar te worden geschreven, terwijl ik voor mijn gevoel "vrije markt economie" zou willen schrijven.
Het is denk ik een kwestie van wennen.

Enfin, laten we de reactie van Teamspirit afwachten.

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7660
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door Theo Horsten » 18 dec 2010 17:56

terwijl ik voor mijn gevoel "vrije markt economie" zou willen schrijven.
Je hebt gelijk: soms zit je er vreemd tegenaan te kijken. Maar helemaal los van elkaar, zou ook vóór de laatste spellingwijziging onjuist zijn geweest. Dan zou je vrije-markteconomie hebben moeten schrijven. Maar dat doet zelfs de Witte Spelling niet.

Toen de Witte Spelling als protest tegen de spellingwijziging opkwam, heb ik de uitgevers waar ik toen voor werkte gevraagd wat ik moest gebruiken: het Groene- of het Witte Boekje. Ze hebben allemaal de officiële spelling van de Nederlandse Taalunie aangehouden, dus het Groene Boekje. Er zijn wel een aantal uitgevers die de Witte Spelling gebruiken waarvan De Geus, Van Oorschot en Ankh-Hermes de bekendste zijn. Elsevier gebruikt voor zijn weekblad wél de Witte Spelling, maar niet voor zijn boeken.

Ik vind die tweedeling onjuist. Ik vind dat doorlopende gesleutel aan de Nederlandse taal waar we nu al meer dan tweehonderd jaar mee bezig zijn, nogal dwaas, maar eenmaal vastgesteld, vind ik wel dat je je eraan te houden hebt. Dat wil zeggen: als je gaat publiceren. Wat je privé doet, staat je uiteraard vrij. Als je de spelling Marchant van 1934 aan wil houden, moet je dat vooral doen. Wat we nu hebben is nog altijd een voortborduren op de spelling De Vries en Te Winkel van 1864 en het zou mooi zijn als ze nu eindelijk eens ophielden.

Taal is een levend iets en daardoor voortdurend aan verandering onderhevig. Er komen woorden bij en er verdwijnen woorden en daar zou het eigenlijk bij moeten blijven. Eenvormigheid in het schrijven zou er wel moeten zijn en daarom moeten ze eindelijk eens ophouden met wijzigen. Ik moet correct Nederlands volgens het Groene Boekje gebruiken en dus doe ik dat. Vooral bij vertalingen is het belangrijk dat een uitgeverij zo min mogelijk nawerk heeft en daar staan mijn manuscripten om bekend. Als ik eens wat later ben met inleveren, geeft dat niet omdat de persklaarmaker aan mijn manuscripten weinig hoeft te doen.

Is het je eigen werk, je eigen manuscript, dan blijf je voortdurend met een uitgever aan het overleggen en checken en wordt het pas definitief als jij zegt dat het zo goed is. Daarbij is het steeds uitkijken dat ze geen "fouten" corrigeren die je met opzet hebt gemaakt, zoals dat in dialoog het geval kan zijn. Goede dialoog moet een weergave zijn van hoe mensen écht praten en dat is maar zelden foutloos. Als ik op pagina 25 van "De kim" schrijf: "Vanmiddag boerekool," deelde hij ons mede, dan wil ik niet dat ze daar "boerenkool" van maken. Dat is wel juist, maar dat zegt die kok niet; die laat die tussen-n weg.

En dat betekent dus dat je werkelijk met een stofkam door de tekst moet gaan - niet één keer maar verschillende keren, wel drie of vier keer - en steeds maar weer moet overleggen voordat je eindelijk je fiat kunt geven aan de tekst zoals die zal worden gezet. Maar dan zit je al in het stadium van de PDF en zijn er al heel wat mails met bijlagen heen en weer gegaan. En krijg je dan uiteindelijk het boek in handen en je gaat lezen, dan vind je toch nog weer ergens een fout. Dat mogen er bij een niet al te omvangrijk boek zoals "De kim" met 83 000 woorden dan misschien vijf zijn, maar geen tien en zeker geen "grote hoeveelheid" binnen eenenvijftig paginas. Vandaar mijn interesse en mijn gezeik. :-D

Over leesbaarheid gesproken. Lange zinnen halen de vaart uit een verhaal, korte zinnen kunnen de vaart erin brengen en bij actie kan het zelfs bijna staccato gaan. Wie zich te buiten gaat aan lange zinnen, loopt de kans de draad kwijt te raken. En dreig je zelf de draad kwijt te raken, dan geldt dat helemaal voor je lezer. Dat wil echter niet zeggen dat je geen lange zinnen zou mógen maken. Je kunt dat doelbewust doen en zelfs Mickey Spillane, die toch actie schreef, had er een handje van. Als ik die vertaalde, hakte ik vaak zinnen in stukjes en dan werd het een stuk beter. Lange zinnen vergen veel van de lezer, eisen de aandacht op. Wat dacht je van het volgende voorbeeld en heb je enig idee wie dit geschreven zou kunnen hebben?
Veel later, toen ik, door een diepe voorkeur tot het langdurig alleenzijn bij vloeiend water of bewegelijke vlammen of het suizen van den wind, de neiging tot peinzen en inkeer ontwikkelde, die mij zoo vaak herstelde van bittere schade mij zelven gedaan, kwam ik, steeds verder ingaande tot de ruischende oorsprongen van het eigen wezen, als vanzelf tot het bladeren en mij geleidelijk verdiepen in de boeken, die van de volken, waartoe ik behoor, de oorspronkelijke droomen overleveren, en herkende daarin herhaaldelijk en met heerlijke verwondering vergezichten, verschijningen en geluiden, waarvan gij mij verteld hadt, en zoozeer vereenzelvigde dit alles zich met uw nachtelijke aanwezigheid, dat ik bijwijlen, lezende, mij het verhaal al scheen te herinneren.
Een zin van 116 woorden. Bij het maken van een krant werd je vroeger geleerd dat je je voor de gewone verslaggeving moest richten op het bevattingsvermogen van wat wij zesde klas lager onderwijs noemden, dus wat tegenwoordig groep acht heet. Zinnen van tien, maximaal twaalf woorden. Dan is dit wel iets anders. :-D
De spelling is sinds het schrijven van deze tekst - in 1925 - veranderd, maar dat "hadt" met "dt" mag zelfs vandaag nog en dat was toch wel een verrassing voor me.

Taal is en blijft boeiend.
Website: Schepen & Boeken

Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Gebruikersavatar
dick/brazil
Berichten: 1936
Lid geworden op: 04 mei 2009 00:06
Locatie: São Paulo
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door dick/brazil » 18 dec 2010 18:20

@ Theo,

Ik betrap mezelf er regelmatig op woorden of los te schrijven of een koppelteken te gebruiken.
Theo Horsten schreef:Wat dacht je van het volgende voorbeeld en heb je enig idee wie dit geschreven zou kunnen hebben?
Zou het "De afspraak" van Adriaan Roland Holst kunnen zijn ?

Gebruikersavatar
Theo Horsten
Berichten: 7660
Lid geworden op: 21 jul 2004 22:57
Locatie: N.Griekenland
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door Theo Horsten » 19 dec 2010 09:50

In een keer goed, Dick. :-D
Ik kwam kortgeleden in het bezit van een van de 186 exemplaren die van De afspraak op met de hand geschept papier werden gedrukt.
Iemand had het nodig gevonden om het oorspronkelijk blanco omslag te kleuren en daarom was het betaalbaar.
Ik vind het bijzonder moeilijk leesbaar, maar dat is nog niets vergeleken bij wat Hendrik Marsman erover schreef. :shock:
Website: Schepen & Boeken

Oh my friend we're older but no wiser
For in our hearts the dreams are still the same.
Those were the days my friend...

Gebruikersavatar
dick/brazil
Berichten: 1936
Lid geworden op: 04 mei 2009 00:06
Locatie: São Paulo
Contacteer:

Re: De Kim

Bericht door dick/brazil » 19 dec 2010 13:28

@ Theo, et al.
A. Roland Holst, ik weet niet waarom ze altijd zijn voornaam afkorten..., was goed bevriend met Johan Slauerhoff en dat zelfs tot aan Slauerhoffs dood aan toe. Slauerhoff was geen beminnelijk mens, en veel vrienden keerden zich van hem af.

In de tijd dat ik veel boeken van en over Slauerhoff las, kwam ik ook materiaal tegen van A. Roland Horst, ondanks dat de zee heel vaak in zijn proza voorkomt, heeft zijn werk me niet echt kunnen boeien, misschien was ik te jong... (in die tijd)

Toen ik op de middelbare school een twintigtal boeken moest lezen voor mijn literatuurlijst koos ik, vanwege gemakzucht, vaak wat dunnere boekjes, waarvan één van de werken van Slauerhoff. Ik moest het verhaal eerst drie keer lezen voordat ik enigszins hoogte kreeg van waar het verhaal nou eigenlijk over ging, maar toen ik het verslag na veel lezen en herlezen gemaakt had, was ik Slauerhoff gaan waarderen en werd een van mijn favoriete auteurs.

De boeken van Slauerhoff zijn mede bepalend geweest voor de keuze om te gaan varen en eigenlijk ook mede bepalend voor de keuze om Nederland te verlaten...

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast