Van sparks tot internationaal chauffeur

Hier kan iedereen alles plaatsen over zaken die actueel en interessant zijn, maar niets met scheepvaart te maken hebben.
louis holleman

Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door louis holleman » 26 apr 2013 11:37

Tja, dan maar in een wat meer voor de hand liggend topic en in Ruim 7 mag alles 8)

Ik had zo links en rechts in andere topics al eens over mijn "chauffeursloopbaan" geschreven, en in het topic "Verhalen van Jan Goedhart" kwam het ook weer ter sprake. Er valt nog wel meer te vertellen, dus maar hier.

Nadat ik eind 1978 de vaart en offshore vaarwel had gezegd, begon ik eerst als zg. verkoopinspecteur bij een dochterbedrijfje van Delta Lloyd. Spaarverzekeringen verkopen...
Affijn, er werd daar verwacht dat je argeloze mensen zoveel mogelijk geld af moest zien te troggelen om een dubieus spaarprodukt te kopen, inclusief de bijbehorende prietpraat om ze over de streep te trekken.
Na een jaar had ik daar schoon genoeg van en begon bij een makelaardij om de verzekeringstak aldaar op poten te zetten. Na zo'n twee jaar wist ik dat ook dat mijn vak niet was en ik besloot rigoereus het roer om te gooien.
Vrachtwagenrijbewijs gehaald (op zo'n moderne Opel Blitz met 1.5 ton ijzer in het bakkie) en dan maar solliciteren.

"Meneer, heeft U ervaring?" Nee, nog niet.
"Ja, maar wij willen graag ervaren chauffeurs".
Tja, na tientallen sollicitaties en evenzovele "we zullen uw naam en telefoonnummer bewaren voor het geval dat" solliciteerde ik bij een bedrijfje in Boxtel wat internationaal transport deed.
Ik wilde geen boodschappenrijder in Nederland worden, dat internationaal rijden leek me wel wat.
Affijn, ik kreeg weer het bekende antwoord van "ervaren chauffeurs" en ik vroeg de baas of die soms met ervaring geboren werden. Het bleef even stil en vervolgens alleen maar "Ehh?"
"Hoe krijg je dan in godsnaam ervaren chauffeurs als je ze de kans niet eens geeft ervaring op te doen, meneer?" Hij vond het blijkbaar een argument en ik mocht op een zaterdag langskomen om wat te proberen.
Ikke naar Boxtel, stond er een aftands Dafje met nog geen 200 pk en een oplegger met zo'n 24 ton "ijzer" zoals dat heet. Allemaal platen en bovenop een "broodje" wat alleen al 3 ton woog.
Twee kettingen om de platen en verder niks. Het Dafje moest nog dubbel geklutst worden en hij reed eerst zelf een rondje om het bedrijf op het industrieterrein om het voor te doen en toen mocht ik. Nou, dat klutsen viel niet echt mee, toen nog een paar keer achteruit de hoek om en achteruit insteken en toen zei ie "Maandagmorgen om 6 uur bij de eerste klant in Belgie lossen". In totaal 3 klanten.
Dank U wel, mijnheer! Ik kreeg een eigen kassie, de sleutel van de Daf erin, nog even voltanken en ik besloot in de loop van zondagavond maar af te taaien. Belgie is nog een heel eind.... en ik had toch een slaapcabine.
Binnendoor via grens Poppel naar een gat in den Belzjiek. Nou, dan voel je je King of the road met je 36 tonnen diesel, hoog uittorenend boven die sukkels in hun luxe autootjes.
Ai, shit, een onaangegeven haakse Z bocht in de tweebaansweg. Iets te laat in de gaten, iets te hard de bocht in, flink bijremmen en het ging goed. Nou ja, later bleek dat het broodje ijzer van 3 ton in diezelfde bocht moet zijn blijven liggen... Om 6 uur stond ik bij de eerste klant die vroeg waar dat broodje van 3 ton, wat wel op de vrachtbrief stond was gebleven. Ik wist natuurlijk van niks, er werd een aantekening op de vrachtbrief gemaakt en op naar de volgende klant. Daar weer een paar platen ijzer gelost, toen naar klant nummer 3 en toen was ik leeg. Dus braaf en trots Boxtel gebeld dat ik begin van de middag leeg was. Rijdt maar naar Clervaux, 24 ton ijzer laden en dan kom je maar hierheen. Tjessus, dat klinkt wel errug frans, het bleek in Luxemburg te liggen en ik naar die hoogovens daar. Affijn, in de loop van de avond kreeg ik mijn plaatjes staal en toen weer terug naar Boxtel, door de pukkels van de Ardennen. Ik kreeg een lamme arm van het schakelen maar kwam heelhuids thuis.

De firma Den Haan Transport, zoals het bedrijf officieel heette, draaide op vergunningen van een bedrijf in de richting van Rotjeknor. Maar het zat gewoon op het industrieterrein van Boxtel. Ouwe meuk. Ik had het gammelste bakkie gekregen, een aftandse DAF 2200 met een 2 assig dubbellucht opleggertje. De meeste banden van die autootjes en opleggers van hem waren al tig keer opgesneden en soms reed je al half op het karkasstaal. In het jaar dat ik daar gereden heb, heb ik soms wel 3 klappers op een dag gehad. Want staal weegt en mijnheer baas wilde wel zoveel mogelijk per keer vervoeren. Altijd Belgie, Luxemburg en het Ruhrgebied. Je kende op een bepaald moment blind de weg in Duisburg, Gelsenkirchen, Leverkusen of Luik. Altijd ijzer, soms ook betonnen heipalen of hout. Kettingen of sjorbanden om iets vast te zetten? Joh, gewoon rustig aan doen. Als je al de mazzel had een trailer aan te haken mèt kettingen, dan moest je ze in Boxtel in je eigen autootje gooien als je in het weekeind thuis was anders waren ze geheid pleitte.
De wagens waren altijd overladen. Dus kwam je in Venlo of waar dan ook aan de grens, dan riepen die Moffen steevast "Auf die Waage, bitte" en dan kon je weer extra D-marken de Duitse Staatskas indragen.
Het Dafje bleek een scheur in het motorblok te hebben en daardoor zat het koelwatersysteem zo ongeveer vol met bruingrijze smurrie en stond je regelmatig ergens af te koelen. Uiteindelijk was het toch een keer gedaan met het beessie en ik kreeg een Dafje met wel 230 pk (zo'n 2800 model). Nounou, 2x6 versnellingen en een bak die beter te klutsen was dan die van het 2200tje.
CN17-19sm.jpg
CN17-19sm.jpg (295.35 KiB) 3634 keer bekeken
Deze kreeg ik nog even tussendoor, een echte 320 pk-er. Ook eigendom van het bedrijf maar vercharterd aan Van Hooft in Den Bosch die er demo's mee deed. Schitterende kar, met zo'n Fuller 13-gear bak die je zonder de koppeling te gebruiken met je pink kon schakelen.
Van die 230 pk-ers had ie er een stuk of 4, dan nog een paar met 260 pk, ik meen een paar met 290 pk en de toppers waren 325 pk modellen. In totaal 15 trekkers met evenzoveel gammele trailers, waarvan een paar huiftrailers waren. Twee daarvan hadden zg. Baileytanks onder het frame hangen omdat hij eerder op het Midden Oosten had gereden toen daar nog geld te verdienen viel.
Gaandeweg begon dat vervoer weer interessant te worden en de ene na de andere kar begon op Saudi, Koeweit, Iraq of Iran te rijden. De platte ijzerwagens werden allemaal aan de kant gezet of verkocht en in plaats daarvan kwamen er allemaal huiftrailers. Ik zat echter nog steeds in het Ruhrgebied en de Ardennen te klooien.
CN17-23sm.jpg
CN17-23sm.jpg (282.63 KiB) 3634 keer bekeken
Hier met heipalen in Leuven, met het 230 pk bakkie, trots Night Tripper genoemd :mrgreen:

Zo reden we ook regelmatig platen staal van de Maas of Rijnhaven in Rotterdam naar een ijzerboer in Papendrecht, soms met 3 of 4 wagens. Die kwamen uit een Rijnaak met een kraan met grote magneet en je laadde gewoon op het gevoel. De sport was natuurlijk zoveel mogelijk mee te nemen, dat kon 1 of 2 ritten schelen. Dus stak je je vingers tussen de banden en de vloer van de trailer, nou met 1 cm ruimte en rustig rijden ging het toch ook? In Papendrecht ging je direkt de weegbrug van de ijzerboer op en toen bleek ik een keer 65 ton te wegen, waar het maximaal toegestane gewicht maar 36 was. De baas vond zelf ook dat ik dat maar niet al te vaak moest doen.

Goed, op een keer kwam ik weer thuis met een leeg spulletje. Zet die trailer ginds maar weg, daar staat je "nieuwe" en d'r moet nog een Baileytank onder. De monteur helpt je wel. Volgende week ga je naar Baghdad, samen met nog een collega. Die kent de weg dus een makkie voor je.
Nou, de Baileytank eronder gehangen samen met wat lucht- en ontluchtaansluitingen en daar gingen we, met 15 ton airconditioning spullen voor de nieuwbouw van het Ministerie van Defensie in Baghdad - wat in de eerste dagen van de Golfoorlog door smart ammo uit elkaar werd geblazen. Je kreeg 3000 piek schoon voor een rondreis. Daarvan kon je er met wat beleid 2 in een maand doen. Ik deed er liever 3 weken over, kon je nog een week thuis blijven en dan ging je weer. Intussen was er nog een chauffeur aangenomen, die ging alle trailers lossen en opnieuw laden. Wij hoefden alleen maar de trailer erachter te hangen en naar bestemming te brengen, daar lossen en pas ergens in Oostenrijk of Duitsland pikte je eventueel nog een retourvraggie op. Als je daar al aan toekwam, want er kwam nog wel eens wat tussen.
Een collega met een 325 pk desert-Daf was in Birecik (zo ongeveer in Koerdenland) op een Griek met een tankwagen die dwars over de weg stond geknald. Twee andere collega's die leeg terugkwamen van ergens mochten zijn trailer, in elkaar gedeukte trekker en hemzelf (hij had een paar blauwe plekken) opladen en terugbrengen.
CN17-36sm.jpg
CN17-36sm.jpg (313.06 KiB) 3634 keer bekeken
Hier staan we met zijn vijven (jawel!) ergens in Koerdenland, de twee rechtse (w.o. ikke) gingen naar Baghdad, de twee anderen terug met een opgeladen wrak van de onfortuinlijke collega.
CN17-35sm.jpg
CN17-35sm.jpg (351.73 KiB) 3634 keer bekeken
Einde van de "Never Home Line" incl. arabische opschriften. De softenon-eenden waren ongeschonden gebleven :lol:

Zo reed ik een keer met twee collega's terug van Baghdad naar huis en ergens in Turkije bleek een lager van mijn voorwielen in elkaar gelopen. Niet meer safe om mee te rijden. "Graaf maar een gat in het zand daar en stapel de zooi maar op elkaar". Stond je 3 of 4 dagen met een baby ijzerzaagje je kopschotten door te zagen, voorwielen eraf, de hap op een half afgebroken andere oplegger te laden en dan toog je maar weer naar huis.
Intussen reed zijn hele santekraam op het Midden Oosten. Dat ontging de Turken niet. Die Turken rijden met eigen auto's, repareren ook alles zelf en komen tijdens zo'n rondrit twee keer langs huis. Bovendien doen ze het voor half geld. Je snapt het al, ergens in het jaar kregen 8 chauffeurs de zak "omdat er geen werk in het ijzer meer was" en een week later de andere 7. Ik had de keus uit "de zak" of monteur in zijn garage te worden. Dag, meneer Den Haan.
CN17-28sm.jpg
CN17-28sm.jpg (338.63 KiB) 3634 keer bekeken
Hier nog een keer achter een Bulgaar op de Pyhrnpas in Oostenrijk/Joegoslavie.

Volgende keer de ervaringen bij Harry Vos Internationaal Transport, waar ik tot 1986 rondgetoerd heb.

v+d
Berichten: 4664
Lid geworden op: 20 jun 2011 19:56

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door v+d » 26 apr 2013 12:37

Mooi Louis, dat was in ieder geval spannender werk als schooieren met verzekeringen :) .
De grote vaart op het asfalt, ga nog maar even door.

Gebruikersavatar
leo-shof
Berichten: 1947
Lid geworden op: 23 dec 2006 21:05
Locatie: 0174

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door leo-shof » 26 apr 2013 12:39

Mooi verhaal Louis
Bij ons in het dorp zat ook een transportbedrijf wat op die apenlanden reed
die reden er al naar toe , toen wisten de meeste nog niet hoe je het moest schrijven
maar die hadden wel mooi spul om mee te werken
Ik zelf ben 25 jaar timmerman geweest en reed in de weekends partime naar de Schweis
met groente en fruit , vrijdags´avonds weg en zaterdagmiddag weer thuis
tot dat ik dat voor vast ging doen bij het zelfde bedrijf
Ik ben daar bijna 20 jaar vast geweest , tot dat ik met prepesioen kon
en na een half jaar weer als oproep kracht , met een nul uren contract weer aan de gang ging
zat veel in duitsland / zwitserland / oostenrijk / italie / belgie en frankrijk
best naar mijn zin gehad
vb-21-hf.jpg
vb-21-hf.jpg (70.46 KiB) 3604 keer bekeken
dit was mijn eerste wagen bij Van-Rijn


Luois hier nog een Vos uit Oss
oud31un.jpg
oud31un.jpg (87.18 KiB) 3588 keer bekeken
Laatst gewijzigd door leo-shof op 26 apr 2013 19:33, 2 keer totaal gewijzigd.
Achter iedere deur schuilt wel een verhaal !

LEO

louis holleman

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door louis holleman » 26 apr 2013 13:26

Ja, van Rijn ken ik ook nog wel. Ik raakte bij Vos, zeker in de tijd dat ik voornamelijk Scandinavie ging draaien, goed bekend bij een stel chauffeurs van Van Spronsen, Straver, in elk geval die jongens die veel op Finland zaten. Met Peet Straver en een chauffeur nog op de ferry tussen Stockholm en Helsinki gigantisch gefeest. Hij was mee om klanten te bezoeken en alles ging op de zakelijke rekening 8) Maar dat was alweer in de latere jaren bij Vos, eerst nog het vervolg na Den Haan. Daar komt alweer zoveel van bovendrijven dat het wel in etappes zal gaan worden. Helaas weinig foto's, de meeste zijn nog door anderen gemaakt ook.

louis holleman

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door louis holleman » 26 apr 2013 13:56

Heheh, het zou "mijn 308" nog kunnen zijn, die met die Tag wisselbak erop. Tag was een ongeveer failliet Frans bedrijfje wat Vos goejekoop overnam. Zo hadden ze in de buurt van Clermont-Ferrand een nieuw bedrijf opgericht, Vos Transport, met MAN Unterflurs en die klojo franse wisselbakken, waarmee je 4.50m hoog kon zijn. De bevestiging van die bakken was allemaal identiek dus vroeger of later moesten wij die franse krengen natuurlijk ook krijgen. Buiten dat konden we natuurlijk ook twee standaard 20 voet containertjes laden, maar volgens mij is dat nooit voorgekomen.
Die aanhangers van onze Neckermannen waren speciaal gefabriekt, met dubbellucht voor- en achteras en een dubbele triangel die ietsje kon uitschuiven in bochten. De "uitschuifarm" zat gewoon in een vangmuil achterop en dan de tweede triangel die feitelijk de as van de aanhanger stuurde zat met twee vorken links en rechts achter op de motorwagen vast. Zeer ingenieus bedacht maar door wat wrikken en wringen wat soms nodig was, paste na verloop van tijd je eigen aanhanger niet meer op een andere Neckermann motorwagen, omdat ook die bevestigingen meeverbogen waren. Ze hebben die dingen ook als eerste weer afgevoerd, toen ik in 86 weg ging stonden er al een heel stel op de sloop. Ook kwamen ze rap terug van het idee "een container is lading en mag zoveel oversteken"; daar begonnen de Duitsers toen steeds vaker moeilijk over te doen. Hoe het nu is weet ik niet precies, maar de volumekarren van Vos zijn allemaal van die tandemassers met een vangmuil achter de achterassen en misschien wel weer maximaal 18m lang. Over Vos nog meer in de volgende delen van mijn verhaal :mrgreen:

pascal
Berichten: 62
Lid geworden op: 11 nov 2010 14:21

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door pascal » 26 apr 2013 13:58

Mooie verhalen.
Ik hou dit topic weer met belangstelling in de gaten. :-D

louis holleman

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door louis holleman » 26 apr 2013 14:11

VOS, periode Daffie 90 en Daffie 124.

Na Den Haan, wat ook nog onder de naam ITOS opereerde, zat ik dus weer thuis. Ja hoor, WW uitkerinkje. Alleen, mijnheer Baas betaalde zwart en op je strookje stond zo ongeveer het minimum. Dus de uitkering was ook minimaal. Met een eigen huis en zo loop je je dan mottig te zoeken. Liefst nog even chauffeur blijven, maar ja, het lag niet voor het oprapen. Dus maar van alles gedaan: spanijzers uitzagen met een slijpschijf bij een betonplatenfabriek, bij de AMP in Den Bosch stompzinnig haspels afwikkelen en weer op een andere machine opwikkelen, naar de Desso om "eindcontroleur van de karpetten" te worden. O ja, ook nog een weekje op een Fiat 7.5 tonnertje papier voor een drukkerij door Nederland gereden. Allemaal inval werk via uitzendburo's.
Maar ergens in de zomer van 82 belde ineens de firma Vos "of ik nog steeds chauffeur wilde worden". Die hadden dus wel iets met het papiertje gedaan... 8)
Nou, ze zochten invallers voor de chauffeurs die met vakantie gingen. Kunt U maandag beginnen?
Ikke maandag naar Vos. Daar kreeg ik Daffie-90 aangeboden. Een 2000 trekkertje met 150 pk (in elk geval, toen ie nog nieuw was) en een 5-versnellingen bakkie. Ga maar naar daar-en-daar in Helmond, ijzer laden voor Luik. Hee, dat klonk bekend. Huiftrailertje opgepikt, dat moest in Helmond natuurlijk wel uit elkaar want er werd van boven geladen (platen ijzer, hoe bestaat het) en dan naar Jemeppe bij Luik, richting Namur. 24 ton staal op je nek. Je voelt 'm vast al aankomen...
Onderweg richting Limboland was het al 0-80km/u in ca 25 minuten, dan heb je daar ook nog een molshoop waar ik kruipend boven kwam en vervolgens ga je bij Luik het water over. Wil je dan naar Namur, dan is het gelijk bult op (gelukkig hadden die Belzen daar wel een kruipstrook extra in de weg gemaakt). Je plankt tot je zo'n 50, 60 km/u rijdt en dan is het PAF! steil omhoog. Daffie-90 kreunde en kraakte, ik schakelde nog een keer mis en toen stond ik stil.
Nou de kar in zijn 1 (een kruip had ie niet), flink gassen en koppeling op. Heheh, we rijden weer. Ik durfde niet meer naar zijn 2 (met die dubbele klutsbak stond je alweer gelijk stil) dus maar met maximaal toerental en 3 km/u omhoog. God, wat is zo'n helling dan lang! Maar Daffie-90 ploeterde gewoon door en bovenop kon ik weer doorschakelen. Bij de klant de huif weer afgebroken, toen weer in elkaar gezet en gebeld dat ik leeg was.
"Mooi zo, kom maar naar Oss maar die trailer moet je wel ff bij Noten in Helmond (onderdeel van Vos) parkeren".
Ikke terug met Daffie-90, ja toen liep ie wel 110 km/u. Kom morgenochtend om een uur of 9 maar weer langs.
Dus dinsdag kreeg ik een andere trailer, ga maar naar Gelsenkirchen, ijzer laden voor weetikveel. Weer het oude liedje, maar nu met 150 pk i.p.v. 200, en geen slaapcabine...
Affijn, daar kwam ik ook weer mee thuis en toen kreeg ik Daffie-124. Een 2800 met 320pk, slaapcabine. "Die houd je tot de vaste chauffeur weer terug van vakantie is".
Met plastic pijpen naar Martigny (Zwitserland, tegen de Italioolse grens). Kat in 't bakkie, dus ik was weer rap leeg. "Rijd maar naar Dijon, bij een wijnbedrijf 24 ton wijn op pallets laden en dan kom je maar weer naar Oss". Aldaar kreeg je zelf ook 6 flessen wijn, ik kocht nog wat voor mijn eigen voorraad en ikke weer terug naar Oss. Daffie-124 haalde bijna 130 km/u op zijn makkie en weer zo'n lekker Fuller-bakkie erin. King of the road again. In de tussentijd genoot je natuurlijk ook ruim van de Les Routiers tenten in Frankrijk en ik zat eg nie in 30 minuten tijd de gangen naar binnen te keilen. Gewoon een uur of anderhalf blijven staan, Monsieur 'Olleman. Zowel tussen de middag als 's avonds. Die kar haalt toch met gemak 120.
De week was om en voor maandag daarop de instruktie "met trailertje zoveel naar Goor".
Limonade laden (de naam van de fabriek ben ik kwijt) voor Biarritz in Frankrijk. In Goor reed ik nog een lantaarnpaal uit het trottoir (ik moest 180 graden draaien en vergat de overstekende trailer achter mijn achterassen. Het was "Klonk!", de gemeentemensen waren er rap bij en alles werd keurig opgelost) en daarna zo'n 24 ton plastic flessen op pallets laden.
Papiertjes mee en om een uur of 4, 5 op naar Biarritz. Daar was ik woensdagmorgen leeg, toen daar in de buurt weer 20 ton Sony cassettebandjes laden en vrijdagmiddag zette ik die trailer af in Oss. Mocht een ander mee naar Kopenhagen. De vakantieplanner zei wel na het bekijken van de schijven "Zeg Holleman, we rijden hier niet steady 120 op de autoroute hoor. Houd het maar op 80, 90". Aye-aye, kapitein!
Affijn, de week erop moest ik met trailer zoveel naar Handel (een gat ergens in Braboland) bij een eierenboer eitjes laden. Maandagmorgen 8 uur voor de deur. Die hap moet naar Barcelona maar er gaan ca 25 wagens, dus je zult wel collega's zien.
Sta ik bij die eierenboer, keurt ie mijn trailer af. "Die eierendozen blijven daarin niet droog meneer, je moet een andere hebben". Samen met een andere collega hadden we "verkeerde trailers". Wij de planning natuurlijk bellen, die had nog een heel ruziegesprek met die boer maar die bleef het verdommen ons te laden. Wij eerst naar Venlo, bij de TIP twee andere trailers gehaald en toen geladen. Affijn, met een colonne van 6 wagens gingen we Frankrijk in, om twee dagen later in Tarragona aan te komen, waar er nog 20 stonden. Met Daffie-124 trok ik steeds weer op de pukkels de rest van het circus voorbij, het leeuwendeel Scania-111's en nog een Daffie 2800 motorwagen met aanhanger. De Volvo F10 met TIP-trailer kon me al helemaal niet bijbenen. KING of the road, heet zoiets.
Einde middag waren alle 25 Vosjes weer leeg. Ik moest ergens de spaanse binnenlanden in, ik meen appels laden, samen met nog een collega. Daarmee weer terug via Perpignan, dat kan goed voor de Fruitterminal in Schiedam zijn geweest. Uiteindelijk moest ik Daffie-124 weer in Oss neerzetten en leegmaken want de vaste chauffeur zou 'm de week erop weer berijden.
Ik kreeg trekkertje 108, een Scania-111. (wordt vervolgd)

Gebruikersavatar
ferryvaneeuwen
Berichten: 2677
Lid geworden op: 25 nov 2004 22:59
Locatie: Krimpen a/d IJssel
Contacteer:

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door ferryvaneeuwen » 26 apr 2013 15:38

Wel een heel aparte carrièresprong! We volgen het met gloeiende oortjes..... We keep trucking, vlam in de pijp enzo

Ferry

louis holleman

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door louis holleman » 26 apr 2013 16:11

Voor we verder gaan, even wat over de "struktuur" van Vos. Ouwe Harry had, samen met zijn 3 broers ooit van vader een paard-en-wagen gekregen met de boodschap "ga daar maar geld mee verdienen". Zo ongeveer luidde het verhaal wat ik in de loop van de tijd te horen kreeg.
Broer Wim had Wim Vos Tanktransport in Oss opgericht, dan was er Richard Vos in Schaijk die vooral mengvoer reed en dan was er nog een Vos (Antoon?) ergens in het land. Ze beten elkaar niet, Wim reed vloeibaar goed en beton voor de Datoss betonfabriek, Harry reed stukgoed (veel tapijt voor Desso, Bergoss en Ossfloor) alsmede veel voor de Michelin fabrieken, en droge bulk in kiepsilowagens, Richard reed vooral droge bulk als mengvoer en Toon reed ook stukgoed maar reed niet in de wielen van Harry.
Harry Vos zelf bestond dus weer uit diverse onderdelen, H. Vos Int. Transport, er was een Vos Transport die nationaal werk deed, je had Vos Bulktransport voor de silowagens en ze hadden nogal wat op- en overslagcapaciteit in Oss gebouwd incl. spooraansluiting met weegbrug en de douane had een dependance bij het bedrijf. Slim.
Pappa Vos, de ouwe Harry dus, was al uit het bedrijf toen ik er kwam, maar was bijna elke zaterdag wel daar te vinden om de zaak in de gaten te houden. Zoons Wim en Karel waren toen de direkteuren, neef Henri was iets van loodsbaas en dan was er nog "een neef van een neef" die te stom was om iets anders te doen dan vrachtautootje rijden en zelfs daar maakte hij doorlopend brokken. Een keer mocht ie weer een chauffeur-op-vakantie vervangen en vloog ergens in de Ardennen met de combi tegen de vangrail en op z'n kant. Had ie nog mazzel dat ie niet van het 50m hoge viadukt afdonderde. Meneer zat half te slapen.
Een andere keer kreeg ie de volumewagen van een andere chauffeur-op-vakantie en werd er Zweden mee ingeschopt. Nou waren die Mercedessen met bak 4.10m hoog en in Zweden geven ze alles onder de 4.50m keurig aan, incl. omleidingsroutes. Zo heb (of had) je bij Motala een spoorwegviadukt van hard zweeds staal wat 3.65m boven de weg ligt. Dat wordt kilometers van tevoren al op borden aangekondigd, uiteindelijk ga je met een omleiding van zo'n 15km over het spoor heen maar neefje Vos denderde gewoon met 80 km/u op het viadukt af. KLABABBER en de wisselbak op de motorwagen stond gewoon 30 graden naar achteren. Het polyester topje van de topsleeper was ook verdwenen en er zat een flinke ster in de voorruit. Maar neefje Vos bleef gewoon invalwerk doen.

Bij Wim Vos Tanktransport was die Wim ook al uit het bedrijf maar liepen twee zoons de zaak te leiden. Dat heeft uiteindelijk tot faillissement geleid, toen ging wat er over was van het bedrijf naar Nedlloyd maar inmiddels bestaat het bedrijf al lang niet meer. De oude kantoren en parkeerplaats/garage zijn nu ook onderdeel van Vos Logistics.

Het grote brein bij Vos was zoon Wim. De bedacht het concept van de volumewagen. Net als siloopslag in Oss voor droge bulk. Hij bedacht ook dat ie op zijn eigen manier wel even in de luchtvrachtsektor kon gaan zitten: liet 5 vrachtwagens bouwen voor vliegtuigcontainers en bedacht een soort vaste dienstregeling tussen luchthavens. "Mijnheer, we vertrekken zo laat van Frankfurt en dan staan we zo laat op Schiphol"... vracht of geen vracht. Dat werkt natuurlijk helemaal niet, want de geijkte jongens hebben ook nog een vinger in de pap en die zorgen er wel voor dat er nauwelijks of geen vracht met "Harry Vos Air Transport" meegaat. Dus Vos Luchttransport stierf een snelle dood.
vos air transport.jpg
vos air transport.jpg (160.51 KiB) 3506 keer bekeken
Wim bedacht ook dat "hoe groter, hoe beter". In Helmond zat een bijna failliet bedrijfje, Noten Transport, dat werd onder de vlag van Vos gebracht. Incl. de nodige nijd natuurlijk, wat een keer tijdens het jaarlijkse personeelsfeest tot uiting kwam in een vechtpartij tussen een zootje Helmonders (sorry Ruud) en Osse boeren. Ach ja...
In Belgie kocht ie Vanneste Transport alsmede Raiglot op (ook om een faillissement te voorkomen), in Cambrai ging een bedrijf naar de filistijnen en Vos kocht het wel op (Tag?); in de buurt van Clermont-Ferrand werd een compleet nieuw bedrijf uit de grond gestampt incl. loodsen en kantoren dat Vos Transport werd gedoopt, er kwamen 20 gloednieuwe MAN combinaties en ik weet niet hoeveel wisselbakken. Intussen werden in Nederland ook allerlei noodlijdende bedrijven onder de VOS-vlag geplaatst, Trio uit Breukelen, ik meen De Bruijn uit Surhuisterveen en weet ik veel wat nog meer. Je zag steeds meer autootjes met een VOS bordje rondrijden.
Toen ik er kwam had ie nog wat trekkers voor de Norfolk Line rijden, hij reed links en rechts nog een container, hij had 3 bierwagens voor de Heineken in Den Bosch lopen maar de planner riep altijd "ik kan niks in die rottrailers kwijt, die gaan we allemaal lozen". Het leeuwendeel was dan ook motorwagen/aanhanger combinaties met wisselbakken op de motorwagen.
Vos Bulk had een eigen planner en was eigenlijk ook een andere afdeling.
Wim Vos deed gewoon wat hij vond dat ie moest doen. We hadden een mengelmoes van Scania en DAF wagens, een enkele Mercedes en de Scania's waren het talrijkst. Maar hij kreeg ruzie met Beers, de Scania importeur en vanaf toen kocht ie dus GEEN Scania's meer. Daarom werd ik later met zo'n k... Neckermann opgezadeld, die overigens helemaal een miskleun waren.
Wim Vos zou Wim Vos niet zijn als ie dat niet op zijn eigen manier oploste: hij zocht contact met Scania zelf (in Zweden) en regelde wel iets. Ten slotte had ie een 34 voets zeiljacht in Frankrijk aan de Middellandse Zee liggen, nog een 30 voeter in Zeeland en in Lithoyen (vlak bij huis) nog een 28 voets racezeilbootje. Er zal ongetwijfeld iets zijn geregeld, want ineens hadden we weer Scania's. Scania lanceerde om de zoveel tijd een nieuw model. Van de 140 serie werd dat de 141, daarna de 142, dan de 143 enzovoorts. Idem dito met de 110 serie. Wim Vos wachtte gewoon tot model 113 uitkwam, dan vroeg ie hoeveel Scania nog onverkocht had staan en bedisselde een prijs voor het restant model 112. Gloedjenieuw, weliswaar oud model maar het ging hem om de hoeveelheid want "hoe groter, hoe beter". En Beers kon gewoon de pot op...
Toen ik in 1986 ontslag nam, kwam er net weer een scheepslading model 113 aan omdat model 114 nieuw was.
Wim Vos ging over lijken. Een keer (in de volumeautotijd) vroeg de planner aan me toen ik zaterdagmorgen terugkwam uit Zweden: "zou je misschien vanmiddag weer naar Oslo willen rijden, ik moet daar maandagmorgen om 6 uur twee auto's hebben?" Ach, vooruit, het werd nog gevraagd en een leuke collega wilde de andere bak wel rijden. Dus wij tweeën in de loop van de middag weer richting Frederikshavn, want we moesten wel om middernacht Duitsland uit zijn. Staan we maandagochtend om 6 uur bij de Michelin in Lillestrøm, zeggen ze daar: 1 auto vanmiddag, de andere pas morgen. Zo is het ook duidelijk afgesproken. Dat was gewoon order van Mijnheer Vos, laat die chauffeurs maar rijden.
Ik reed een keertje over de oude N50 van Oss naar Den Bosch, toen er nog tig verkeerslichten stonden. Lekker 90, 95 blazen want ik was toch leeg. Ja hoor, ineens een hoop getoeter naast me, een dikke Maserati (je snapt 'm al, de auto van Mijnheer Vos) driftig voor me, op zijn remmen en flink gebaren maken van "rustig aan jij". Dus ik zak terug naar 80, hij geeft weer een dot gas en ging zelf met 150 verder...

Maar goed, ik wilde naar Scania 108. TOEN reden we nog met een stel trekkers internationaal, te weten DAF 122, 123 en 124 (320 pk modellen), Scania 108 en 109 (300 pk dingen) en twee Volvo F10's, de 162 en 163. Je kende alle chauffeurs en kwam elkaar vaak tegen omdat je vaak hetzelfde werk deed. (wordt vervolgd)
Laatst gewijzigd door louis holleman op 26 apr 2013 16:57, 1 keer totaal gewijzigd.

Herman.Ponsen
Berichten: 101
Lid geworden op: 16 okt 2006 17:04
Locatie: Sittard

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door Herman.Ponsen » 26 apr 2013 16:55

Hallo King off the Road's

Lekker eenvoudig verhalen

nieuwsgierigheid is gewekt smaakt naar meer !!.

Groet Herman

Gebruikersavatar
leo-shof
Berichten: 1947
Lid geworden op: 23 dec 2006 21:05
Locatie: 0174

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door leo-shof » 26 apr 2013 19:30

Zo Jan dat was heel wat anders als naar piepjes luisteren
De firma Vos was eigenlijk wel te vergelijken met de wilde vaart
deze zaak begon ook met Oost Europeanen,zoals in de scheepvaart met Flippen en Maleisiers
hebben ook heel wat teweeg gebracht in de transport sector

Peet Straver is al een paar jaar dood
Spronsen Transport bestaat ook al een hele poos niet meer
deze zaak kwam ook uit mijn dorp,kwam er regelmatig,om timmerwerk te doen
Spronsen Transport-1.png
Spronsen Transport-1.png (932.51 KiB) 3460 keer bekeken
Spronsen Transport-2.jpg
Spronsen Transport-2.jpg (54.46 KiB) 3460 keer bekeken
Een neef van mijn vrouw had ook een transport bedrijf en reed ook voor van Spronsen naar Zweden
boers-tranport.jpg
boers-tranport.jpg (55.26 KiB) 3342 keer bekeken

En naast van Spronsen zat MJ de Wilde,die reden in de jaren 60 al op het midden-oosten
MJ de Wilde.jpg
MJ de Wilde.jpg (52.1 KiB) 3460 keer bekeken
Laatst gewijzigd door leo-shof op 27 apr 2013 10:51, 1 keer totaal gewijzigd.
Achter iedere deur schuilt wel een verhaal !

LEO

louis holleman

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door louis holleman » 26 apr 2013 20:49

leo-shof schreef:Zo Jan dat was heel wat anders als naar piepjes luisteren
Peet Straver is al een paar jaar dood
Spronsen Transport bestaat ook al een hele poos niet meer
Nou Leo, houdt 't maar even op Louis 8)
Tja, hij was volgens mij iets ouder dan ik, daar sta ik dan niet van te kijken. Toffe peer.
Spronsen ook exit? Hoe zit het met Disco, bestaan die nog?
Ben bezig met deel 1 van mijn belevenissen met Scaniaatje 108... nog ff geduld :mrgreen:

Gebruikersavatar
leo-shof
Berichten: 1947
Lid geworden op: 23 dec 2006 21:05
Locatie: 0174

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door leo-shof » 26 apr 2013 21:10

Solly Louis dat ik je uit zat te schelden voor Jan :lol:
maar ja ik ben ook geen 20 meer

Disco is ook klaar : is over gegaan in de Greenery (Van Dijk Delffff)

Ja Louis ik wacht geduldig op je belevenissen Maar tussen () ben je in slaap gevallen of zo
Het duurt zo lang :lol: :lol: :lol:
Achter iedere deur schuilt wel een verhaal !

LEO

louis holleman

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door louis holleman » 26 apr 2013 21:11

Scania 108

Een type 111 trekkertje. Ik meen 305 pk met de bekende Scania 2x5 schakelbak. Wat we daarmee veel deden was bij Esso Chemie in de Botlek 450 zakken a 50kg kunstmest laden en dat werd dan in Frankrijk direkt bij een stel boeren weer uitgevent. Stond je om 6 uur voor de deur, dan werd je wakker gemaakt; "Allez 'op, chauffeur, on va manger". Op je kousen naar binnen, mee-eten en koffie drinken en dan ging je met een man of 5, 6 de zakken de schuur in sjouwen.
Vervolgens naar klanten 2 en 3 en einde dag was je leeg en belde je de planning weer.

Een keer naar Philips in Eindhoven, onderdelen voor de Philips plant in Torino. Compleet met T documentjes, van fabriek naar fabriek. Het woog niet eens zoveel maar lag wel in de dozen tot het dak van de trailer opgestapeld. Kom ik Luik uit richting Luxemburg, dat gaat ook alweer als een puist omhoog maar daarna wordt het vlak en gaat het weer wat naar beneden. In de nieuwe weg zat eigenlijk een rotbocht die ik ff glad vergeten was. Ik hoor nogal wat vreemd lawaai achter me, kijk in de spiegel en zie mijn trailer met zijn twee achterwielen een halve meter omhoog komen. Ik had ruimte om even recht te trekken en te remmen, plof, de wielen pakten het asfalt weer en ik was weer direkt klaar wakker. Twee stutten tussen de schotten waren wel 1/2m bovenin naar buiten gebogen, maar het zeiltje was nog dicht en er viel even weinig aan te doen. Kom ik bij de Mont Blanc, daar zei de tunnelpolitie: zo mag je er niet door, we gaan het verkeer stilzetten, dan krijg je escorte voor en achter en dan kan je midden op de weg de tunnel door. Anders ben je buitenprofiel en kun je wel schade krijgen of schade veroorzaken. Uurtje moeten wachten en toen in mijn eentje de tunnel door...
Een andere keer had ik beeldbuizen geladen, ook al voor Turijn. Daarmee ging ik de St. Bernardtunnel door. Kom je bij de Zwitser, alles OK. Dan naar de Dogana. Ja hoor, rijden maar. Maar dan krijg je de Guardia di Finanza, de grootste schooiers in dat land. "Het licht daar" had "televisioni" zien staan op de documenten. De wagen moest open voor controle. Ikke de huif losmaken en optrekken. Uiteraard na aantekening op de T2. Waarre zijne de televisioni, zei de smartass. Niks nie televisioni, beeldbuizen meneer. Tubi de televisione. Die televisione make jouw landgenoten daarre in Torino. Nou OK autista, make maarre dicht en gas erop. De dogana jongetjes in hun eigen kantoortje waar ik recht voor stond stonden elkaar op de schouder te slaan van het lachen. Tussen Dogana en Guardia di Finanza boterde het niet zo erg...
Maar, dan heb je het nog steeds over Monte Bianco (vrijmaken in Aosta), San Bernardo of bijvoorbeeld Ventimiglia, of die andere tunnel, bij Modane. Allemaal no problemo. Bent U wel eens over de Brenner of via Chiasso geweest? Pfffft. Als je daar niet met de nodige "bribery" rondzwaaide liep je zo 2 dagen vertraging op. De Hollanders die daar de grens overgingen gaven allemaal bossen bloemen en pakken vlees af. Handje opsteken, doorrijden maar. Daarover later nog een verhaal.

Veel werk hadden we ook voor de Michelin. De fabrieken in Tours, Poitiers, Montceau-les-Mines, Clermont-Ferrand, Cholet, Torino, Milano, Allessandria alsook die in Karlsruhe en nog ergens in Duitsland waren prima werk. Altijd inclusief douanewerk, goedkoop en goed eten. Dan was de fabriek in Den Bosch weer heel wat minder.

Leuke ritten gemaakt. 24 ton Heineken bier in allerlei varianten naar Berlijn, naar de diverse Amerikaanse kazernes. Je werd als God binnengehaald, daar is de mess en het eten is vrij, chauffeur. Duitsland zelf was minder prettig, zeker het zuidelijk gedeelte. Over Oostenrijk zal ik het maar niet hebben, maar was Hitler niet ook een Oostenrijker?

En dan uiteraard het eten in Frankrijk, Italie, Spanje. Die mensen nemen daar nog tijd voor. Jan de Hollander zat doorgaans na een half uurtje al op zijn klokkie te kijken, maar ik nam mooi 1 tot 1.5 uur voor het eten, twee keer per dag. Vive La France en Viva Italia!
In Novara had ik ook nogal eens wat te doen. Midden in de stad zat een trattoria inclusief een plein voor veel vrachtwagens. Tussen de middag moest je daar bijtijds zijn, anders zat ie vol. Een keer was er weer eens staking, dus het werd wel de volgende dag. Ikke 's avonds weer naar het tentje, maar er stonden maar twee mini vrachtautootjes voor de deur. Hij was open en ik vragen of er gegeten kon worden. Sisi meneer, maar dan eet je met de familie mee wat de familie eet. Nou prima toch? Uitgebreid zitten "converseren" met oude mama, jonge mama, nog jongere dochter, en de baas voor zover ik in het Italiaans kon converseren maar het was reuze gezellig.

Een keer een ritje vanuit Valkenswaard (?) met Bavaria bier naar Italia. Diverse soorten bier, de nodige pallets met halve liters en dan kreeg je een traytje speciaal bier voor jezelf, nog een paar sixpacks halve liters plus een stel sixpacks halve liters voor de douane. Op naar Freiburg, daar ging je op de Rollende Landstrasse door Zwitserland en dan in Chiasso Italie in. Daar was net een hollandse diepvriezer met duur vlees binnen dus in mijn bier hadden ze weinig interesse en ik stond zo buiten de hekken. Nou, een aantal adresjes in Italie, richting Milaan en dan Rimini. In Reggio 'nell Emilia, Forli en Cesena als ik het me goed herinner.
Laatste klant in een rotgat, nog 6 pallets te lossen. Van die halve liter krengen. Het straatje liep een beetje schuin af en de trailer kwam steeds verder achterover te hangen. Ik had een palletwagentje van de winkelier gekregen en het laatste pallet erop en naar de opening achterop. Jaja, dat pallet wilde wel, het wagentje was niet meer te houden en op de rand kon ik het zootje nog net laten zakken. Tja, zo'n pallet zegt dan gewoon "ik kieper om" en dondert op straat. Ik weet niet meer hoeveel flessen er op dat pallet stonden maar het schuimde en stonk behoorlijk in het straatje. Wij ff de Bavaria gebeld, nou het pallet moest maar afgeschreven worden terwijl er toch nog 2/3 van de flessen heel waren. Intussen waren er allemaal oude vrouwtjes en mannetjes naarstig hele flessen uit de stapel aan het trekken en in boodschappentassen aan het laden. De papieren werden getekend, ik raapte nog een paar redelijk intakte sixpacks uit de stapel en maar weer terug.
Ergens blikken perziken laden, voor NL en dan ging ik in Chiasso weer op de trein. Bij het laadadres werd ik compleet verzegeld en van papieren voorzien en dan dus op Chiasso aan. Si autista, iekke wiel bliek perziek. Nou, maak 'm maar open en teken het even af, zei ik. Nonono, iekke nieks tekenen. Dan krijg je ook niks, zei ik. OK OK autista, blijf je toch lekker staan hier? Iekke nieks tekenen. Dus sta je daar dan. Wacht ff, ik heb toch nog wat sixpacks over? Alstoeblief mannier, sixpackje bierra da Olanda, iezza OK? Sisi, hierra jij heb die papierre en hoppa die trein op. Pffft. (wordt vervolgd)

Ruud (R.I.P.)

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door Ruud (R.I.P.) » 27 apr 2013 08:09

Ahoy Louis,
tijdens het jaarlijkse personeelsfeest tot uiting kwam in een vechtpartij tussen een zootje Helmonders (sorry Ruud) en Osse boeren.
Gelukkig heb ik niks met Helmond,woon er toevallig,'k kom oorspronkelijk uit Hilversum,en Helmonders staan er om bekend dat zij nu niet de aller beschaafste zijn,je herkent ze al op mijlen afstand met een trainingspak aan, en als je hun taal niet spreekt dan hoor je er sowieso niet bij, dus ben ik hier een vreemde eend in de bijt. :lol:

louis holleman

Re: Van sparks tot internationaal chauffeur

Bericht door louis holleman » 27 apr 2013 10:05

Scania 108, deel II

Inmiddels reed ik al een tijdje voor firma Vos en was gebleken dat ik niet alleen maar als vakantie-invaller aangenomen was, maar voor vast. Nou, prima dus.

Na het aanvankelijke gescheur en lekker doorrijden begon ik ook iets te krijgen van "hé Holleman, je moet nog langer mee, er mag maar 8 uur "gefahren werden worden" en als je niet uitkijkt mag je zelf 2x per dag een half uur tanken en dan maar weer blazen. Daar gaan we DUS eens een eind aan maken, er bestaat ook nog zoiets als wetgeving.

Ik kreeg weer een keer een ritje richting Frankrijk, in de buurt van Avignon of daaromtrent. Einde middag weg, morgenochtend 6 uur lossen chauffeur. Jaja. Ik bedacht onderweg dat ik toch wel een keer 8 uur plat mocht, ik had al twee dagen flink doorgehaald en besloot ergens gewoon 8 uur te stoppen (incl. het eten, dus het rusten was dan zowiezo al 1.5 uur minder), dan had ik tenminste 8 uur op die teringschijf staan en kon ik begin middag in Avignon lossen. Pakte ik ook nog even het middagmaaltje mee, want Fransen zijn tussen 1200 en 1400 doodgewoon plat. Zo gezegd zo gedaan en om 3 uur was ik leeg en belde de planner. Kreeg ik een retirade over me heen waarom ik niet einde morgen al leeg was geweest? Tja kijk, planner, ik ben toch ff een paar uur gaan rusten. Ja, nou kan je niet meer in Cholet bij de Michelin vandaag terugladen... Dat gaan we verhalen op je afrekening.
Het schoot er bij mij even compleet in. "Hoe had ik ooit vandaag nog in Cholet kunnen zijn en wie denk je gvd dat je bent? Ik stap nu in, rijd naar Nederland maar niet naar Oss maar naar Driebergen en daar geef ik dan even een pakkie schijven af." De planner voelde nattigheid en zei "bel over een uur nog even". Ik stond echt roodgloeiend aan die telefoon en ging maar ff een shaggie roken. Affijn, na een uurtje gebeld en toen werden we het eens dat ik een stukkie ging sturen, dan weer 8 uur slapen en dan kon ik toch nog mooi op een christelijke tijd in Cholet zijn.
Sindsdien heb ik nooit meer trammelant met de planning gehad en als het echt nodig was reed ik gewoon 2 dagen achter elkaar door. Kijk, zo weet je wat je aan elkaar hebt.

Toen kon je ook nog redelijk vrij doen wat in je opkwam. Nu onmogelijk met telefoon aan boord en ze zien in Oss waar je zit. Ik zat een keer in zuid Frankrijk en pas 's middags had ie retourlading. Het was vrijdag en ik voelde al aankomen dat het een weekeindje over werd. Helemaal niet erg, moet kunnen. Ik mocht naar Paulhan, een beetje westelijk van Montpellier. Daar kwam ik om 3 uur aan. Oui monsieur, Lundi matin à huit heures. Moest een joekel van een landbouwmachine voor Denemarken laden. Huif eraf en dan paste ie maar net. Ik maar weer de planner gebeld, die probeerde nog van alles maar uiteindelijk was het "sorry dat je moet blijven staan en bel maar als je vol bent". Ik had allang een planning gemaakt. Eerst de trailer geparkeerd en afgebroken, afgekoppeld en met de Scania de poort uit. Die zat in het weekeind op slot. Vervolgens 60 of 80 km naar de kust gereden, daar had je Cap D'Agde, een nieuw resort aan de kust. Ik vond een heel mooi stekje pal aan de kust voor mijn trekker en 's avonds de stad in, eten en stappen. Zaterdag deed ik dat nog eens over en zondagmorgen om een uur of 10, 11 in je goeie kloffie over de steigertjes slenteren, naar de miljoenenjachies kijken en koffie met een croissantje nuttigen (a raison van veel geld, maar een heer van stand.... nietwaar?). 's Middags nog even wat aan de brandstofpomp van de Scania gesleuteld en tegen de avond weer chique gegeten en daarna terug naar Paulhan. Over die extra kilometers werd later met geen woord gerept.

Zo stond ik eens met een collega in noord Italie op vrijdagmiddag uur of 4, douanepapieren klaar en we konden terug naar huis. De collega zei "ik ga trappen want ik wil morgenavond nog stappen thuis"... Nou je doet maar, zei ik, ik trek de Mont Blanc nog over, dan ga ik eten bij de Routier aan de franse kant en een boerennacht maken. Zaterdagmorgen weer door, dan slapen in Luxemburg en zondagmorgen trek ik wel door naar Oss. Weekeind tarief, nachten buiten Holland en geen last met La Police. Wat interesseert mij dat? Kom ik zaterdagmiddag ergens boven Lyon over de autoroute, staat ie op een parkeerplaats met de gordijntjes dicht. Gesnapt door La Police, 1000 of 2000 francs boete en papieren inleveren tot je 8 uur hebt geslapen. Vos betaalde die boete natuurlijk nooit, die hadden toch zeker geen opdracht gegeven?
Sommige gasten kankerden doorlopend dat ze altijd moesten trappen, maar als ze naar huis gingen kon ineens alles. Ieder zijn meug.

Ik had het al eerder over luchtvracht. Dat deden wij ook nogal eens. Was ergens rond Frankfurt leeggekomen en 's middags naar Frankfurt-Main voor luchtvracht. Ik word naar de ramp geroepen, achterkantje open en na een kwartier "alles klar, papieren sind im Kontor". Ik trek een metertje vooruit, wil de hap dichtmaken, ligt er een pakkie van 1 kubieke decimeter in de bak. Ik naar dat kantoor "is dat alles?" Jawohl herrn Direktor, Gute fahrt. De planner nog even gebeld, ja dat kon wel kloppen, hoe laat kun je op Schiphol zijn? Nou, ik had nog zat uren dus ik sta 's avonds om 11 uur dat pakkie op Schiphol te lozen. Daarna kon ik terug naar Oss om 's morgens de planning te raadplegen.

Een andere keer sta ik op Zaventem luchtvracht te laden 's avonds laat, dat moest naar Charles de Gaulle, Roissy. Papieren mee en ik moest volgens de planning die en die grens over. Okido, ik bel wel vanaf Roissy. Kom ik aan dat grensje, was ie al om 8 uur 's avonds dicht gegaan en ging pas om 8 uur 's morgens weer open. Nou, pitten dan maar. Ikke om 5 over 8 op weg naar Roissy, waar ik dus tegen 10-en of zo aan kom zetten. Nou, waar of dat ik gebleven was? Ik had daar al om 6 uur moeten zijn. Ja sorry hoor, grens dicht. Affijn, met de planner gebeld en die zei ook erg timide dat het zijn schuld was geweest. Opgelost.

Het verhaal over Pepe. Pepe reed ook nog trekker, een Volvo F10. Die was getrouwd met de dochter van papa Vos en had de naam altijd uitgebreid te eten, twee keer per dag. Chauffeurs zeiden "als je met Pepe rijdt, zit je altijd een hoop tijd te verdoen"... Pepe was spaans, sprak zo ongeveer alle talen vloeiend en had nooit haast.
Ga ik een keer met een lading eitjes naar Marseille en kom bij de peage van de autoroute. Daar staat nog een autootje van Vos, wie denk je? Pepe. Moest ook al naar Marseille met eitjes.
Het liep tegen twaalven en ik zeg "Pepe, wat denk je van eten?" Ik zie Pepe een smile krijgen en zei "een eindje verder zit een prima Routier, daar gaan we wel even langs maar ik weet niet of ie open is". Het was vakantietijd en dan willen er nog wel eens Routiers ook op vakantie zijn. Wij er naartoe maar de parking was leeg en de familie was op vakantie. Nou, zei Pepe, ik weet wel een goed tentje in Dijon. Dus wij naar Dijon, karren geparkeerd en in de stad naar een Italiaan met een trattoria. Pepe was daar kind aan huis, we kregen een speciale fles wijn en we zaten dik 2 uur te kanen. Ja Pepe, we moeten nog naar Marseille. Wij weer blazen en ter hoogte van Montelimar weer bij de peage aan de kant voor overleg. "Ik weet een goede routier hier aan de Nationale, daar gaan we heen", zei Pepe. Dan blijven we gelijk staan om aan de rust te komen en dan rijden we vannacht door naar Marseille, waar we om 7 uur verwacht werden. Zo gezegd, zo gedaan. Weer dik 2 uur zitten vreten, toen de kooi in en om een uur of 4 weer door. Intussen was het dik mistig geworden op de autoroute. De moeilijkste uren zijn altijd die waarin het weer licht wordt, dan heb je de neiging in slaap te vallen. Maar om 7 uur stonden we met nog twee andere Vosjes in Marseille en gingen lossen. De planner zei dat ie nog geen terugvracht had en we moesten met z'n vieren richting Montpellier en onderweg nog maar 's bellen. Daar had ie nog steeds niks, dus rij maar door richting Narbonne en dan weer bellen. Aldaar weer uitgebreid zitten kanen met zijn allen en toen werd het "twee richting Toulouse en wij twee richting Spanje"... Pepe begon al te glimmen. Als wij naar Spanje gaan, gaan we wijn kopen, ik weet goede tentjes en.... affijn, we moesten inderdaad beiden de Spaanse grens over. De nacht daar doorgebracht want er was nog steeds geen vracht. We zaten al flink te plannen. Ga maar naar het zuiden en bel over een paar uur maar. Het plan werd steeds duidelijker. Helaas, ter hoogte van Barcelona moest Pepe rechtsaf richting Zaragoza en ik naar Valencia voor mijn vraggie. Einde droom.

Het werd ook einde Scania. De eerste 21 Neckermann volumewagens waren gearriveerd èn uitgedeeld dus ik was allang blij dat ik er aan ontkomen was. Helaas, Scania 109 was inmiddels naar Belgie overgegaan en daar door de chauffeur in de prak gereden. Zo was ook Daffie 124 door zijn vaste berijder een keer 's nachts op de 213 een boerderij ingestuurd in plaats van de bocht en afgeschreven. Zelf had ik nog een keer tussendoor een ritje met de 123 gedaan, die had toen al een gare versnellingsbak en vlak bij Oss was het helemaal over. Afgeschreven dus. De planner vond het wel prima, je kon toch niks met die kuttrailers doen... Maar helaas was er een chauffeur van zo'n volumebak die helemaal gallisch werd van het kreng en die wilde terug naar een ouderwetse motorwagen/aanhanger combinatie. "Jij krijgt autootje 308 Louis, want jouw 108 gaat naar Belgie". SHIT!!! (wordt vervolgd)

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten